Ukraina odcięła głowę najskuteczniejszej rosyjskiej ofensywie na wschodzie, zabijając dowódcę

Dzisiaj najważniejsze wiadomości napływają z kierunku Kostiantyniwki.

W tym sektorze najbardziej udana rosyjska ofensywa tego roku załamała się w wyniku pojedynczego ukraińskiego uderzenia oraz ogromnej niekompetencji rosyjskiego dowództwa, co doprowadziło do dekapitacji sił przeciwnika. Niedawno ukraińskie Siły Systemów Bezzałogowych, kierowane przez Roberta „Magyara” Browdiego, opublikowały nagranie z ataku dronowego na rosyjski punkt dowodzenia na zapleczu obwodu donieckiego. Natychmiastowe uderzenie korygujące potwierdziło rozmiar zniszczeń — stanowisko dowodzenia stanęło w płomieniach, a drugie trafienie przypieczętowało całkowitą destrukcję obiektu. Wkrótce potem rosyjski komunikat potwierdził śmierć w walce jednego z ich kluczowych generałów, który zginął w wyniku ataku ukraińskiego drona średniego zasięgu.

Strona rosyjska oficjalnie potwierdziła, że Siły Zbrojne Ukrainy wyeliminowały generała majora Antona Grunisa, dowódcę 4. Brygady Strzelców Zmotoryzowanych. Jego brygada stanowiła szpicę rosyjskiego natarcia na Kostiantyniwkę — miasto, którego zdobycie Rosjanie ogłosili już na początku lipca. Sam Grunis meldował bezpośrednio Władimirowi Putinowi o całkowitym przejęciu kontroli nad miejscowością, za co został odznaczony tytułem Bohatera Federacji Rosyjskiej. Jednak na niekorzyść Rosjan, Ukraińcy nie tylko utrzymują obecność w mieście, ale skutecznie uniemożliwiają przeciwnikowi jakąkolwiek konsolidację pozycji. Potwierdzają to ciągłe materiały geolokalizacyjne, ukazujące zacięte walki w obrębie całego aglomeratu oraz rosyjski ostrzał artyleryjski wymierzony w ukraińskie pozycje sięgające aż po południowo-wschodnie obrzeża.

Głęboki rozłam między faktyczną sytuacją taktyczną w terenie a wyobrażeniami rosyjskiego dowództwa generuje poważne problemy operacyjne dla sił rosyjskich w Kostiantyniwce. Przekonani o zajęciu miasta rosyjscy generałowie wysokiego szczebla coraz częściej wydają rozkazy infiltracji w kierunku kolejnej ukraińskiej miejscowości — Oleksijewo-Drużkiwki. Jednak wobec braku stabilnej podstawy wyjściowej do prowadzenia takich działań, rosyjscy żołnierze są zmuszani do opuszczania swoich pozycji w Kostiantyniwce i parcia naprzód wzdłuż linii frontu, która istnieje wyłącznie na mapach sztabowych. Po wyeliminowaniu głównego dowódcy, który jako jedyny zdawał sobie sprawę z konieczności faktycznego opanowania miasta, dysonans informacyjny w rosyjskim łańcuchu dowodzenia ulega dalszemu pogłębieniu.

Skupienie rosyjskiego ostrzału na sektorze północnym nie przynosi ulgi piechocie poruszającej się wewnątrz Kostiantyniwki, która wpada w zasadzki i ponosi ciężkie straty z rąk ukraińskich obrońców. Ukraińcy nie pozostają bierni — materiały geolokalizacyjne wskazują na użycie myśliwców F-16, które zrzucają bomby na punkty startowe rosyjskich operatorów dronów w całym mieście. Nagrania opublikowane przez jednostki specjalne ukraińskiej policji pokazują uderzenia dronów FPV w budynki stanowiące punkty koncentracji sił rosyjskich w części zachodniej. Wyspecjalizowane ukraińskie bataliony dronowe wykrywają i śledzą ruchy rosyjskiej piechoty na przedmieściach. Gdy tylko żołnierze przeciwnika wchodzą do budynku, ciężkie drony bombowe typu „Vampire” zrzucają serie ładunków wybuchowych, całkowicie równając kryjówki z ziemią i neutralizując siłę żywą, zanim ta zdoła nawiązać kontakt ogniowy z ukraińskimi pozycjami.

Choć sytuacja w samym mieście pozostaje niezwykle trudna — ze względu na intensywne rosyjskie uderzenia i ostrzał głównej ukraińskiej arterii logistycznej na północy — Ukraińcy na masową skalę wykorzystują lądowe systemy bezzałogowe do utrzymania ciągłego strumienia zaopatrzenia oraz ewakuacji rannych. Kluczowym czynnikiem pozwalającym Ukraińcom utrzymać przyczółek jest powtarzający się błąd Rosjan, którzy przeliczywszy swoje możliwości, próbują prowadzić głębokie infiltracje ze strefy niczyjej bez uprzedniego zabezpieczenia i skonsolidowania zaplecza. Co więcej, wszelkie próby utrwalenia pozycji są natychmiast niweczone przez samych dowódców, którzy nakazują żołnierzom opuszczenie ukryć i wyjście na otwartą przestrzeń. Mimo że rosyjskie jednostki bezzałogowe zażarcie usiłują sparaliżować ukraińską logistykę poprzez polowanie na drony lądowe, przez całe lato nie zdołały odciąć ukraińskiego zgrupowania ani opanować miejscowości.

Podsumowując, ukraińskie uderzenie dekapitacyjne wyeliminowało jedynego rosyjskiego dowódcę, który najlepiej zdawał sobie sprawę, że miasto, za którego zdobycie został odznaczony, w rzeczywistości nie znajduje się pod kontrolą rosyjską. Ponieważ Grunis dysponował uprawnieniami do przekierowywania zasobów w celu realnego zajęcia miejscowości, jego likwidacja przypieczętowuje porażkę rosyjskich wysiłków w tym rejonie. W sytuacji, gdy rosyjskie rezerwy są kierowane lub dyslokowane daleko poza strefą faktycznej kontroli, kolejni rosyjscy operatorzy dronów i jednostki wsparcia są zmuszeni do działania bezpośrednio w szarej strefie. Ze względu na łatwość ich wykrycia i zniszczenia w bliskim sąsiedztwie pozycji ukraińskich, Rosjanie ponoszą ciężkie straty nie tylko wśród jednorazowej piechoty, ale również wśród wyspecjalizowanych kadr elitarnych.