Ondanks alles: Oekraïne verricht een absoluut wonder tijdens de zwaarste nachtelijke aanval!

Uit Oekraïne komen vandaag verontrustende berichten.

Hier heeft de Russische Federatie de grootste individuele luchtaanval in de geschiedenis uitgevoerd, waarbij in één enkele nacht meer dan 1.500 raketten en drones werden gelanceerd om de logistiek van Oekraïne te vernietigen, met als doel de frontlinie zonder bevoorrading te laten uithongeren en ineen te laten storten. Wat volgde, schokte echter de Russische oorlogsplanners en liet hen zien hoe ver ze in werkelijkheid nog van de overwinning verwijderd zijn.

De meest massale Russische aanval in de geschiedenis begon op 13 mei, toen Rusland aftrapte met de gelijktijdige lancering van bijna 900 Shahed-drones. De aanvallen waren strikt gericht op de westelijke regio's van het land om cruciale Oekraïense logistieke knooppunten te laten bezwijken. Rusland leidde drones om via Belarus en Moldavië in een poging de Oekraïense luchtverdedigingseenheden te verwarren door aan te vallen vanuit onverwachte richtingen – vanuit het westen of noorden, en niet vanuit het oosten en zuiden zoals gebruikelijk. Rusland vertrouwde voornamelijk op conventionele Shahed-drones, PRC-varianten of geleide typen bleven in aantal relatief beperkt. Dit wijst erop dat deze aanval enkel bedoeld was als een verzadigingstactiek om Oekraïne te dwingen zijn interceptiecapaciteit uit te putten op goedkopere drones, voorafgaand aan de grotere gecombineerde luchtaanval die ontworpen was om de Oekraïense luchtverdediging te overweldigen.

Na de eerste golf lanceerde Rusland onmiddellijk nog eens 675 Shahed- en andere drones om de Oekraïense defensie verder te verzadigen. Deze drones waren bedoeld om de weg vrij te maken voor inkomende raketten met aanzienlijk grotere kernkoppen. Rusland lanceerde vervolgens drie ballistische Kinzhal-raketten, 18 ballistische Iskander-raketten en 35 Kha-kruisraketten. De dreiging van aanvullende Russische aanvallen bleef hoog omdat Rusland bij de meest recente aanval geen Kalibr- of Iskander-K-kruisraketten inzette, maar in plaats daarvan vertrouwde op strategische luchtvaart en ballistische Iskander-M-raketten. Dit toont aan dat verdere raketlanceringen zeer waarschijnlijk zijn, aangezien Rusland nog over voldoende raketten van andere typen beschikt.

Het doel van Rusland met deze massale aanval was om de Oekraïense logistiek in het westelijke deel van het land te ontregelen door transportverbindingen en spoorweginfrastructuur te treffen. Deze routes zijn van cruciaal belang omdat de meeste westerse militaire hulp het land vanuit Polen per spoor binnenkomt. Door zich op deze infrastructuur te richten, probeerde Rusland de toegang van Oekraïne tot vitale militaire voorraden af te snijden. De aanvallen waren ook gericht op het militair-industrieel complex van Oekraïne, inclusief vliegbases en aanverwante militaire infrastructuur in West-Oekraïne, in een poging de militaire productiecapaciteit van het land te verminderen. Brandstofdepots en andere logistieke faciliteiten die verbonden zijn met de oorlogsinspanningen werden eveneens aangevallen om het transport van oorlogsmateriaal naar de frontlinie te vertragen en een ineenstorting te veroorzaken.

Rusland trof echter niet alleen militaire en logistieke doelen, maar ook civiele objecten, met name in Kyiv, waar woongebouwen en civiele ondernemingen werden geraakt. Bijzonder opmerkelijk was het Russische gebruik van de double-tap-tactiek, waarbij ballistische raketten enkele uren na de eerste aanval dezelfde locaties opnieuw troffen om Oekraïense hulpverleners te raken. De aanvallen beschadigden ook de haveninfrastructuur in Odesa en energiefaciliteiten, waaronder een gaspijpleiding in de oblast Dnipropetrovsk en infrastructuresites in de regio's Charkiv en Zjytomyr. Landelijk werden meer dan 180 locaties beschadigd, waaronder ruim 50 woongebouwen.

Ondanks de enorme omvang van de massale Russische nachtelijke aanval, slaagde Oekraïne er toch in om 94 procent van de inkomende drones en 73 procent van de raketten neer te schieten, waardoor alle Russische inspanningen nagenoeg teniet werden gedaan. Dit maakt de operatie tot een van de meest succesvolle luchtverdedigingsacties van de oorlog, hoewel de schaal en de raketsamenstelling van de aanval opmerkelijk waren. Interceptordrones waren verantwoordelijk voor ongeveer 30 procent van alle uitgeschakelde UAV's, wat hun groeiende rol onderstreept als een kosteneffectief middel in vergelijking met raketten. Drie afzonderlijke eenheden waren samen verantwoordelijk voor meer dan 200 neergeschoten drones met behulp van Sting-interceptordrones, waaronder één eenheid die in haar eentje 120 doelen vernietigde. Dit betekende een nieuw record en speelde een sleutelrol bij het voorkomen van een logistieke ineenstorting, waardoor de Russische aanval volledig werd lamgelegd. De resterende drones werden onderschept door elektronische oorlogsvoeringsystemen en mobiele vuurgroepen, die eveneens met succes honderden Shaheds neutraliseerden.

De Russen gokten erop dat Oekraïne een probleem heeft met ballistische raketten, omdat het momenteel slechts tussen de zes en tien Patriot-luchtverdedigingsbatterijen operationeel heeft, welke de enige betrouwbare verdediging vormen tegen ballistische raketten, terwijl de tekorten aan interceptorraketten ernstig blijven. Ondanks deze beperkingen slaagde de Oekraïense luchtverdediging er toch in om twee derde van de inkomende ballistische raketten te vernietigen, hoewel het onderscheppen hiervan moeilijk blijft vanwege hun traject en snelheid. Daarentegen kan Oekraïne andere doelen, zoals kruisraketten, effectief vernietigen; hiervan slaagden ze erin om ongeveer 82 procent neer te schieten. Het inzetten van een dergelijke massale aanval is voor Rusland niet vol te houden, omdat het uitblijven van beslissende effecten – te weten de verwachte logistieke ineenstorting gevolgd door het daaropvolgende bezwijken van de frontlinie – duidelijk aantoont dat de huidige Russische voorraden absoluut onvoldoende zijn om Oekraïne te breken.

Al met al is de langverwachte massale operatie van Rusland er volledig in gefaald haar hoofddoel te bereiken, namelijk het afsnijden van de militaire voorraden van Oekraïne, ondanks de lancering van de grootste gecombineerde luchtaanval in haar geschiedenis. Zelfs na de inzet van een ongekend aantal drones en raketten was Moskou niet in staat om Oekraïne operationeel te isoleren van westerse steun of de kritieke spoorweglevenslijnen door te snijden. De aanval legde in plaats daarvan een groeiend strategisch probleem voor Rusland bloot: als aanvallen van deze omvang de Oekraïense logistiek en luchtverdediging nog steeds niet kunnen breken, zullen toekomstige campagnes waarschijnlijk nog grotere middelen vereisen voor afnemende resultaten.