Eindelijk! Oekraïne herovert grote stad na felle strijd van 3 maanden... Russen trekken zich terug

Vandaag is er belangrijk nieuws te melden vanuit de richting van Zaporizja.

Hier heeft Oekraïne een aanzienlijk succes geboekt in Orikhiv, waar de Russische infiltratiepogingen na bijna drie maanden van verwoede gevechten volledig uit de stad zijn verdreven. Oekraïense eenheden voeren thans de druk op in zuidelijke richting langs dezelfde naderingsroutes die door de Russische aanvalsgroepen werden gebruikt, om toekomstige infiltraties te verijdelen. De gevechten zijn verschoven naar Novodanylivka, waar Oekraïense troepen hun aanwezigheid in betwist terrein uitbreiden en de vijand uit het zuidelijke deel van het dorp drukken, en naar Mala Tokmachka, waar Oekraïense strijdkrachten inmiddels de helft van de nederzetting controleren.

Het strategisch belang van Orikhiv kan niet worden onderschat, aangezien de stad de spil vormt van de Oekraïense verdediging ten zuiden van Zaporizja en de inname ervan de Russische strijdkrachten een waardevolle operationele positie zou verschaffen. Vanuit dit knooppunt, met zijn zes onderling verbonden hoofdverbindingswegen, zouden zij de Oekraïense logistiek kunnen bedreigen en verdere opmarsen naar de regionale hoofdstad kunnen ontplooien. Het voorkomen van de val van de stad was echter uiterst gecompliceerd, aangezien de Russische commandanten over een numeriek overwicht beschikten, terwijl de Oekraïense verdedigers kampten met tekorten aan infanterie, materieel en munitie. Rusland versterkte deze operationele richting bovendien met ervaren Rubikon-drone-operators ter ondersteuning van de infiltratiegroepen die de Oekraïense linies trachtten te penetreren.

Russische drones bedreigden de Oekraïense troepenverplaatsingen, terwijl kleine Russische aanvalseenheden gebruikmaakten van beschadigde gebouwen, loopgraven en hiaten tussen de verdedigingsposities. In een stedelijke omgeving kan zelfs een handvol infiltranten ernstige operationele problemen veroorzaken. Zodra Russische soldaten verwoeste panden bezetten en onderling verbonden verdedigingsposities inrichten, wordt het neutraliseren ervan aanzienlijk moeilijker; de Oekraïense strijdkrachten moesten dus voorkomen dat geïsoleerde groepen zich konden consolideren tot een grotere, duurzame aanwezigheid.

Hierin speelden Oekraïense drone-operators een doorslaggevende rol: zij concentreerden zich niet uitsluitend op de Russen die zich reeds in Orikhiv bevonden, maar bestookten systematisch de versterkingen die hen trachtten te bereiken. Russische verplaatsingen door Novoandriivka kwamen onder hevige drone-aanvallen te liggen, wat pogingen om extra personeel en voorraden naar de stad te brengen ontregelde. Een andere cruciale Russische aanvoerroute liep via Novodanylivka, waar betrekkelijk intacte wegen de Russische troepen de mogelijkheid boden om manschappen te verplaatsen met behulp van quadricycles, die echter werden onderschept door Oekraïense FPV-drones. Hoewel quads voordelen boden qua snelheid en wendbaarheid, boden ze zodra ze waren gedetecteerd geen enkele ballistische bescherming; elk vernietigd voertuig verminderde het aantal soldaten en voorraden dat de Russische infiltratiegroepen bereikte. Dit veroorzaakte een toenemend operationeel probleem voor het Russische commando, aangezien de troepen binnen de bebouwde kom munitie, versterkingen en rotaties nodig hadden om hun posities te handhaven. Zonder deze toevoer konden zij hun bruggenhoofden niet uitbreiden noch standhouden tegen de aanhoudende Oekraïense tegenaanvallen.

Als gevolg hiervan verloor het Russische offensief zijn momentum. Ondanks aanhoudende pogingen om te versterken, verminderden de cumulatieve verliezen het vermogen om voldoende gevechtskracht te concentreren voor een beslissende doorbraak, wat de krachtsverhoudingen binnen Orikhiv de facto veranderde. In plaats van geconfronteerd te worden met een gedurig versterkte Russische aanwezigheid, kon de Oekraïense infanterie zich richten op het opruimen van geïsoleerde groepen wier bevoorrading en aflossing steeds verder werd afgeknepen. Naarmate deze posities werden gezuiverd, herwonnen de Oekraïense troepen de volledige controle over de stad en begonnen zij op te rukken naar de toegangswegen van waaruit de Russen waren binnengedrongen. De beschikbare verliescijfers over de eerste twee weken van oktober illustreren de schaal van de strijd: het Oekraïense Operationele Commando Zuid maakte melding van tweeduizend zevenhonderdenzestig uitgeschakelde Russische militairen in het bredere gebied, naast het verlies van meer dan duizend wapensystemen en materieelstukken.

Over het geheel genomen is Rusland er na drie maanden van infiltratiepogingen niet in geslaagd zijn numerieke overwicht om te zetten in duurzame controle over Orikhiv. Het Oekraïense zuiveringssucces beschermt een cruciaal defensief bolwerk, doorkruist de Russische plannen voor een doorbraak naar Zaporizja en dwingt het Russische commando tot de heropbouw van de zwaar gehavende aanvalsformaties. Dit proces kan maanden in beslag nemen, terwijl het de Russen op tal van operationele richtingen aan strategische reserves ontbreekt. Bijgevolg is het initiatief rond Orikhiv verschoven naar Oekraïense tegenaanvallen, hoewel de gevechten in de omliggende dorpen onverminderd voortduren.