Dit is groot! Oekraïne bouwt 1.750 raketten in de EU... en Poetin kan het niet stoppen

Vandaag komt het belangrijkste nieuws van het Europese continent.

De Europese defensiefabrikant Destinus heeft inmiddels meer dan zeventienhonderdvijftig Ruta-kruisvluchtwapens geproduceerd en schaalt de productie op naar bijna driehonderd eenheden per maand. Voor Oekraïne kan dit een van de grootste knelpunten in zijn langeafstands-aanvalscampagne wegnemen, te weten het tekort aan voldoende raketvoorraden. Destinus bouwt thans productiecapaciteit op binnen de Europese Unie, veilig buiten het bereik van Russische aanvallen, terwijl het zich tevens voorbereidt op de levering van turbojetmotoren die vanaf tweeduizend zevenentwintig nodig zijn voor de Oekraïense en Europese raketproductie. Europa levert niet langer uitsluitend wapens, maar bouwt de industriële capaciteit op die Oekraïne nodig heeft om zijn langeafstands-aanvalscampagne te bestendigen.

Het strategisch belang van dit kruisvluchtwapen schuilt in de geschiktheid voor grootschalige serieproductie. Het aantal van driehonderd eenheden per maand is significant, aangezien het merendeel hiervan bestemd is voor levering aan Oekraïne. Gelijktijdig zal een deel van de raketten in reserve worden gehouden voor Europese landen om hun afschrikkingsvermogen jegens Rusland te versterken. Dit volume is omvangrijk te noemen, aangezien het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk samen over veertienhonderd Storm Shadow-raketten beschikten voordat de productie vorig jaar werd hervat. Dit toont aan dat Destinus per maand meer kruisvluchtwapens produceert dan heel Europa in een volledig jaar voorafgaand aan de oorlog in Oekraïne vervaardigde.

De grotere Ruta Block Two-raket is eveneens in productie genomen en beschikt over een nuttige lading van tweehonderdvijftig kilogram en een bereik van meer dan zevenhonderd kilometer. Vergeleken met andere door het Westen geleverde raketten draagt de Storm Shadow met vierhonderdvijftig kilogram bijna het dubbele aan lading, maar het bereik daarvan bedraagt slechts circa driehonderd kilometer, hetgeen betekent dat de Ruta meer dan dubbel zo ver reikt. Een van de voornaamste voordelen van de Ruta is echter de kostprijs. Nederland heeft recentelijk de aanschaf van zevenhonderd Ruta-raketten gesubsidieerd met een bedrag van tweehonderdvijftig miljoen euro, wat de geschatte kostprijs per eenheid op ongeveer driehonderdvijftigduizend euro brengt. Ter vergelijking: een enkele Storm Shadow kost bijna 1,3 miljoen euro. Dit houdt in dat Oekraïne meer dan drie en een halve Ruta-raket kan verwerven voor de prijs van slechts één Storm Shadow, wat het mogelijk maakt om meer doelen te bestoken zonder afhankelijk te zijn van een beperkte voorraad dure westerse raketten.

Hoewel de in het binnenland geproduceerde kruisvluchtwapens een grotere verwoestingskracht en een groter bereik hebben, worden deze in kleine aantallen vervaardigd, terwijl het Ruta-kruisvluchtwapen in grote hoeveelheden beschikbaar komt. Het grootste probleem voor Oekraïne inzake raketten is altijd geweest dat westerse landen niet in staat waren hun productie substantieel op te schalen. Vanwege de beperkte productie-aantallen dient Oekraïne terug te vallen op langeafstands-drones, die een aanzienlijk kleinere lading dragen. Nu er maandelijks honderden raketten kunnen worden geleverd, zal Oekraïne in staat zijn de impact van zijn aanvallen op Russische militaire en olie-gerelateerde doelen te vergroten. Deze raketten kunnen worden ingezet tegen commandoposten, opslaglocaties, olie-infrastructuur en geharde doelen.

Indien Oekraïne Rusland wil dwingen zijn offensieve operaties permanent terug te schroeven of te staken, zal het schade moeten toebrengen op een schaal die het tot op heden slechts gedeeltelijk heeft bereikt. Opmerkelijk is dat de middellange-afstands-aanvalscampagne van Oekraïne van start ging in mei tweeduizend zesentwintig, toen meer dan tweehonderd bevoorradingsvoertuigen werden getroffen, wat vervolgens werd opgeschaald naar meer dan zeshonderd voertuigen per maand. Deze aanvallen waren zo impactvol dat Rusland zijn offensieve operaties moest opschorten en de opmars in vrijwel alle sectoren van het front tot stilstand werd gebracht. Dit bewijst dat opgeschaalde aanvallen een doeltreffende verdediging vormen, die nu in bereik kan worden uitgebreid met de nieuwe kruisvluchtwapens.

Over het geheel genomen schuilt de werkelijke betekenis van deze ontwikkeling in het feit dat Oekraïne eindelijk overstapt van een strategie die primair stoelt op langeafstands-drones naar het onderhouden van een permanente drukcampagne met eveneens raketten tegen Rusland. Het vermogen om maandelijks honderden kruisvluchtwapens te produceren veranderd de strategische verhoudingen, aangezien Rusland er niet langer van uit kan gaan dat zijn meest waardevolle militaire en industriële faciliteiten beschermd zijn. Wat zwaarder weegt, is dat dit een dilemma creëert voor Moskou, dat nu óf meer middelen moet aanwenden voor de verdediging van zijn achterland, óf toenemende kostbare schade moet accepteren. In beide gevallen wordt Ruslands vermogen om zijn oorlogsinspanning vol te houden verzwakt, omdat Oekraïne in staat zal zijn meer doelen te vernietigen en deze ook duurzaam uitgeschakeld te houden.