Rusland kan het tempo van vernietigde vliegtuigverliezen niet bijbenen

Vandaag is er spraakmakend nieuws te melden over de Russische luchtmacht.

Rusland kampt in rap tempo met een tekort aan straaljagers voor zijn luchtmacht, aangezien de industriële productie geen gelijke tred kan houden met de verliezen die door Oekraïne worden toegebracht. Oekraïense aanvallen op de Russische materieelproductie werpen hun vruchten af, aangezien nieuwe satellietbeelden een vernietigd Russisch stealth-gevechtsvliegtuig onthullen dat naast de startbaan geparkeerd stond. Analisten stellen dat de motoren van het toestel vermoedelijk vlam vatten tijdens de startprocedure, waarna het van zijn koers afweek en uitbrandde, waarbij de gronddienst niet in staat was het vaartuig te redden.

Dit is een gevoelig verlies aangezien Rusland er tot op heden in is geslaagd om naar schatting slechts tweeënveertig van dergelijke toestellen te bouwen sinds de productie in tweeduizend negentien van start ging. Dat komt neer op een gemiddelde van zes per jaar, in schril contrast met de honderdeenennegentig F-35-vliegtuigen die Lockheed Martin vorig jaar alleen al produceerde. Bovendien is de operationele capaciteit van Ruslands nieuwste stealth-jager onderwerp van hevige discussie, aangezien het vliegtuig een radardwarsdoorsnede heeft van maximaal een volledige meter, tegenover amper een centimeter voor zijn westerse tegenhangers, hetgeen Moskou ertoe brengt om het toestel niet in te zetten boven het Oekraïense luchtruim.

Terugkerend naar de vernietiging van de Russische vloot: deze week heeft Oekraïne eveneens de Russische militaire vliegbasis in Marinovka in de regio Volgograd bestookt. Met behulp van Long-Neptune-raketten die meer dan duizend kilometer diep kunnen toeslaan, werden verschillende hangars waar Russische gevechtsvliegtuigen en bommenwerpers zijn gestationeerd, getroffen en vernietigd. Opmerkelijk is dat zelfs NASA-satellieten de schade op de vliegbasis konden vaststellen. De Oekraïense marine eiste de verantwoordelijkheid op en meldde dat twee Russische Su-34-jachtbommenwerpers bij de aanval in de as zijn gelegd.

Rusland zet deze zware toestellen op grote schaal in om aanvallen met glijbommen uit te voeren op Oekraïense eenheden aan de frontlijn, alsmede op dorpen en steden binnen bereik. Deze glijbommen zijn uitgegroeid tot het voornaamste probleem voor Oekraïne waartegen het geen afdoende verdediging bezit, althans totdat de Zweedse Gripen-straaljagers arriveren met hun ver reikende Meteor-raketten, die in staat zijn om de lanceerafstand van de Russische straaljagers voor deze glijbommen te overtreffen.

En opnieuw is er onlangs een ander Russisch gevechtsvliegtuig neergestort. Ditmaal betrof het een Su-30-jager die tijdens een geplande trainingsvlucht neerstortte in de Russische exclave Kaliningrad. Lokale bewoners filmden de crash vanaf korte afstand, waarbij Russische functionarissen de oorzaken van de crash en de overlevingskansen van de twee bemanningsleden trachtten toe te dekken.

Belangrijk is te vermelden dat Rusland dit jaar alleen al door crashes of ongevallen reeds een duizelingwekkende dertigjager heeft verloren. Daar bovenop heeft Oekraïne ten minste tweeëntwintig militaire luchtvaartuigen vernietigd in het lopende jaar. Aangezien Oekraïne intensief de Russische productie-industrie bestookt die onderhoudsgereedschappen en uitrusting aan deze toestellen levert, bereikt het totale aantal vernietigde straaljagers de indrukwekkende grens van zevenenvijftig stuks in dit jaar alleen. Luchtvaartanalisten rapporteren dat Rusland in totaal slechts tussen de twintig en dertig straaljagers per jaar produceert, hetgeen betekent dat de omvang van de operationele militaire vloot in rap tempo afneemt. Dit vormt een aanzienlijk probleem voor Moskou: hoewel de Russische luchtmacht er niet in slaagt luchtoverwicht te vestigen boven Oekraïne, vormen de eerder vermelde aanvallen met glijbommen buiten het bereik van de Oekraïense luchtverdediging een zware last. Oekraïne heeft echter een uitweg gevonden om hier zo maximaal mogelijk mee om te gaan door grote vliegtuigreparatiewebben, componentenfabrieken en geparkeerde toestellen uit te schakelen, waarmee een bres wordt geslagen die Rusland niet kan blijven opvullen.

Over het geheel genomen verliest Rusland vliegtuigen in een hoger tempo dan het deze kan produceren, waarbij Oekraïne de kerncomponent viseert die aan het front voor de meeste hoofdbrekens zorgt. Regelmatig rapporteren Oekraïense militaire bronnen dat wanneer Russen zeldzame terreinwinst boeken in zwaargedefende sectoren aan het front, dit louter het gevolg is van massale bombardementen met FAB- en KAB-glijbommen. Hoewel Oekraïners ondergronds zijn getrokken om deze aanvallen te ontwijken, betalen frontsteden eveneens een hoge tol. Doordat Oekraïners echter de Russische straaljagers sneller vernietigen dan deze kunnen worden vervangen, dwingen zij de Russen de volle prijs te betalen voor elke bom die zij afwerpen.