Bewoners in Russische grensregio's dreigen dood te vriezen als Poutine de oorlog voortzet

Vandaag komt het belangrijkste nieuws uit de Russische Federatie.

De Russische grensregio's worden feitelijk dagelijks bedreigd, aangezien Oekraïense drones Rusland onophoudelijk bestoken. Vanwege de nabijheid van deze gebieden tot Oekraïne worstelt Rusland met de verdediging ervan, waardoor ze integraal deel zijn geworden van de oorlog.

Oekraïne viseert deze regio's direct; zo werd bijvoorbeeld melding gemaakt van aanvallen op het MegaGRINN-winkel- en entertainmentcomplex in Belgorod, dat meer dan tweehonderd winkels, restaurants, een bioscoop en recreatieruimten omvat. Het complex was ten tijde van de aanval gesloten en er waren geen bezoekers aanwezig, wat de reden is dat Oekraïne het trof om burgerslachtoffers te voorkomen. In het stadscentrum van Belgorod brak eveneens een grote brand uit nadat een onderstation werd uitgeschakeld. Vervolgens troffen Oekraïense drones een oliedepot, dat daardoor in vlammen opraakte. Aanvullende beelden tonen de nasleep van HIMARS-aanvallen op de thermische centrale van Belgorod, waar schade zichtbaar is aan het hoofdgebouw.

Zelfs wanneer Oekraïne de Russische grensregio's echter niet direct als doelwit kiest, moeten de Oekraïense drones het luchtruim van deze gebieden doorkruisen om dieper in Rusland door te dringen. Onlangs meldden Russische monitoringkanalen een grootschalige Oekraïense droneaanval verspreid over meerdere regio's. Honderden drones werden gevolgd boven Belgorod, Koersk, Brjansk en Voronezh, met verdere verplaatsingen richting de regio's Orjol, Tula en Moskou. Na de aanval werd door NASA-satellieten een brand gedetecteerd bij de vliegbasis Marinovka in de Russische regio Volgograd.

Daarnaast viseerden Oekraïense drones de Bashkir Soda Company in Basjkirostan. Deze faciliteit is een van Ruslands grootste chemische complexen en de enige producent in het land van tereftaloylchloride, een precursor die wordt gebruikt voor de vervaardiging van sterke vezels voor kogelwerende vesten, helmen en ballistische bescherming. De fabriek levert tevens chemicaliën aan andere Russisch militair-industriële ondernemingen, wat het tot een belangrijk onderdeel van Ruslands defensie-industriële basis maakt.

Door de continue aanvallen en dagelijkse overfluchten is de verdediging van deze grensregio's aan diggelen. Wanneer de winter aanbreekt en Rusland zijn aanvallen op de Oekraïense energie-infrastructuur opvoert om burgers te bevriezen en hen tot vluchten te dwingen, kan Oekraïne hetzelfde doen met Ruslands grensregio's. Vorig jaar was reeds kritiek voor de Russen, aangezien dertig procent van de burgers het stadscentrum van Belgorod ontvluchtte en twintig procent de oblast geheel verliet vanwege de verslechterende leefomstandigheden als gevolg van Oekraïense aanvallen.

De situatie is nog nijpender in de door Rusland gecontroleerde regio's van Oekraïne, aangezien Oekraïne hier bovenop de militaire infrastructuur een reeks andere doelen heeft getroffen. Zo trof Oekraïne onder meer het hoofdpostkantoor, een autoparkeerterrein en de energie-infrastructuur in Loehansk. Ongeveer honderdvijftig duizend afnemers zaten na de aanval zonder stroom. Het datacentrum van Lugacom in Loehansk werd eveneens opnieuw getroffen, hetgeen de communicatie van de Russische strijdkrachten bemoeilijkte. Hier zijn het echter niet de Russische burgers, maar hun militairen die de gevolgen van de Oekraïense aanvallen zullen moeten dragen. Dit zal met name tijdens de winter bijzonder lastig zijn, omdat Oekraïne de verwarmings- en energie-infrastructuur gemakkelijk kan raken en Rusland slechts beperkte capaciteit bezit om regio's zo dicht bij de frontlijn te beschermen. Dit betekent dat ook de Russische militairen zullen bevriezen, waardoor de winter voor Rusland nadelig uitpakt.

Over het geheel genomen transformeert Oekraïne Ruslands geografische voordeel in een toenemende strategische zwakte, waardoor Moskou wordt gedwongen niet alleen de frontlinie te verdedigen, maar ook de in toenemende mate kwetsbare grensregio's. Naarmate de winter nadert, dreigt elke succesvolle aanval de Russische luchtverdediging nog verder op te rekken, terwijl verstoringen van de elektriciteit en verwarming zowel het civiele morale als de gevechtskracht van de Russische troepen kunnen ondermijnen. Als gevolg hiervan ziet Rusland zich geplaatst voor hetzelfde dillemma dat het aan Oekraïne heeft opgelegd: schaarse middelen inzetten om de eigen bevolking en infrastructuur te beschermen, of accepteren dat een groter deel van zijn grondgebied kwetsbaar wordt voor de gevolgen van de oorlog.