Vandaag is het belangrijkste nieuws afkomstig uit het Afrika continente.
Rusland breidt de militaire werving over de hele linie in Afrika uit, waaronder de inzet van honderden mannen uit Madagaskar voor het eerst sinds de grootschalige invasie van Oekraïne van start ging. Een Oekraïense inlichtingenbron meldde dat Moskou in de eerste negen maanden van tweeduizend zesentwintig negenhonderdnegenenveertig mannen uit Burundi en vijfhonderddertig uit Zimbabwe heeft geworven. Om de personeelscapaciteit verder te vergroten, werd de werving eveneens opgeschaald in Sierra Leone en andere Afrikaanse landen.

De Russische Federatie leunt in toenemende mate op buitenlandse rekruten omdat het de binnenlandse personeelsbehoefte van de krijgsmacht niet kan dekken. In het bijzonder heeft Rusland in het lopende jaar naar schatting driehonderddertigduizend militairen verloren, terwijl de instroom achterblijft bij de uitstroom, waardoor de omvang van het leger maandelijks met zesduizend militairen slinkt. Hierdoor wordt Moskou gedwongen te zoeken naar alternatieve methoden om de gelederen te vullen. Rusland heeft tot op heden een nieuwe grootschalige mobilisatie sinds tweeduizend tweeëntwintig vermeden uit vrees voor maatschappelijke weerstand in eigen land, hetgeen ten grondslag ligt aan de terugval op buitenlandse arbeidskrachten.

Moskou onderhoudt reeds decennialang politieke, economische en militaire banden op het Afrikaanse continent, onder meer via het Africa Corps, de staatsgebonden Russische paramilitaire structuur die operaties in Afrika aanstuurt en netwerken faciliteert voor statelijke rekruteringsdoeleinden. Daarbij richt Rusland zijn pijlen nadrukkelijk op economisch zwakkere landen met beperkte persvrijheid en gebrekkige rechtsstelsels. Dit stelt het Kremlin in staat te profiteren van zwakke institutionele structuren die niet bij machte zijn hun burgers effectief te beschermen tegen clandestiene weryingspraktijken. Hoge jeugdwerkloosheid, wijdverbreide armoede en een gebrek aan economische perspectieven in tal van Afrikaanse staten creëren een omvangrijk reservoir aan kwetsbare jonge mannen die via financiële prikkels of bewuste misleiding kunnen worden ingelijfd.

Veelvuldig gehanteerde lokmiddelen omvatten lucratieve beloften voor banen als chauffeur, beveiliger of bouwvakker, het verschaffen van studiebeurzen aan Russische universiteiten, of het verstrekken van toeristenvisumconstructies die naar arbeid moet leiden. De in het vooruitzicht gestelde salarissen liggen vele malen hoger dan de lokale inkomensgemiddelden, aangevuld met forse intekenbonussen en het uitzicht op het verwerven van de Russische nationaliteit. De werving verloopt via socialemediaplatforms, online advertenties, reisbureaus, influencers en lokale tussenpersonen in de betreffende landen. Sommige netwerken richten zich op Afrikanen die reeds oponthoud in Rusland hebben, zoals studenten of migranten, die worden onder druk gezet met deportatiedreigingen of juist de belofte van legale status. Bij aankomst worden rekruten doorgaans geconfronteerd met dwang om anderstalige contracten te tekenen waarvan ze de strekking niet begrijpen, waarbij hun paspoorten worden ingevorderd en elke optie tot terugkeer wordt ontnomen.

Vanuit diverse Afrikaanse landen hebben ten minste tweeduizend personen een contract getekend met het Russische Ministerie van Defensie. Tot de voornaamste herkomstlanden behoren Egypte, Ghana, Kenia, Zuid-Afrika en Soedan. Al met al heeft Rusland nagenoeg zesenveertigduizend buitenlandse onderdanen uit eenentwintig landen gemobiliseerd. Centraal-Azië vormt het leeuwendeel met ongeveer twintigduizend rekruten—gelijk aan vierenveertig procent van alle buitenlandse strijders—die zich bij de Russische strijdkrachten hebben gevoegd. Tot dusver hebben ruim achtduizend mannen uit Oezbekistan en vijfduizend uit Tadzjikistan deelgenomen aan de gevechten in Oekraïne. In tweeduizend drieëntwintig wist Moskou tevens tot vijftienduizend Nepalezen te ronselen, hoewel deze instroom abrupt afnam nadat de Nepalese regering diplomatieke druk uitoefende en werkvergunningen verbood. Vergelijkbare casusfiguren deden zich in bescheidener omvang voor in Sri Lanka en India, nadat New Delhi krachtig protest aantekende tegen bedrieglijke wervingspraktijken door Russische instanties. De Oekraïense inlichtingendienst verifieerde bovendien dat meer dan duizend Cubanen zich bij het Russische leger hebben aangesloten. Cubanen vormden hiermee een van de grootste niet-post-sovjetcontingenten, ondanks dat de werving werd afgeremd door arrestaties van tussenpersonen door de Cubaanse autoriteiten en latere diplomatieke interventies van Kyiv.

Over het geheel genomen illustreert de toenemende afhankelijkheid van Moskou van buitenlandse strijders een dieper gewortelde zwakte, nu het Kremlin moeite heeft om een uitputtingsslag te bekostigen die onverminderd massale offers van militairen vergt. In plaats van de politieke risico's van een binnenlandse mobilisatieronde te incasseren, wentelt de Russische leiding de demografische en menselijke kosten af op kwetsbare bevolkingsgroepen overzee. Naarmate wervingsschandalen aan het licht komen, de diplomatieke druk toeneemt en buitenlandse regeringsinstanties ingrijpen, zal Moskou moeten onderkennen dat het exploiteren van economische malaise weliswaar tijdelijk versterking kan opleveren, maar geen duurzame oplossing biedt voor de langetermijncrisis van het militaire apparaat.



.jpg)








Opmerkingen