Rusland verrast: NAVO staat volledig paraat aan het oostfront

In deze video analyseren we hoe Oekraïne de Europese oorlogsdoctrine verandert.

In deze context nodigt de NAVO, na het aanbieden van trainingen aan Oekraïense militairen, Oekraïne nu herhaaldelijk uit om als Opfor deel te nemen aan haar oefeningen. De rollen tussen instructeur en student zijn nu echter heel anders dan aan het begin van de invasie in Oekraïne.

Onlangs heeft de NAVO Oekraïne opnieuw uitgenodigd om als Opfor te fungeren, en de resultaten hebben de verwachtingen wederom overtroffen. Optreden als Opfor betekent het simuleren van vijandelijke krachten, in dit geval om NAVO-eenheden te testen onder realistische omstandigheden op het slagveld. Tijdens maritieme oefeningen in Portugal wisten door Oekraïne geleide teams, met behulp van de in eigen land geproduceerde Magura-V5-zeedrones, alle vijf de confrontaties met NAVO-convooien te winnen, waarbij ze herhaaldelijk ongemerkt naderden en treffers plaatsten op een NAVO-fregat. Dit toonde NAVO-commandanten dat zelfs goed uitgeruste schepen met geavanceerde sensoren moeite kunnen hebben met het detecteren van kleine, snelle en onopvallende onbemande systemen; een kwetsbaarheid die zij zich niet volledig hadden gerealiseerd voordat zij de Oekraïense operators in actie zagen. Op het land lieten Oekraïense droneteams een vergelijkbaar vermogen zien om de planning van de NAVO te doorkruisen, toen een enkele eenheid binnen een trainingsscenario twee bataljons van het bondgenootschap in één dag uitschakelde, wat eens te meer bewijst wat ervaren drone-operators kunnen bereiken. Hetzelfde patroon deed zich voor tijdens een training op Gotland, waar het scenario verschillende keren moest worden herstart omdat Oekraïense operators in de simulatie zoveel voertuigen en personeel vernietigden dat voortzetten weinig zin meer had.

Dit soort resultaten verklaart waarom de NAVO Oekraïne blijft verzoeken om deel te nemen aan toekomstige oefeningen, waarbij nieuwe Opfor-inzetten al worden voorbereid. Het feit dat de NAVO Oekraïne blijft uitnodigen om als tegenstander op te treden, is het bewijs van een diepere institutionele evolutie binnen het bondgenootschap, dat nu actief zijn trainingen en doctrine reorganiseert om zijn strijdkrachten te moderniseren voor een op drones gerichte oorlogsvoering. Hoewel Oekraïne voorheen de student was die de westerse doctrine absorbeerde en aanpaste aan de eigen behoeften om het hoofd te bieden aan Rusland, erkent de NAVO dat zij nu veel kan leren van de door de strijd geharde Oekraïense strijdkrachten. In feite heeft Oekraïne de meest drone-intensieve oorlog in de moderne geschiedenis gevoerd en voert deze nog steeds, waarbij het in jaren van opofferingen ervaring heeft gecumuleerd en zich sneller heeft aangepast dan welk westers leger dan ook in vredestijd zou kunnen. Dit groeiende vertrouwen in Oekraïense expertise leidt logischerwijs tot de volgende stap, aangezien het bondgenootschap zich in toenemende mate wendt tot Oekraïense instructeurs zelf om deze methoden rechtstreeks over te dragen op NAVO-personeel.

Deze omgedraaide rollen hebben Oekraïne ertoe gebracht te stoppen met het uitzenden van militairen naar het buitenland voor basistrainingen, aangezien het westerse instructeurs ontbreekt aan moderne gevechtservaring. In plaats daarvan veranderden Oekraïners in instructeurs, van wie velen in de oorlog gewond geraakte gevechtsveteranen zijn die nog steeds hun land willen dienen. Hun ervaring legt een gewicht in de schaal dat in geen enkele trainingsomgeving in vredestijd kan worden gereproduceerd, omdat zij begrijpen hoe drones zich gedragen onder reële weersomstandigheden, hoe elektronische interferentie signalen vervormt en hoe fronteenheden improviseren. Het belangrijkste is dat zij deze vaardigheden hebben ontwikkeld onder omstandigheden van extreme vijandelijke dronedichtheid, iets wat elders niet kan worden gesimuleerd. Deze veteranen trainen nu zowel hun eigen rekruten als NAVO-personeel met grote resultaten, waarbij Britse eenheden openlijk erkennen hoeveel zij profiteren van de actuele frontkennis van de Oekraïners. Als gevolg hiervan heeft een Brits regiment zijn trainingstrajecten al gereorganiseerd, zodat elke soldaat een drone-operator wordt volgens het Oekraïense model; een verandering die geleidelijk de kwetsbaarheden wegneemt met het oog op een mogelijke confrontatie met Rusland.

Deze ontwikkeling dwingt Rusland zijn aannames over de paraatheid van de NAVO te herzien, aangezien de Russische ervaring in Oekraïne het land eveneens een voordeel had opgeleverd. Rusland verwachtte namelijk dat zijn voorsprong in ervaring met drone-oorlogsvoering ten opzichte van de NAVO de nadelen in omvang en technologie gedeeltelijk zou kunnen compenseren. In plaats daarvan staat het nu tegenover een NAVO die zich onder Oekraïense leiding actief voorbereidt op een oorlog met drones. Voor Rusland is dit een ernstig strategisch probleem, aangezien het enige compenserende voordeel waarop ten opzichte van de NAVO werd gerekend, wordt uitgehold.

Samenvattend markeert het besluit van de NAVO om van Oekraïne te leren een verandering in de machtsbalans en een nieuwe strategische slag voor Rusland, dat zijn voorsprong in drone-ervaring in de loop van de tijd zal zien afnemen. Het bondgenootschap bereidt zich immers voor op toekomstige oorlogen door de methoden over te nemen van het enige leger dat op grote schaal een drone-oorlog voert tegen Rusland zelf. Ondertussen zal Oekraïne een steeds meer geïntegreerde en onmisbare partner voor de NAVO worden. Aangezien de kwetsbaarheid van de NAVO op het gebied van drone-oorlogsvoering jaar na jaar zal afnemen, zal Rusland zijn strategie en planning in een hypothetische confrontatie moeten herzien, waarbij het niet langer op die kloof kan vertrouwen.