Oekraïne leert van oorlog in Iran: AI-lasers en moderne ruimtesoorlogsystemen

Vandaag komt het belangrijkste nieuws uit Oekraïne.

De oorlog van de toekomst wordt vaak omschreven als een drone-oorlog, waarin Oekraïne momenteel tegenmaatregelen onderwijst en exporteert naar geallieerde landen die kampen met Iraanse onbemande luchtvaartuigen (UAV's). Oekraïne exporteert echter niet alleen kennis, maar leert ook van de oorlog in Iran, die naast drones op grote schaal is gevoerd met technologieën op het gebied van de ruimtevaart, lasers en kunstmatige intelligentie.

De oorlog in Iran liet zien hoe de Verenigde Staten deze nieuwe technologieën op een onderling afhankelijke manier gebruiken, waarmee ze een nieuwe grens in de oorlogvoering hebben overschreden en een referentiepunt zijn geworden voor deze nieuwe gevechtsdoctrine. Dit weerspiegelt de manier waarop Oekraïne een referentiepunt is geworden voor drone-oorlogvoering en de bestrijding daarvan, wat de Oekraïners in staat stelde de langdurige Russische agressie te weerstaan en langeafstands-drones te neutraliseren.

Deze ervaring heeft Oekraïne in de voorste gelederen gebracht bij de bestrijding van Iraanse drones, die chaos veroorzaakten in de Golfstaten en de Verenigde Staten dwongen te reageren met zeer dure luchtverdedigingsraketten. De kennisstroom is echter niet eenrichtingsverkeer, aangezien Oekraïense analisten leren van de oorlog in Iran hoe ze ook hun eigen defensie kunnen verbeteren.

De introductie van lasers in de oorlog in Iran is een van de duidelijkste indicatoren van hoe de kostenrationaliteit van de luchtverdediging verandert. Na het gebruik van dure Patriot-raketten hebben de Verenigde Staten op schepen gestationeerde hoogenergetische lasers ingezet om Iraanse drones en kruisraketten te onderscheppen. Het gebruik van lasers maakt de uitputtingsslag tegen goedkope drones veel duurzamer, niet alleen economisch maar ook wat betreft munitievoorraden, aangezien ze uitsluitend afhankelijk zijn van elektriciteit. Oekraïne pakte hetzelfde probleem aan door kleine onderscheppingsdrones te creëren om Russische Geran-systemen neer te schieten. Momenteel werken verschillende Oekraïense onderzoeksgroepen en defensiepartners aan compacte lasersystemen die bedoeld zijn om de bestaande luchtverdedigingslagen aan te vullen.

Wat de ruimtetechnologie betreft, heeft de Oekraïense ervaring in de oorlog al aangetoond hoe afhankelijk de moderne defensie is van satellieten. De oorlog in Iran liet echter ook zien hoe verkenningssatellieten met infraroodsensoren zijn gebruikt om Iraanse raketlanceringen onmiddellijk te detecteren. Hoewel Oekraïne al vertrouwt op commerciële satellietbeelden en inlichtingen van bondgenoten voor situationeel bewustzijn, laat dit gebruik van ruimtegegevens zien hoe deze verder kunnen worden geïntegreerd. Dit betekent het creëren van een systeem dat satellietinformatie kan verzamelen en deze snel genoeg aan commandoprocessen kan leveren om het slagveld te beïnvloeden, bijvoorbeeld door Oekraïense luchtverdedigingseenheden vrijwel onmiddellijk te waarschuwen voor raketlanceringen.

Kunstmatige intelligentie is het meest innovatieve element dat in beide oorlogen zichtbaar is. De Verenigde Staten gebruikten AI-modellen zoals Anthropic om grote volumes verkenningsgegevens te sorteren, relevante informatie te markeren en lijsten met doelwitten op te stellen. Het gebruik van AI kan de besluitvormingstijd verkorten van uren of minuten tot slechts enkele seconden. Voor Oekraïne kan dit personeelstekorten opvangen, de besluitvorming versnellen en de toewijzing van luchtverdedigingsmiddelen verbeteren. AI speelt een bredere rol dan lasers omdat het elke laag van de oorlog vormgeeft, van offensieve tot defensieve acties, en de software ervan sneller kan worden bijgewerkt dan welke hardware dan ook. Dit is de reden waarom Oekraïense functionarissen AI-integratie zien als de meest waardevolle les van de oorlog in Iran en het meest realistische domein waarop Oekraïne snel vooruitgang kan boeken.

In het besef van het belang van het behouden van een technologische voorsprong, beweegt Oekraïne zich al in deze richting. Het A-one datacentrum voor AI, opgezet met Britse steun, is ontworpen om neurale netwerken te integreren in UAV-operaties, artillerieondersteuning en precisiewapens. Het doel is om voorspellings-, targeting- en controlefuncties te automatiseren die momenteel grote teams van operators vereisen. Verder heeft Oekraïne de oprichting aangekondigd van een door AI ondersteund commandocentrum voor luchtverdedigingscoördinatie met partners uit de Verenigde Staten, gericht op het bouwen van een nationaal systeem dat in staat is inkomende aanvallen te voorspellen en autonome interceptors te geleiden.

Al met al biedt het conflict in Iran nieuwe inzichten in hoe moderne oorlogen kunnen evolueren en welke technologieën deze kunnen winnen. Toekomstige oorlogen zullen worden beslist door de snelheid waarmee staten nieuwe technologieën kunnen absorberen en omzetten in een coherente strategie. De lopende Oekraïense investeringen in AI-commandostructuren geven aan dat het land zich al aanpast aan deze realiteit, aangezien overleven in moderne conflicten minder afhangt van traditionele kracht en meer van hoe snel een land zijn manier van vechten opnieuw kan uitvinden.