Russische dronepiloten in Iran: aanval op VS-bases & Oekraïense defensie

Vandaag komt het belangrijkste nieuws uit het Midden-Oosten.

Hier treedt Rusland nu uit de schaduw in de Iraanse oorlog door expertise op het gebied van drone-oorlogsvoering in te brengen die is gesmeed in Oekraïne. Tegelijkertijd hebben de Verenigde Staten zich tot Oekraïense specialisten gewend om hun bases te verdedigen tegen Iraanse en nu Russische drone-aanvallen, wat betekent dat beide zijden nu dezelfde gevechtservaring tegen elkaar toepassen in een nieuw oorlogstheater.

De belangrijkste ontwikkeling is dat Rusland het Iraanse conflict betreedt via operationele ondersteuning. Moskou zet eigen drone-specialisten in om Iran te helpen bij het plannen en uitvoeren van drone-aanvallen op Amerikaanse en geallieerde doelen in de regio. Dit weerspiegelt de Oekraïense specialisten die nu worden gestuurd om de verdediging van de VS en de Golfstaten te ondersteunen, aangezien Washington Oekraïne naar verluidt heeft gevraagd om te helpen bij de verdediging van Amerikaanse bases en troepen tegen Iraanse Shahed-drones. Afzonderlijke rapportages wijzen erop dat Rusland zijn steun ook heeft uitgebreid via satellietbeelden en verbeterde drone-gerelateerde assistentie, waardoor aanvalspatronen continu kunnen worden aangepast op basis van realtime feedback van het slagveld. Rusland neemt niet openlijk deel aan de oorlog met eigen troepen, maar het geeft vorm aan de manier waarop de oorlog wordt uitgevochten van achter de frontlinie, op dezelfde manier waarop Oekraïne de verdediging aan de andere kant vormgeeft.

Iran heeft dit nodig omdat Oekraïne de meest ervaren kracht is geworden in het onderscheppen van Shahed-drones, en die expertise wordt nu geëxporteerd naar de defensie van de VS en de Golfstaten. Rusland is echter momenteel de meest ervaren kracht in het lanceren van deze drones onder reële gevechtsdruk. Dit omvat het aanpassen van de manier waarop drones doelen benaderen, zodat ze later worden gedetecteerd en in gecoördineerde golven aankomen die de luchtafweer overweldigen, waardoor de kans toeneemt dat sommige hun doelen bereiken.

De Britse minister van Defensie John Healey en de chef van gezamenlijke operaties luitenant-generaal Nick Perry verklaarden dat Iran en zijn proxies steeds vaker Russische drone-tactieken gebruikten en waarschijnlijk Russisch tactisch advies hadden ontvangen. Dit betekent dat Iran zich tot Rusland wendt om een verdedigingsmodel te counteren dat al is geoptimaliseerd tegen zijn eigen systemen. Zonder die steun dreigt de drone-campagne voorspelbaar te worden en aan effectiviteit te verliezen naarmate de Amerikaanse en Golf-defensie Oekraïense methoden opschalen.

De steun van Rusland reikt verder dan tactiek, aangezien rapporten aangeven dat Moskou Iran heeft voorzien van targeting-informatie, waaronder de locaties van Amerikaanse oorlogsschepen en vliegtuigen in het Midden-Oosten, en deze steun later heeft uitgebreid via satellietbeelden en verbeterde drone-gerelateerde assistentie. Dit stelt Rusland effectief in staat om Iraanse aanvallen op Amerikaanse activa te leiden door te helpen bij het identificeren van doelen, het bevestigen van hun aanwezigheid en het verbeteren van de nauwkeurigheid van aanvallen. Het verkort ook de beslissingscyclus tussen detectie en uitvoering van de aanval, waardoor de kans op succesvolle treffers toeneemt.

Het Kremlin heeft delen van deze rapportage ontkend, maar alles bij elkaar wijst de beschikbare informatie op een bredere Russische steun bij het vormgeven van de manier waarop Iran aanvallen uitvoert op Amerikaanse troepen.

De betrokkenheid van Rusland wordt primair gedreven door economisch gewin, aangezien Reuters meldde dat de inkomsten uit de belangrijkste belasting op oliewinning naar verwachting scherp zullen stijgen als gevolg van hogere wereldwijde olieprijzen door de gevechten in de Golf, wat de staatsinkomsten direct verhoogt terwijl Moskou de oorlog in Oekraïne blijft financieren. Dit betekent dat het verlengen van de instabiliteit in de regio zich vertaalt in onmiddellijk financieel gewin voor de Russische begroting, vooral omdat hogere prijzen de exportinkomsten vergroten zonder dat een verhoogde productie vereist is. De tweede reden is geopolitiek, aangezien Iran een van de belangrijkste anti-westerse partners van Rusland is. Als de militaire geloofwaardigheid van Iran instort, zou de invloed van Rusland in het Midden-Oosten verzwakken, wat een van de weinige grote landen zou beschadigen dat nauw verbonden blijft met Rusland. Iran helpen in de strijd te blijven, dient daarom tegelijkertijd de Russische inkomsten en de Russische strategische belangen.

Over het geheel genomen wijst dit op een conflict dat waarschijnlijk langer zal duren, aangezien beide zijden nu hun capaciteiten versterken met externe gevechtservaring. Als Rusland zijn steun blijft uitbreiden, zullen Iraanse aanvallen gecoördineerder en moeilijker te neutraliseren worden, waardoor de aanhoudende druk op Amerikaanse posities in de regio toeneemt. Dit zal de Verenigde Staten en hun partners dwingen om meer luchtverdedigingsmiddelen und personeel in te zetten in het Midden-Oosten, wat de flexibiliteit in andere theaters vermindert. Strategisch gezien verandert dit de regio in een secundair toneel dat wordt gevormd door de Oekraïne-oorlog, waardoor Rusland de Amerikaanse troepen indirect kan uitdagen terwijl het hogere olie-inkomsten behoudt en zijn invloed uitbreidt.