Russen kampen met voorraadproblemen: Oekraïne verbrandt de achterhoede

Oekraïense strijdkrachten zijn een intensieve aanvalscampagne gestart over de assen van Orikhiv en Huliaipole, gericht op het logistieke netwerk dat de Russische offensieve operaties in Zaporizjzja ondersteunt. Een van de duidelijkste voorbeelden deed zich voor in Huliaipole, waar de Oekraïense verkenning een Russische munitievrachtwagen volgde die door het gebied bewoog en deze traceerde tot in een hangar die als dekking werd gebruikt. Minder dan drie en een half uur nadat het voertuig was gedetecteerd, sloegen piloten van het tweehonderdvijfentwintigste Stormregiment er binnen in de schuilplaats toe met een enkele FPV-drone. Ongeveer zestig in de hangar opgeslagen honderdtweeënvijftig millimeter artilleriegranaten explodeerden, waarbij de vrachtwagen en de lading werden vernietigd. Tegelijkertijd voerde de Oekraïense luchtmacht aanvallen uit op logistieke aanvoerroutes die de Russische troepen in de richting van Orikhiv voeden.

Deze aanvalscampagne volgt op de stabilisatie van de sector Orikhiv, nadat Oekraïense luchtlandingseenheden als versterking vanuit andere delen van het front naar het gebied werden overgebracht. Sinds hun aankomst is de frontlijn grotendeels ongewijzigd gebleven, wat aantoont dat de Russische opmars het eerdere momentum heeft verloren. De Russische druk is niet verdwenen, aangezien de beschietingen binnen Orikhiv zich verder naar het noorden door het stadscentrum hebben verplaatst, wat wijst op aanhoudende bestormings- en infiltratiepogingen tegen Oekraïense posities. Met een gestabiliseerde frontlijn hebben de Oekraïense troepen meer operationele ruimte gekregen om de logistiek achter de Russische aanvallen te viseren. In plaats van Russische eenheden de gelegenheid te bieden zich te hergroeperen en een nieuwe geconcentreerde stoot voor te bereiden, richten de Oekraïense krachten hun aandacht nu op de transportroutes, munitiestromen en achterwaartse posities die deze aanvallen van voorraden voorzien. De strijd rond Orikhiv verschuift zodoende van een noodstabilisatie naar het systematisch verzwakken van het Russische offensief voordat het opnieuw momentum kan opbouwen.

Het hoofddoel van deze campagne is het transportnetwerk dat de Russische achterlanden rond Polohy verbindt met de gevechtszone nabij Orikhiv. Oekraïense vliegtuigen voerden vier luchtaanvallen uit op bridges over de Konka-rivier nabij Inzhenerne en Polohy, overgangen die worden gebruikt voor de verplaatsing van personeel, munitie en zwaar materieel naar het front. Het doorsnijden van deze routes beperkt het gebruik van zwaardere voertuigen en dwingt de bevoorrading naar de weinige overgebleven toegangen, waarbij het Zevende Luchtstormkorps meldt dat Russische troepen het gebruik van motorfietsen al hebben opgevoerd naarmate de toegankelijkheid verslechterde.

Russische verkenningsbeelden tonen hoe Oekraïense troepen de brug tussen Inzhenerne en Novokarlivka op de weg Orikhiv–Polohy opblazen. De overgang lijkt te zijn geprepareerd met springstoffen, en de vernietiging ervan snijdt opnieuw een route naar Orikhiv af. Elders vernietigden FPV-operators van de Vijfenzestigste Ronin-eenheid een Russisch voertuig dat BM-21 Grad-raketten naar de gevechtszone transporteerde. Verder naar het zuiden zetten operators van de Hungry Falcons glasvezel-FPV-drones in tussen Orikhiv en Tokmak om Russische troepen, verbindingsapparatuur en logistiek achter de frontlijn te treffen. Afzonderlijke beelden uit Ilchenkove tonen hoe een van deze drones een Russisch Tigr-M-infanterievoertuig beschadigt.

De druk op de Russische logistiek moet zich nu vertalen in het terugdringen van de Russische troepen uit de directe nabijheid van Orikhiv zelf. Zelfs met een gestabiliseerde frontlijn stelt de aanhoudende Russische bestormings- en infiltratieactiviteit door de stad Rusland in staat om de druk vanuit meerdere richtingen te blijven opvoeren. Een halve omsingeling rond Orikhiv biedt Russische troepen meer benaderingswegen naar de stad, terwijl de Oekraïense wegen en bevoorradingsroutes die nodig zijn voor de verdediging zwaarder worden belast. Het intact laten van die positie geeft Rusland bovendien een gereedstaand uitgangspunt voor een nieuw offensief zodra verse troepen, munitie en materieel naar voren worden gebracht. Oekraïne probeert die vooruitgeschoven posities moeilijker versterkbaar te maken, waardoor Russische troepen minder mogelijkheden houden om ze als uitvalsbasis voor verdere aanvallen te gebruiken, wat Oekraïne betere kansen biedt om hen terug te dringen. Hoe meer die aanvoerlijnen worden verstoord, hoe moeilijker het voor Russische troepen wordt om stand te houden rond Orikhiv, wat Oekraïne een betere uitgangspositie geeft om hen van de stad weg te duwen.

Over het geheel genomen zal de volgende fase rond Orikhiv worden beslist door de vraag of Oekraïne de Russische bevoorradingsproblemen kan omzetten in een permanent terreinverlies rond de stad. Naarmate overgangen verdwijnen en achterwaartse routes onder voortdurende beschieting komen te staan, zal Rusland voorraden over langere, meer blootgestelde benaderingswegen moeten verplaatsen, waardoor meer voertuigen en troepen worden gedwongen door gebieden te trekken die al door Oekraïense drones worden bestreken. Die druk zal elke poging om de aanvalsmacht rond Orikhiv opnieuw op te bouwen vertragen, terwijl Oekraïne meer tijd krijgt om de volgende lokale tegenaanvallen voor te bereiden. Dit creëert een mogelijkheid voor de Oekraïense luchtlandingsformaties die Orikhiv hebben gestabiliseerd om de Russische troepen verder van de stad weg te drukken, waarbij het resultaat afhangt van hoe doeltreffend zij verstoorde logistiek kunnen omzetten in terreinwinst op de grond.