Oekraïners omsingelen 100 Russische soldaten na mislukte terugtrekking

Vandaag is er verontrustend nieuws gemeld uit de richting Lyman.

In deze sector heeft de Russische terugtrekking uit de ingestorte bruggenhoofd ten westen van de Zherebets-rivier een gevaarlijk tactisch probleem achtergelaten. Ondanks eerdere Russische berichten waarin werd geclaimd dat circa driehonderd soldaten in de uitstulping succesvol waren geëvacueerd voordat Oekraïense eenheden de omsingeling voltooinden, wijzen nieuwe gegevens van het slagveld uit dat een aanzienlijke Russische troepenmacht vastzit rond Kolodjazi. Meer dan honderd militairen zitten daar momenteel ingesloten, waardoor wat door het Russische commando werd gepresenteerd als een georganiseerde terugtrekking, is veranderd in een nieuwe complicatie na de nederlaag ten noorden van Lyman.

Een analyse van de topografische kaart laat zien dat de geografie hun positie uiterst hachelijk maakt: Kolodjazi ligt in laaggelegen terrein, terwijl recente Oekraïense terreinwinst heeft geleid tot de inname van de omliggende hoogten die het dorp vanuit alle richtingen domineren. Door door te dringen in de Russische flanken en deze tactische hoogten te bezetten, hebben de Oekraïense troepen direct zicht gekregen op zowel Kolodjazi als de enige oostelijke routelijn richting de Zherebets-rivier.

Dit brengt de overgebleven Russische ontsnappingsroute onder Oekraïens observatie- en vuurbereik. Russische troepen die proberen te ontkomen, moeten hun gedekte stellingen verolaten, volledig open terrein oversteken en richting de rivierovergangen trekken terwijl Oekraïense verkenningsdrones het gebied vanuit de lucht bewaken. Zelfs zonder dat Oekraïense infanterie direct op elke Russische stelling uitkijkt, creëert dit een de facto tactische omsingeling omdat de vluchtcorridor op elk punt onder vuur kan worden genomen.

Tegelijkertijd werkt de tijd in het nadeel van de ingesloten troepen. Oekraïense stoottroepen zijn reeds bezig met het zuiveren van de zuidelijke delen van Kolodjazi. De hevige gevechten hebben de bebouwing zwaar beschadigd, waardoor er steeds minder dekking overblijft waar geïsoleerde Russische groepen zich schuil kunnen houden. In het dorp blijven betekent wachten totdat Oekraïense infanterie, verkenningsdrones en FPV-drones hun posities systematisch lokaliseren.

Plekken richting de rivier vluchten is mogelijk nog gevaarlijker, aangezien de soldaten open terrein moeten doorkruisen waar Oekraïense drone-operators zelfs individuele militairen kunnen identificeren en uitschakelen, terwijl verplaatsingen in grotere formaties de detectie slechts vergemakkelijken.

Dit is het tegenovergestelde van wat Rusland beoogde met het opgeven van de uitstulping; de terugtrekking was immers bedoeld om personeel te sparen voordat de Oekraïense tangbeweging voltooid zou zijn, zodat de overlevende troepen een nieuwe defensieve linie dichter bij de rivier konden inrichten. In plaats daarvan lijken dezelfde Russische eenheden die deze taak moesten uitvoeren, nu geconcentreerd te zitten in een kleinere en dodelijkere omsingeling.

Deze troepenconcentratie vereenvoudigt de Oekraïense doelbesturing, aangezien artillerie, drones en andere strike-acteurs niet langer de gehele voormalige bruggenhoofd hoeven af te zoeken. De Russische troepen zitten samengeperst in een eng gebied, terwijl de Oekraïense strijdkrachten de voordelige hoogten bezetten die de enige overgebleven vluchtroute afsluiten.

Het eventuele verlies van deze eenheden heeft gevolgen die verder reiken dan de militairen zelf, aangezien Russische pogingen om zich in te graven langs de westelijke toegangswegen van de Zherebets om een Oekraïense uitbreak te voorkomen, kansloos worden. Als deze Russische troepen worden uitgeschakeld, gevangengenomen of tot een wanordelijke vlucht worden gedwongen, verliest het commando precies de gevechtskracht die nodig was om de nieuwe verdedigingslinie te stabiliseren. De Russische nederlaag ten noorden van Lyman is daardoor na de terugtrekking zelf mogelijk nog verergerd — een terugtrekking waarbij al bijna tweehonderd vierkante kilometer terrein werd prijsgegeven dat eerder ten koste van duizenden verliezen was ingenomen.

Kortom, wanneer Oekraïne deze omsingeling volledig heeft gezuiverd, verliest Rusland zijn laatste positie ten westen van de rivier en daarmee de uitvalsbasis voor een toekomstig offensief naar het westen. Elke nieuwe poging om de uitstulping te herstellen zal vereisen dat Russische troepen de Zherebets opnieuw moeten oversteken. De Oekraïense strijdkrachten kennen deze overgangspunten en bewaken ze continu met verkenningsdrones, FPV-drones en artillerie. De georganiseerde Russische terugtrekking levert geen gestabiliseerd front op, maar een tactisch fiasco, waarbij Oekraïne de rivier bereikt en elke nieuwe Russische opmars weer vanaf de oostelijke oever zal moeten beginnen.