Ukraina mocno uderza w rosyjskie fabryki rakiet i przenosi działania wojenne głęboko w Rosję

W dniu dzisiejszym napływają istotne doniesienia z Federacji Rosyjskiej.

Strona ukraińska przenosi ciężar działań zbrojnych bezpośrednio na rosyjski przemysł rakietowy, prowadząc skoordynowaną i szeroko zakrojoną kampanię uderzeń w zakłady przemysłowe zaopatrujące siły Moskwy w środki rażenia używane przeciwko ukraińskim miastom. W obliczu przyspieszenia dynamiki produkcji pocisków w Rosji oraz dotkliwych niedoborów rakiet przechwytujących w ukraińskich formacjach obrony powietrznej, dowództwo w Kijowie coraz konsekwentniej realizuje założenie, że najbardziej efektywną formą obrony jest uniemożliwienie wyprodukowania oraz odpalenia wrogich środków bojowych.

Jeden z ostatnich ataków uwypukla bezprecedensowy promień rażenia tej kampanii: ukraińskie bezzałogowce uderzyły w zakłady petrochemiczne Omskij kauczuk na Syberii, położone w odległości około dwóch i pół tysiąca kilometrów od granic Ukrainy.

Zarejestrowane materiały wizualne potwierdziły rozległy pożar na terenie tego kompleksu, wytwarzającego kauczuk syntetyczny, dodatki do paliw oraz związki chemiczne stanowiące fundamentalne ogniwo łańcucha dostaw stałych paliw rakietowych stosowanych w rosyjskich systemach rakietowych.

Kolejne uderzenie wymierzono w zakłady Togliattikauczuk w obwodzie samarskim, gdzie drony doprowadziły do uszkodzenia aparatury przetwórstwa chemicznego oraz instalacji produkcyjnych, wymuszając wstrzymanie cyklu technologicznego. Zakład wytwarza kauczuk syntetyczny, polimery oraz komponenty chemiczne o kluczowym znaczeniu dla rosyjskiego sektora zbrojeniowego, zwłaszcza w segmencie budowy pocisków rakietowych.

W połączeniu z pomyślnymi uderzeniami przeprowadzonymi w ostatnich dniach na strategiczne obiekty w Woroneżu, Lipiecku i Orle, operacje te uderzają bezpośrednio w łańcuchy dostaw surowców chemicznych niezbędnych dla rosyjskiej produkcji zbrojeniowej. Ich wymiar strategiczny zyskuje na znaczeniu w kontekście zintensyfikowanych rosyjskich ataków rakietowych i bezzałogowych, ukierunkowanych na saturację i wyczerpanie ograniczonych zasobów amunicji przeciwlotniczej Ukrainy.

Działania te są jednak wyłącznie najnowszymi elementami konsekwentnej presji wywieranej na bazę produkcyjną przeciwnika. W Kraju Permskim ukraińskie drony zaatakowały kompleks chemiczny Azot, produkujący amoniak, kwas azotowy, saletrę amonową oraz inne półprodukty niezbędne przy wytwarzaniu pocisków, a bezpośrednio po ataku raportowano zadymienie i wstrzymanie pracy linii technologicznych.

W obwodzie rostowskim potężny pożar objął około dziewięciu tysięcy metrów kwadratowych powierzchni magazynowej w zakładach Aksajkardandietal, dysponujących zapleczem obróbki metali i liniami produkcyjnymi zaangażowanymi w realizację zamówień dla rosyjskiego przemysłu zbrojeniowego.

Równolegle siły ukraińskie uderzyły w Redkiński Zakład Doświadczalny w obwodzie twerskim, wyspecjalizowany w syntezie komponentów do paliwa lotniczego Decylin-M, stanowiącego napęd rosyjskich pocisków manewrujących. Neutralizacja zdolności wytwórczych tego specjalnego paliwa bezpośrednio komplikuje zdolność Moskwy do utrzymywania ciągłości operacji rakietowych dalekiego zasięgu przeciwko Ukrainie.

Inne uderzenie zniszczyło infrastrukturę zakładów budowy obrabiarek Sasta w Sasowie w obwodzie riazańskim, produkujących obrabiarki sterowane numerycznie wykorzystywane w rosyjskim przemyśle lotniczo-kosmicznym, zbrojeniowym i maszynowym, co rzutuje na wytwarzanie precyzyjnych elementów konstrukcyjnych dla szeregu systemów uzbrojenia.

W rejonie podmoskiewskim odnotowano eksplozje na obszarze Krasnozawodzkich Zakładów Chemicznych – przedsiębiorstwa powiązanego z produkcją materiałów wybuchowych, pirotechniki oraz amunicji specjalnej, w tym głowic termobarycznych montowanych w rosyjskich dronach uderzeniowych rodziny Gieran.

Służba Bezpieczeństwa Ukrainy poinformowała ponadto o uderzeniu z użyciem pocisków manewrujących Neptun i dronów na Azowski Zakład Optyczno-Mechaniczny w obwodzie rostowskim. Zapisy wideo potwierdziły uszkodzenia w sektorze produkcji optycznej, halach montażowych, oddziałach elektroniki oraz innych strefach odpowiedzialnych za głowice samonaprowadzające, aparaturę termowizyjną i podzespoły awioniki. Ponadto Ukraina wielokrotnie atakowała kombinat Woronieżsyntezkauczuk, czołowego dostawcę kauczuku syntetycznego, którego wyroby zaopatrują lotnictwo wojskowe, sektor motoryzacyjny i przemysł maszynowy.

W wymiarze całościowym to skumulowany efekt operacji asymetrycznych ma znacznie większe znaczenie niż rezultaty pojedynczych ataków, jako że rosyjski przemysł rakietowy bazuje na wysoce współzależnej sieci poddostawców surowców chemicznych, mikroelektroniki, akumulatorów, precyzyjnych obrabiarek oraz systemów naprowadzania. Jednoczesne uderzenie w kilka węzłów tej struktury generuje wąskie gardła w procesie wytwórczym, znacznie trudniejsze do usunięcia niż szkody w pojedynczym zakładzie montażu końcowego. Wobec narastającej intensywności rosyjskich uderzeń i chronicznego deficytu rakiet przechwytujących, Ukraina realizuje czytelną koncepcję eliminacji zagrożenia bezpośrednio u źródła: zamiast biernie wyczekiwać rosyjskich pocisków we własnej przestrzeni powietrznej, przenosi działania bojowe wprost do fabryk, w których są one konstruowane, dowodząc, że ofensywa pozostaje najskuteczniejszą formą obrony.