To oficjalne: Rosyjska flota ucieka! Eskorta porzuca statki po zmasowanych atakach

Dzisiaj napłynęły ważne wiadomości z Morza Czarnego.

Ukraina nieustannie obiera za cel rosyjskie jednostki, a obecnie nawet ich eskorty morskie nie są bezpieczne. Ataki wywołały panikę w rosyjskim dowództwie, co skłoniło je do porzucenia koncepcji ochrony eksportu ropy i ugruntowało odwrót z basenu Morza Czarnego.

W ostatnim czasie Rosja została zmuszona do rezygnacji z operacji eskortowania statków na Morzu Czarnym, co w praktyce stanowi przyznanie się do niemożności zapewnienia odpowiedniego bezpieczeństwa dla swojego eksportu drogą morską. Obecny stan floty ogranicza jej zdolność do prowadzenia misji eskortowych z powodu zbyt małej liczby operacyjnych jednostek. Co więcej, systemy obronne rosyjskich okrętów wojennych są niewystarczające w starciu z atakami dalekiego zasięgu oraz dronami morskimi. Oprócz deficytu jednostek pływających, ogólne szkolenie bojowe personelu jest nieadekwatne do przygotowania rosyjskich marynarzy i piechoty morskiej na ukraińskie uderzenia.

Choć flota wciąż posiada w swoich szeregach zdolnych żołnierzy piechoty morskiej, odnotowano przypadki, w których nawet drobne błędy skutkowały przeniesieniem do jednostek szturmowych na linii frontu, co pozostawia rosyjską marynarkę z niekompetentnymi kadrami. Wszystkie te czynniki przyczyniły się do fatalnej kondycji rosyjskiej floty, która obecnie nie jest w stanie zapewnić bezpieczeństwa samej sobie, a tym bardziej eskortować inne jednostki.

Jest to szczególnie istotne w czasie, gdy systematyczne ukraińskie uderzenia niszczą jeden po drugim tankowce cienistej floty oraz rosyjskie aktywa morskie w Sewastopolu i Noworosyjsku. Według rosyjskich władz, tankowiec pod banderą Liberii, transportujący rosyjską ropę eksportową, został zaatakowany na rosyjskich wodach terytorialnych, co doprowadziło do rany u kapitana jednostki. Ukraińskie drony dalekiego zasięgu uderzyły również w dwa duże okręty desantowe w Sewastopolu, wykorzystywane do transportu wojsk i pojazdów opancerzonych. Zniszczenie systemów radarowych na Krymie przyczyniło się zarówno do uszkodzenia okrętów w Sewastopolu, jak i do ograniczenia rosyjskich zdolności w zakresie zabezpieczania operacji morskich.

Z powodu braku okrętów eskortujących oraz ograniczonego zasięgu radarów, rosyjskie tankowce i statki towarowe pozostają bezbronne, co prowadzi do załamania czarnomorskich szlaków eksportowych. Rosja jest silnie uzależniona od tych tras, ponieważ około dwudziestu procent eksportu ropy naftowej drogą morską oraz osiemdziesiąt procent transportu zboża odbywa się właśnie tędy.

Głębsza przyczyna obecnej sytuacji tkwi w rosyjskim sektorze stoczniowym, który nie posiada mocy przerobowych pozwalających na odtwarzanie strat w odpowiedniej skali.

Rosyjscy analitycy wojskowi skarżą się, że jedynie niewielka liczba stoczni jest w stanie zaspokoić minimalne potrzeby floty, a nawet one borykają się z chronicznymi opóźnieniami. Zachodnie sankcje odcięły bowiem dostęp do kluczowych komponentów z importu, w tym silników diesla, zaawansowanej elektroniki oraz specjalistycznych obrabiarek.

Znaczna część infrastruktury stoczniowej pochodzi jeszcze z czasów sowieckich i nie została zmodernizowana, co w zasadzie uniemożliwia Rosji zdolność do zastępowania utraconych jednostek. Ogranicza to możliwości projekcji siły na morzu, przy czym największe problemy dotyczą suchych doków, dźwigów o dużym udźwigu oraz linii produkcyjnych.

Sytuację pogarsza niedobór wykwalifikowanego personelu, zwłaszcza inżynierów i spawaczy, z których wielu zostało zmobilizowanych, co dalej obniża wydajność i jakość produkcji. W rezultacie każda utracona rosyjska jednostka ma ogromne znaczenie strategiczne, gdyż obecny system nie jest w stanie zastąpić jej w sposób terminowy ani efektywny.

Z powodu braku okrętów Rosja jest zmuszona ograniczać eksport ropy i akceptować straty w przychodach. Przy braku możliwości budowy i wymiany jednostek marynarki wojennej, istniejące okręty stały się cenniejsze niż ropa, w której eksporcie pomagają. Warto zauważyć, że produkty naftowe są ogólnodostępne i Rosja może eksportować ich więcej w przyszłości, jednak w przypadku utraty okrętu Rosja jest obecnie niezdolna do jego zastąpienia, co dalej redukuje jej zdolności do projekcji siły.

Pomimo wszystkich ograniczeń, pewne rosyjskie zdolności eksportowe na Morzu Czarnym się utrzymały, dlatego Ukraina przeprowadziła zakrojony na szeroką skalę atak na Tuapse, aby odciąć również ten kierunek. Ukraińskie drony dalekiego zasięgu uderzyły w rafinerię w Tuapse, wywołując potężne pożary. Kolejne ataki trafiły zarówno w rafinerię, jak i przyległy terminal eksportowy, doprowadzając do zapłonu wielu zbiorników magazynowych i wysyłając gęsty, czarny dym nad okolicę, co wskazuje na znaczne zniszczenia. Ataki te nastąpiły po wcześniejszych uderzeniach w ten sam obiekt, co świadczy o systematycznych wysiłkach na rzecz degradacji jego zdolności operacyjnych. Dodatkowe nocne ataki z wykorzystaniem dronów kamikadze Liutyi zintensyfikowały zniszczenia – potwierdzono pożar co najmniej dwóch zbiorników paliwa. Ukraińskie Siły Operacji Specjalnych uderzyły również w infrastrukturę terminala, niszcząc urządzenia przeładunkowe, rurociągi i magazyny, a pożary trwały przez wiele dni. Tuapse przetwarzało około dwustu tysięcy baryłek dziennie, a niszcząc ten obiekt, Ukraina zredukowała i tak już ograniczone moce przerobowe.

Podsumowując, rosyjskie okręty są zmuszone do ukrywania się w portach, ponieważ nieustanne ukraińskie ataki obnażyły systemowe słabości rosyjskiej marynarki i potencjału stoczniowego, pokazując, że Rosja nie jest w stanie zwiększyć produkcji. Podczas gdy eskorty marynarki się wycofały, a infrastruktura naftowa płonie na wielką skalę, rosyjski eksport ropy i przychody spadają. Przy ograniczonej zdolności do odtwarzania strat, każda uszkodzona jednostka potęguje presję i osłabia zdolność Rosji do projekcji siły. Jednak nawet w portach rosyjskie jednostki nie są bezpieczne, co dobitnie udowodniły ostatnie ukraińskie ataki.