Rekordowe uderzenia rozbijają rosyjski przemysł zbrojeniowy. Ukraina ma nowy plan

W niniejszym materiale wideo przeanalizujemy ukraińskie uderzenia na rosyjską bazę przemysłowo-obronną.

Działania te pozwoliły Ukrainie osiągnąć nowy rekord w zakresie miesięcznej degradacji rosyjskiego potencjału wojskowo-przemysłowego. Strategiczna kampania Kijowa uległa masowej eskalacji wraz z wdrożeniem nowej taktyki uderzeniowej, która doprowadziła do strukturalnego paraliżu rosyjskiego sektora obronnego.

W czerwcu Ukraina poraziła co najmniej trzynaście obiektów rosyjskiego przemysłu obronnego, co stanowi najwyższy miesięczny bilans strat zadanych Moskwie w bieżącym roku. Najbardziej spektakularny atak wymierzono w zakłady wojskowo-przemysłowe w Wołgogradzie, do czego użyto pięciu rakietowych pocisków manewrujących Flamingo. Kompleks ten odpowiada za produkcję samobieżnych wyrzutni dla systemów rakiet taktycznych Iskander, a także wyrzutni dla strategicznych międzykontynentalnych systemów balistycznych Topol-M oraz Jars. Uderzenie to udowodniło również, że nowa taktyka profilowania lotu pocisków Flamingo wydatnie podnosi skuteczność ukraińskich misji uderzeniowych. Zamiast wektora bezpośredniego, pociski skierowano przez obwód rostowski w stronę obwód saratowskiego, skąd wykonały manewr zwrotny na południe w kierunku Wołgogradu. Pozwoliło to na optymalne wykorzystanie rzeźby terenu, ominięcie aglomeracji miejskich oraz stref wykrywania rosyjskich stacji radiolokacyjnych. Lot na pułapie poniżej horyzontu radarowego Federacji Rosyjskiej dodatkowo zminimalizował ryzyko wczesnego wykrycia. Z pięciu wystrzelonych pocisków Flamingo co najmniej trzy precyzyjnie trafiły w infrastrukturę zakładów, powodując krytyczne uszkodzenia strukturalne w hali produkcyjnej nr 2, budynku produkcyjnym hali nr 38 oraz w kolejnym warsztacie przemysłowym, co jednoznacznie potwierdza wysoką efektywność operacyjną nowej metodologii.

Podczas gdy skuteczność uderzeń pociskami Flamingo wymierzonych w rosyjską infrastrukturę wojskową stale rośnie, Ukraina angażuje pełne spektrum swojego arsenału dalekiego zasięgu. Kolejny zmasowany atak rakietowy obrał za cel zakłady półprzewodników w Woroneżu, będące jednym z kluczowych przedsiębiorstw mikroelektronicznych w Federacji Rosyjskiej. Co najmniej dwa pociski manewrujące Storm Shadow spenetrowały obiekt, pozostawiając trzy rozległe wyłomy w głównym gmachu produkcyjnym oraz generując poważne szkody w dwóch sekcjach przyległej hali montażowej. Fabryka ta wytwarza przyrządy półprzewodnikowe i moduły układów scalonych wykorzystywane w licznych rosyjskich systemach rakietowych. Z kolei w Szebiekinie wybuchł pożar o dużej intensywności w zakładach chemicznych, natomiast w Nowomoskowsku zakłady chemiczne Azot zostały dwukrotnie porażone przez drony – w efekcie jedna z hal produkcyjnych doznała ciężkich uszkodzeń, a zbiornik magazynowy uległ całkowitemu zniszczeniu. Kompleks ten produkuje komponenty chemiczne o krytycznym znaczeniu dla produkcji materiałów wybuchowych i amunicji.

Inny atak dronów zainicjował pożar w Reutowie, w odległości około sześciuset metrów od biura projektowego NPO Maszynostrojenija, które rozwija zaawansowane systemy rakietowe, w tym hipersoniczne pociski Cyrkon. Ukraińskie drony kamikadze FPV uderzyły również w krymskie zakłady Titan, produkujące dwutlenek tytanu – materiał wykorzystywany do stawiania wojskowych zasłon dymnych oraz pasywnych środków przeciwdziałania, mających na celu redukcję sygnatury radarowej i termowizyjnej obiektów. W Togliatti nalot dronów doprowadził do pożaru w zakładach chemicznych będących jednym z największych rosyjskich producentów kauczuku syntetycznego, niezbędnego do wytwarzania opon dla pojazdów wojskowych. Nowo opublikowane zdjęcia satelitarne ujawniły także rozległe zniszczenia w zakładach produkcji prochu Elastik, gdzie wnętrze jednej z hal produkcyjnych zostało całkowicie zniszczone, a następnie pośpiesznie zabezpieczone nowym zadaszeniem, przy jednoczesnym odnotowaniu pracy dwóch dźwigów naprawczych w miejscu uderzenia. Obiekt ten specjalizuje się w produkcji bomb lotniczych, amunicji artyleryjskiej oraz komponentów do kierowanych bomb burzących.

W Petersburgu odnotowano eksplozję w zakładach budowy maszyn Arsenał, gdzie doszło do pożaru hangaru zawierającego odczynniki chemiczne; siła wybuchu była na tyle duża, że doprowadziła do zburzenia ceglanego muru. Przedsiębiorstwo to produkuje komponenty rakietowe, okrętowe systemy pionowego startu oraz aparaturę kosmiczną. Ukraińskie drony poraziły również zakłady Progress w Miczurińsku, dostarczające czujniki i inne wysokoprecyzyjne układy sterowania dla lotnictwa oraz pocisków manewrujących. Ponadto do eksplozji doszło w fabryce broni w Tule, gdzie zginęły co najmniej dwie osoby, aczkolwiek pełna skala strat strukturalnych pozostaje przedmiotem weryfikacji. W poprzednim miesiącu Ukraina zaatakowała jedynie osiem rosyjskich obiektów przemysłu wojskowego, podczas gdy w czerwcu liczba ta wzrosła do trzynastu. Na uwagę zasługuje fakt, że ukraińskie pociski Storm Shadow uderzyły w Zakłady Naprawcze Statków Powietrznych w Taganrogu, niszcząc aparaturę łączności i wsparcia radiotechnicznego. Uderzenie przeprowadzono także w Riazaniu, wymierzając je w obiekt rosyjskiego sektora obronnego powiązany z systemami obrony przeciwlotniczej, w tym kompleksami S-300 oraz radioelektroniką. Ukraińskie bezzałogowce zaatakowały ponadto zakłady chemiczne w Kraju Permskim oraz zakłady chemiczne Azot w Niewinnomysku, co wywołało serię wtórnych eksplozji i przełożyło się na dalsze uszczuplenie zdolności Rosji do syntezy kluczowych komponentów chemicznych dla przemysłu zbrojeniowego.

Podsumowując, dzięki wdrożeniu nowej taktyki Ukraina zdołała wydatnie rozszerzyć zakres swoich uderzeń rakietowych na rosyjski przemysł obronny. Obecnie Kijów posiada zdolność do skutecznego paraliżowania i długotrwałego wyłączania z eksploatacji tych strategicznych obiektów, utrzymując jednocześnie wysokie tempo ataków na rosyjski sektor naftowy. W miarę dalszego wzrostu efektywności tych operacji siły ukraińskie będą w stanie razić jeszcze większą liczbę celów, pozbawiając Kreml krytycznych dostaw wojskowych i zaawansowanych podzespołów. Bezpośrednio osłabia to rosyjski potencjał w sferze reprodukcji amunicji, rakiet i innego sprzętu, skazując jednostki pierwszorzutowe na linii frontu na dotkliwy deficyt zaopatrzeniowy.