Ukraina znajduje 30-kilometrową lukę w rosyjskiej obronie i uderza bezpośrednio w Petersburg

Dzisiaj najważniejsze doniesienia operacyjne napływają z Sankt Petersburga.

Nowo uzyskana precyzja ukraińskich uderzeń zmusi Władimira Putina do faktycznego odsłonięcia drugiej stolicy państwa na północy, ponieważ tamtejsza obrona przeciwlotnicza znajduje się obecnie pod presją ogniową o intensywności porównywalnej z warunkami panującymi bezpośrednio na linii frontu.

Należy odnotować, że podczas ostatniego ukraińskiego uderzenia na infrastrukturę eksportu ropy naftowej w Sankt Petersburgu oraz nadmorskim porcie Ust-Ługa porażono również znaczną liczbę innych celów. Oprócz terminali naftowych i zbiorników magazynowych bezpośrednim trafieniem uszkodzono rosyjski okręt rakietowy, natomiast dwa rosyjskie śmigłowce oraz myśliwiec przechwytujący MiG-31 zostały zestrzelone w wyniku ognia bratobójczego. Co jednak najistotniejsze z operacyjnego punktu widzenia, siły ukraińskie zniszczyły trzy spośród największych kompleksów radiolokacyjnych rozmieszczonych wokół miasta.

Analitycy wojskowi błyskawicznie zwrócili uwagę, że skala i charakter uszkodzeń tych stacji radiolokacyjnych świadczą o precyzji możliwej do osiągnięcia wyłącznie przy użyciu bezzałogowca sterowanego w czasie rzeczywistym. Ukraińskie uderzenia dronami dalekiego zasięgu realizowane są niemal zawsze w oparciu o wcześniej zaprogramowane trasy przelotu, z możliwością jedynie ogólnej korekty kursu przez operatorów z terytorium Ukrainy. Naprowadzanie w czasie rzeczywistym oznacza natomiast, że ukraińscy operatorzy obserwują obraz wideo na żywo i bezpośrednio kierują bezzałogowiec na cel, co zapewnia nieporównywalnie wyższą celność. Ukraina nie dysponuje jednak dostępem do tego rodzaju nieprzerwanej łączności na dystansach przekraczających tysiąc kilometrów od własnych granic.

Kluczowym wyjaśnieniem sposobu przeprowadzenia tego uderzenia jest fakt, że zasięg satelitarnej sieci Starlink nie jest wyłączony dokładnie wzdłuż linii administracyjnej granicy Rosji, lecz często rozciąga się na trzydzieści lub więcej kilometrów w głąb jej terytorium. Ponieważ Finlandia, Estonia, a nawet sam akwen Morza Bałtyckiego objęte są pełną łącznością Starlink, jest wysoce prawdopodobne, że strona ukraińska wykorzystała tę strefę pokrycia sygnałem, aby utrzymać pełną kontrolę nad swoimi bezzałogowcami i naprowadzić je na cele z bezprecedensową dokładnością. Oznacza to, że Ukraina znalazła lukę technologiczną pozwalającą nadać uderzeniom na głębokim zapleczu taką samą precyzję, jaką cechują się jej działania na linii frontu oraz na średnim dystansie.

Implikacje tego zjawiska są ogromne. Wskutek wysokiej celności ukraińskich uderzeń w strefie przyfrontowej Rosja utraciła w toku całej wojny ponad tysiąc siedemset systemów obrony przeciwlotniczej, przy czym we wrześniu odnotowano szczególnie wysoką liczbę osiemdziesięciu sześciu potwierdzonych zniszczeń w ciągu zaledwie jednego miesiąca. Z tego właśnie względu dowództwo rosyjskie utrzymuje zazwyczaj skrajnie rozproszone ugrupowanie i wycofało wiele ze swoich najnowocześniejszych zestawów w głąb kraju, aby zapobiec stratom niemożliwym do udźwignięcia.

Teraz, gdy Ukraińcy są w stanie skutecznie rozszerzyć ten poziom precyzji na całą długość rosyjskiej granicy oraz linii brzegowej, strona rosyjska staje przed krytycznym wyzwaniem operacyjnym. Siły ukraińskie nie muszą już nasycać i przełamywać rosyjskiej obrony przeciwlotniczej na tych kierunkach za pomocą zmasowanych uderzeń saturacyjnych, lecz mogą bezpośrednio obezwładniać poszczególne zestawy OPL, wybijając wyłom dla kolejnych fal środków napadu powietrznego.

W tym kontekście rosyjskie węzły eksportowe w Sankt Petersburgu oraz na wybrzeżu obwodu leningradzkiego stanowiły jedynie początek — swoisty poligon doświadczalny mający zweryfikować skuteczność nowej metody. W przyszłości należy oczekiwać, że strona ukraińska wykorzysta tę taktykę do uderzeń na kluczowe bazy lotnicze i wojskowe w Woroneżu, Biełgorodzie, Kursku, Rostowie, a nawet w Kraju Krasnodarskim, eliminując systemy obrony przeciwlotniczej osłaniające podejścia do tych strategicznych obiektów. W konsekwencji, w miarę jak te kosztowne zestawy będą stawać się głównym celem ataków, Rosjanie zostaną ponownie zmuszeni do wycofania swojej obrony przeciwlotniczej — tym razem nie tylko z bezpośredniego sąsiedztwa Ukrainy, lecz z całego pasa przygranicznego Federacji Rosyjskiej, aby uniknąć wkrótce niepowetowanych strat. W rezultacie siły rosyjskie będą zmuszone zwalczać ukraińskie bezzałogowce oraz osłaniać swoje najcenniejsze aktywa wojskowe i gospodarcze z dużego dystansu, co drastycznie obniży efektywność rosyjskiej OPL i spotęguje skutki ukraińskich uderzeń dalekiego zasięgu.