Oekraïne vindt gat van 30 km in Russische verdediging... treft Sint-Petersburg

Vandaag komt het belangrijkste nieuws uit de stad Sint-Petersburg.

In deze context zal de nieuw verworven precisie van Oekraïense aanvallen Poetin dwingen zijn tweede hoofdstad in het noorden op te geven, aangezien de luchtverdediging aldaar blootstaat aan dezelfde aanvalsintensiteit als de Russische systemen aan de frontlijn zelf.

Met name tijdens de meest recente Oekraïense aanval op Sint-Petersburg en de olie-exportfaciliteiten van Oest-Loega aan de kust werd eveneens een aanzienlijk aantal andere doelwitten getroffen. Naast de olieterminals en opslagtanks liep een Russisch raketschip schade op door een voltreffer, terwijl twee Russische helikopters en een MiG-31-straaljager werden neergehaald door eigen vuur. Het meest cruciale resultaat was echter wellicht dat de Oekraïners drie van de grootste radarcomplexen rondom de stad hebben vernietigd.

Al snel merkten militaire analisten op dat de schade aan deze radarstations dusdanig nauwkeurig was toegebracht, dat dit uitsluitend kon zijn bereikt met een drone die in real time werd bestuurd. Oekraïense langeafstandsaanvallen met onbemande luchtvaartuigen worden vrijwel altijd uitgevoerd via voorgeprogrammeerde vliegroutes, waarbij het traject vanuit controlecentra in Oekraïne slechts in grote lijnen kan worden bijgestuurd. Bijsturing in real time houdt echter in dat de Oekraïense operators een rechtstreekse videoverbinding volgen en de drone handmatig op het doelwit sturen, wat een aanzienlijk hogere precisie mogelijk maakt. Op afstanden van meer dan duizend kilometer vanaf Oekraïens grondgebied beschikt Oekraïne doorgaans niet over toegang tot een dergelijke ononderbroken communicatieverbinding.

Een belangrijke verklaring voor de wijze waarop deze aanval desondanks kon worden uitgevoerd, is dat de dekking van het Starlink-netwerk niet exact op de administratieve grens van Rusland wordt geblokkeerd, maar zich vaak tot dertig kilometer of meer landinwaarts uitstrekt. Aangezien Finland, Estland en zelfs de Oostzee zelf over volledige Starlink-connectiviteit beschikken, is het uiterst waarschijnlijk dat Oekraïense operators van deze uitlopende dekking gebruik hebben gemaakt om de volledige controle over hun drones te behouden en deze met ongeëvenaarde nauwkeurigheid naar hun doelwitten te geleiden. Dit betekent dat Oekraïne zojuist een technische maas heeft gevonden om zelfs aanvallen diep in het achterland net zo nauwkeurig uit te voeren als operaties aan het front en op de middellange afstand.

De implicaties hiervan zijn enorm. Als gevolg van de precisie van Oekraïense aanvallen in de frontzone heeft Rusland gedurende de oorlog meer dan zeventienhonderd luchtverdedigingssystemen verloren. De maand september liet een bijzonder opmerkelijk aantal van zesentachtig bevestigde vernietigingen in één enkele maand zien. Dit is de reden waarom Rusland vaak een uiterst verspreide opstelling hanteert en veel van zijn krachtigste systemen verder naar achteren heeft verplaatst om te voorkomen dat de verliezen ondraaglijk worden.

Nu de Oekraïners in staat zijn dit precisieniveau effectief uit te breiden langs de gehele Russische grens en kustlijn, ziet Moskou zich geconfronteerd met een extreem probleem. Oekraïense eenheden hoeven de Russische luchtverdediging in deze sectoren niet langer te verzadigen en te overweldigen met massale aantallen, maar kunnen deze verdedigingssystemen rechtstreeks uitschakelen en een bres slaan waardoor vervolgaanvallen ongehinderd kunnen doordringen.

In dit licht vormden de Russische exportknooppunten in Sint-Petersburg en langs de kust van de oblast Leningrad slechts het begin; een test om te verifiëren of deze methode in de praktijk werkt. In de toekomst zouden de Oekraïners deze werkwijze kunnen benutten om grote lucht- en legerbases in Voronezj, Belgorod, Koersk, Rostov of zelfs de kraj Krasnodar aan te vallen, door de luchtverdediging te vernietigen die de toegangswegen tot deze vitale militaire installaties moet beschermen. Naarmate deze kostbare systemen vaker het doelwit worden, zullen de Russen op hun beurt opnieuw gedwongen worden hun luchtverdediging terug te trekken. Ditmaal niet alleen weg van de grens met Oekraïne zelf, maar vanuit het gehele Russische grensgebied, om te voorkomen dat deze systemen op zeer korte termijn onvervangbare verliezen lijden. In essentie zal dit ertoe leiden dat de Russen gedwongen worden Oekraïense drones op afstand te bestrijden en hun meest waardevolle militaire en economische activa van veraf te beschermen, wat hun effectiviteit aanzienlijk vermindert en de impact van Oekraïense diepteaanvallen vergroot.