Doorgedraaide Russische soldaten richten bloedbad aan op het strand

Ruslands verslechterende luchtverdedigingscrisis dwingt het Russische commando er nu toe om met spoed gewone burgers in te zetten in geïmproviseerde militaire eenheden, wat leidt tot een scherpe toename van het aantal dodelijke incidenten dat in dit rapport wordt geanalyseerd. De autoriteiten in de regio Krasnodar hebben aangekondigd dat werknemers van lokale bedrijven zullen worden geworven voor mobiele vuurgroepen die belast zijn met het beschermen van fabrieken, infrastructuur en andere doelen in het achterland tegen Oekraïense drones. De arbeiders ontvangen naar verluidt vijftigduizend roebel, oftewel zo'n vijfhonderdzevenendertig euro, en ondertekenen een contract met het Russische Ministerie van Defensie, hoewel functionarissen volhouden dat zij niet in actieve gevechtszones zullen worden ingezet. De maatregel weerspiegelt het Russische tekort aan niet alleen luchtverdedigingsraketten en operationele luchtafweersystemen, maar ook aan getraind personeel dat in staat is deze op het enorme grondgebied van het land te bedienen.

Deze regeling brengt echter een ernstig risico met zich mee, aangezien een burger zodra deze een contract bij het Ministerie van Defensie ondertekent onder de militaire autoriteit valt, ongeacht mondelinge beloften van regionale functionarissen. Wat nog zwaarder weegt, is dat mobiele vuurgroepen normaal gesproken een zorgvuldige selectie, discipline, communicatie, coördinatie en een grondige wapentraining vereisen. Het simpelweg uitreiken van geweren of zware machinegeweren aan fabriekspersoneel met de opdracht op drones te schieten, zal niet leiden tot een effectieve verdediging. In plaats daarvan verspillen onvoldoende opgeleide bemanningen munitie, vuren zij op bewoonde gebieden of halen zij toestellen rechtstreeks neer op de burgers die zij geacht worden te beschermen.

De Russische wanhoop is begrijpelijk gezien het feit dat de Oekraïense aanvallen steeds intensiever worden; zelfs Russische bronnen hebben erkend dat er in één enkele week circa drieduizend Oekraïense drone- en raketinslagen werden waargenomen. De geografie van deze aanvallen breidt zich eveneens uit voorbij de Krim, de grensregio's en Moskou naar het diepe Russische achterland. Tegelijkertijd worden Oekraïense drones sneller, resistenter tegen Russische elektronische oorlogvoering en steeds moeilijker te stoppen, wat betekent dat geïmproviseerde mobiele teams zonder noemenswaardige training nu al moeite hebben met dreigingen die hun capaciteiten te boven gaan.

De catastrofale gevolgen hiervan werden gedemonstreerd op een drukbezocht strand in Gelendzjik. Russisch luchtverdedigingspersoneel nam een naderende Oekraïense drone onder vuur en haalde deze neer zonder rekening te houden met de locatie waar de wrakstukken terecht zouden komen. Het toestel stortte rechtstreeks neer tussen de zonnende bezoekers op het strand en explodeerde in een massale vuurbal. Zeven mensen, onder wie drie kinderen, kwamen naar verluidt om het leven, terwijl meer dan zestig anderen gewond raakten. Russische functionarissen beschuldigden Oekraïne ervan bewust burgers te viseren, maar videobeelden van omstanders weerspreken dit en laten duidelijk zien hoe de Russische luchtverdediging de drone boven het strand neerhaalde met een volledige minachting voor de consequenties.

Het incident werd nog opmerkelijker doordat de mobiele groep naar verluidt geen essentiële militaire faciliteit of een belangrijk industrieel complex beschermde, maar een van de residenties van Vladimir Poetin nabij Gelendzjik. Russische burgers kwamen derhalve om het leven doordat een onvoldoende opgeleide bemanning de prioriteit gaf aan het voorkomen van schade aan Poetins vakantieverblijf boven het inschatten van het gevaar voor de honderden mensen op de grond. Na de Russische beschuldigingen verklaarde Andriy Kovalenko, hoofd van het Oekraïense Centrum voor het Bestrijden van Disinformatie, dat het Poetin was die deze Russen heeft gedood, en dat indien hij niet met de oorlog, de aanvallen op Oekraïne en het gedwongen inzetten van ongetraind personeel bij zware bewapening was begonnen, deze mensen nog in leven zouden zijn geweest.

Russische trainingsbeelden toonden aan hoe roekeloos deze geïmproviseerde formaties te werk kunnen gaan: tijdens een oefening monteerde een mobiele vuurgroep een zwaar machinegeweer op een vrachtwagen. Het wapen was oorspronkelijk ontworpen voor de Mi-24-helikopter en niet bedoeld voor handmatige bediening vanaf de grond. De terugslag en het gewicht van het wapen zorgden ervoor dat een soldaat van het voertuig werd geworpen, waarbij het wapen ongecontroleerd in alle richtingen vuurde en de oefening bijna in een nieuw fataal incident voor alle betrokkenen veranderde.

In het door Rusland gecontroleerde Sebastopol op de Krim kwam het gevaar rechtstreeks van een gewapende militair die zonder de juiste selectie van een wapen was voorzien. Hij opende het vuur op medesoldaten, waarbij hij één soldaat doodde en een andere verwondde, alvorens ook op burgers te schieten. Drie burgers werden gedood en drie anderen raakten gewond voordat de aanvaller kon worden overmeesterd. Het voorval demonstreert wat er kan gebeuren wanneer gewapend personeel wordt ingezet zonder de vereiste screening, gevechts- of psychologische voorbereiding.

Al met al zet Rusland, naarmate de Oekraïense aanvallen in omvang toenemen, in toenemende mate onvoorbereide mensen in achter krachtige wapensystemen. De prioriteit blijft echter het beschermen van Poetin, overheidsfaciliteiten en regime-activa in plaats van gewone burgers. Het resultaat is een afbrokkelend luchtverdedigingssysteem waarin incompetentie bijna even gevaarlijk wordt als de naderende Oekraïense drones zelf, waardoor de Russische bevolking de prijs voor Poetins veiligheid met haar leven moet betalen.