Oekraïense straaljagers vallen nu vrij aan en bombarderen Russische posities.

Vandaag is er belangrijk nieuws uit Oekraïne.

Hier ontmantelen Oekraïense troepen Russische luchtverdedigingssystemen op een schaal en tempo die de controle over het luchtruim fundamenteel verandert. Als gevolg hiervan kan Oekraïne nu luchtoverwicht bereiken, en opereren haar gevechtsvliegtuigen vrijer dan ooit aan het front.

Het afgelopen jaar verloor Rusland naar schatting vier miljard dollar aan luchtverdedigingssystemen door één enkele Oekraïense formatie: een van de meest elite Special Operations-eenheden van de Oekraïense Veiligheidsdienst, eenheid Alpha. Ze vernietigden meer dan 500 Russische luchtverdedigingsmiddelen in een jaar, inclusief lange- en korteafstandssystemen, evenals cruciale radar- en commandocomponenten, waardoor hele sectoren blind werden.

Deze systematische ontmanteling opende corridors die Oekraïense langeafstandsdrones onmiddellijk exploiteerden, waardoor ze steeds regelmatiger diep Russisch grondgebied konden raken.

Meerdere andere brigades sloten zich deze maand bij de operatie aan: Strela-10-systemen werden uitgeschakeld in de Donbas, Tor-M2-systemen werden geraakt nabij de Krim, Nebo-U-radars en Pantsir-S1-lanceersystemen werden vernietigd op het schiereiland, en middellangeafstandsdrones elimineerden Tor, Tunguska en zelfs zeldzame S-350 Vityaz-radarelementen achter het front bij Huliaipole en Orikhiv. Extra aanvallen schakelden een 9S32-radar van een S-300V-systeem in Donetsk uit en vernietigden zowel een Tor-M2-lanceerder als de radar van een ander soortgelijk complex in Zaporizhzhia.

Het operationele effect is diepgaand, omdat Russische troepen nu overbelast zijn tussen het verdedigen van frontlinies en het beschermen van achtergebieden met wat experts een rudimentair luchtafweernetwerk noemen, dat lanceerders, radars en getrainde bemanningen mist om gelaagde dekking te bieden. Praktisch betekent dit dat zodra een enkele radar of lanceerder in een gebied wordt vernietigd, er meestal geen snelle vervanging beschikbaar is.

Deze dynamiek heeft zich recent uitgebreid naar de Russische grensregio Kursk, waar Oekraïense troepen bewust resterende luchtverdedigingsmiddelen aanvielen die als eerste beschermingsgordel voor de Russische achterzijde werden gezien.

Surveillancedrones volgden Buk-M2- en Buk-M3-systemen terwijl ze manoeuvreerden en probeerden te verbergen in bosstroken. Even later werden hun coördinaten doorgegeven, en raketaanvallen vernietigden ze op locatie, waardoor Oekraïne volledige toegang kreeg om hun luchtmacht in te zetten en aan te vallen.

De gevolgen waren onmiddellijk, want Oekraïense Mig-29-gevechtsvliegtuigen begonnen openlijker te opereren, zelfs missies voor luchtsteun vanuit de wolken uit te voeren, wat normaal alleen verder achter het front mogelijk is buiten het bereik van Russische luchtverdediging tijdens missies om vijandelijke drones en raketten te onderscheppen. Nu, met het verworven luchtoverwicht, vliegen de Oekraïense jets met Hammer-bommen, hoog boven op weg naar het front voor close air support-missies. Hierdoor kunnen ze hun bommen van hogere hoogte afwerpen, hun bereik optimaliseren en zichzelf minder blootstellen aan Russische langeafstandsluchtverdediging, voor het geval die nog actief is in het gebied.

Deze vrijheid stelt de Oekraïense luchtaanvalseenheden in staat een consistente reeks precisieaanvallen uit te voeren met minder risico, gebruikmakend van dezelfde Mig-29-jets en hetzelfde type Hammer-geleide bommen. Het eerste doelwit was een Russische drone-operateursbasis in Tyotkino, uitgeschakeld door een directe Oekraïense aanval. Kort daarna volgde een tweede missie boven Tyotkino, waarbij een andere Oekraïense jet een gebouw vernietigde waar vijandelijke infanterie zich verzamelde voor een aanval.

Een tweede concentratie van troepen in Yunakivka was het volgende doelwit, waarbij de Oekraïense Mig vrij vloog en twee bommen rechtstreeks in het complex liet vallen dat door de Russen als schuilplaats werd gebruikt. Ten slotte werd een nabijgelegen reeks huizen, gebruikt als munitiedepot, vernietigd met twee krachtige explosies, waardoor de Russische inspanningen om ze te redden door ze over meerdere gebouwen te verspreiden werden geneutraliseerd.

Deze succesvolle aanvallen lieten een niveau van integratie zien dat veel moeilijker te bereiken zou zijn geweest onder intacte Russische luchtverdediging, die de vliegtuigen zou hebben gedwongen laag te vliegen.

Al met al nadert Oekraïne een beslissende drempel in de luchtoorlog, aangezien de verwoestende snelheid van luchtverdedigingsvernietiging Rusland effectief van betrouwbare bescherming over brede sectoren heeft beroofd. Russische achtergebieden zijn geen veilige zones meer, maar blootgestelde ruimtes onder constante dreiging. Met volledige vrijheid om aan te vallen kan Oekraïne nu systematisch logistiek, commandocentra, vliegvelden en marine-eenheden ontregelen, waardoor Rusland’s vermogen om operaties te handhaven afneemt. Controle over het luchtruim bepaalt het tempo van oorlog, en nu verschuift dit beslissend in het voordeel van Oekraïne.