Brygady Obrony Terytorialnej „odchudzają” piechotę: drony kluczem do powstrzymania rajdów.

Dzisiaj najważniejsze wiadomości napływają z Ukrainy.

Tutaj siła, która po cichu spaja kraj na zapleczu frontu, jest odbudowywana pod presją wojenną. Reforma ta ma dać obrońcom Ukrainy większe możliwości — to zmiana, która może na nowo zdefiniować, jak duży nacisk są w stanie wytrzymać te jednostki w obliczu nieustannych ataków dronów.

Naczelny dowódca Sił Zbrojnych Ukrainy, Ołeksandr Syrski, ogłosił reformę brygad Obrony Terytorialnej, która zakłada zmniejszenie liczby batalionów piechoty przy jednoczesnym rozszerzeniu ich komponentów dronowych. Głównym celem jest sprawienie, by brygady te lepiej radziły sobie z utrzymywaniem terenu pod rosyjską presją dronową, która stała się szczególnie widoczna w ostatnich latach.

Syrski wyraźnie zaznaczył, że Obrona Terytorialna nie jest przystosowana do kampanii ofensywnych, a reforma ma na celu poprawę ich zdolności defensywnych, w ramach których jednostki te są rutynowo wykorzystywane.

Brygady Obrony Terytorialnej różnią się od regularnych brygad liniowych tym, że ich struktura opiera się na ochronie konkretnych regionów, infrastruktury oraz utrzymywaniu kontroli nad lokalnymi obszarami. Podczas gdy siły regularne koncentrują się na głównych walkach, siła Obrony Terytorialnej wynika ze znajomości lokalnego terenu, koordynacji z władzami cywilnymi oraz zdolności do szybkiego reagowania na rosyjskie wtargnięcia i sabotaż.

Jednostki te są często słabiej uzbrojone i mniej zestandaryzowane niż brygady frontowe, co czyni je bardziej podatnymi na ataki w walce o wysokiej intensywności. Ich słabość nie wynika z braku chęci do walki, lecz z faktu, że ich oparta na piechocie i lekko opancerzona struktura sprawia, iż statyczne pozycje obronne są łatwym celem dla dronów FPV. Ciągły nadzór z powietrza ułatwia Rosji namierzanie tych pozycji, a jednostki Obrony Terytorialnej dysponują często zaledwie kilkoma dronami i przeszkolonymi operatorami, by utrzymać stałą obserwację. Ponieważ Rosja coraz częściej przenosi swoją uwagę na obszary tyłowe, gdzie operuje Obrona Terytorialna, rola tych jednostek wymagała unowocześnienia.

Reforma rozwiązuje ten problem poprzez zmianę wewnętrznej równowagi brygady, zamiast tworzenia całkowicie nowych jednostek od zera. Większość brygad Obrony Terytorialnej była pierwotnie budowana wokół około sześciu batalionów piechoty, co odzwierciedlało ich tradycyjną rolę jako formacji opartych na sile żywej, odpowiedzialnych za utrzymywanie terenu i zabezpieczanie lokalnych obszarów, podczas gdy ich komponent dronowy był stosunkowo skromny.

Większość brygad wystawiała co najmniej jeden batalion dronów, podczas gdy niektóre operowały z jednym batalionem wspieranym przez dodatkową kompanię dronów. Plan Syrskiego zmniejsza liczbę batalionów piechoty w każdej brygadzie i tworzy wewnątrz każdej z nich dwa dodatkowe, dedykowane bataliony systemów bezzałogowych. Syrski opisał starszy model sprzed reformy jako element dronów uderzeniowych wielkości kompanii, co oznacza, że obecna zmiana dotyczy raczej skalowania działań niż samego wprowadzenia wojny dronów.

Wczesne wdrożenia wskazują, że pierwsze cztery brygady przechodzą na strukturę opartą na trzech batalionach piechoty połączonych z dwoma batalionami systemów dronowych, co pokazuje, że drony są podnoszone z roli wspierającej do poziomu głównej, podstawowej funkcji.

Rozwiązuje to jednocześnie kilka praktycznych problemów, ponieważ zawęża przestrzenie, w których Rosja może operować niezauważona. Dwa bataliony dronów dają brygadzie wystarczającą liczbę personelu do utrzymania dłuższego dziennego nadzoru, co poprawia system wczesnego ostrzegania poprzez wykrywanie małych grup szturmowych, zespołów sabotażowych lub obszarów koncentracji jeszcze przed nawiązaniem kontaktu. Wcześniejsze ostrzeżenie daje dowódcom czas na przegrupowanie piechoty, rozproszenie pojazdów i koordynację ognia, co z kolei zmniejsza dotkliwość niespodziewanych ataków.

Większy potencjał dronów uderzeniowych poprawia również odporność jednostek, pozwalając siłom Obrony Terytorialnej na rozbijanie ataków na dystans, zamiast polegania wyłącznie na patrolach piechoty, które są bardziej narażone na zasadzki. Podsumowując, zmiana ta daje jednostkom Obrony Terytorialnej więcej czasu i opcji podczas odpowiadania na rosyjskie ataki, czyniąc wczesne wykrywanie i eliminowanie zagrożeń z dystansu fundamentem bardziej odpornej postawy obronnej.

Ogólnie rzecz biorąc, reforma stanowi przejście od obrony opartej na piechocie do obrony obszaru skoncentrowanej na dronach, mającej na celu przeciwdziałanie rosyjskiemu dozorowi powietrznemu. Dodanie dwóch batalionów systemów bezzałogowych na brygadę ustanawia nadzór dronowy jako trwały standard na poziomie brygady. Jeśli model „trzy bataliony piechoty na dwa bataliony dronów” zostanie przyjęty na całym froncie, ograniczy to zdolność Rosji do wykorzystywania luk w obserwacji poprzez zwiększenie widoczności i zdolności uderzeniowej sił lądowych. Wynik będzie zależał od tego, czy brygady te zdołają utrzymać niezawodność operacji dronowych poprzez szkolenia, konserwację i zaopatrzenie, ponieważ to właśnie systematyczność, a nie tylko same osiągi, będzie kluczowa dla załatania luk w nadchodzących miesiącach