.svg){kind=small}
Dzisiaj napływają ciekawe informacje z Federacji Rosyjskiej.
Siły ukraińskie użyły swoich zmodernizowanych pocisków Flamingo, łącząc je z dronami dalekiego zasięgu, aby uderzyć w najważniejszą rosyjską infrastrukturę wojskową. Dzięki zniszczeniu składów amunicji — od linii frontu po dalekie zaplecze — rosyjska armia znalazła się w ogromnym niebezpieczeństwie odcięcia od dostaw na całe miesiące.
Ostatnim i największym uderzeniem było potwierdzone zniszczenie arsenału Grau w pobliżu Kotłubania przez Ukrainę — przy użyciu pocisków Flamingo. Atak wywołał potężne eksplozje, po których nastąpiły długotrwałe wtórne detonacje na całym terenie. Obiekt, zajmujący około dwa kilometry kwadratowe i obejmujący ponad dziewięćdziesiąt oddzielnych bunkrów magazynowych, prawdopodobnie mieścił do stu pięćdziesięciu tysięcy ton amunicji — co odpowiada jednemu lub dwóm miesiącom rosyjskich wydatków bojowych przy obecnym tempie działań. Lokalne władze ewakuowały mieszkańców z pobliskiego miasta, co podkreśla skalę wybuchu i zniszczeń.
Pocisk Flamingo został wybrany z konkretnych powodów operacyjnych, ponieważ przenosi głowicę bojową o masie szacowanej na tysiąc sto pięćdziesiąt kilogramów. To ponad dwukrotnie więcej niż głowice o masie od trzystu do czterystu pięćdziesięciu kilogramów w typowych pociskach Tomahawk czy Sztorm Szadoł — co czyni go zdolnym do poważnego uszkodzenia wzmocnionej infrastruktury, takiej jak rafinerie ropy naftowej, centra dowodzenia i składy broni.
Co najważniejsze — jego niedawna modernizacja umożliwia lot na niskim pułapie, co znacznie zwiększa szanse na przetrwanie pocisku. Integracja systemu dopasowywania konturów terenu pozwala rakiecie nawigować niezależnie od sygnałów satelitarnych, zwiększając jej odporność na walkę elektroniczną. Lot na niskiej wysokości skraca czas wykrywania przez radary i komplikuje przechwycenie.
Uderzenie w arsenały Grau ma istotne znaczenie strategiczne, ponieważ obiekty te służą jako centralne magazyny amunicji, z których zaopatrywane są mniejsze rosyjskie składy przyfrontowe. Celując w punkt wyjścia dystrybucji, zamiast w dziesiątki mniejszych wysuniętych punktów składowania, Ukraina zakłóca cały rosyjski łańcuch logistyczny. Nawet częściowe zniszczenie może stworzyć wielotygodniowe luki w zaopatrzeniu, zmuszając rosyjskie jednostki do racjonowania ognia artyleryjskiego i spowolnienia tempa ofensywy. Raporty o rozległych pożarach i przedłużających się detonacjach wskazują, że to konkretne uderzenie wyrządziło poważne szkody strukturalne w wielu magazynach, niszcząc zarówno zapasy, jak i infrastrukturę potrzebną do ich odbioru i dystrybucji.
Zaledwie kilka dni przed ostatnim atakiem kampania Flamingo uderzyła również w Kapustin Jar — krytyczny węzeł w rosyjskim programie rakiet balistycznych. Znajduje się on około stu dwudziestu kilometrów od arsenału Grau w Kotłubaniu, co pokazuje, że rosyjska obrona powietrzna nie była w stanie skutecznie wzmocnić tego obszaru — mimo ostrzeżenia w postaci wcześniejszych uderzeń.
Ukraińskie ataki na poligon rakiet balistycznych w Kapustin Jarze uszkodziły hangary używane do przygotowań przedstartowych, obiekty obsługi technicznej pocisków średniego zasięgu oraz magazyny logistyczne przechowujące same rakiety i sprzęt pomocniczy niezbędny do startów i konserwacji. Zdjęcia satelitarne potwierdziły te trafienia, w tym budynek powiązany konkretnie z pociskami Oriesznik, przy czym cały personel bazy został ewakuowany w obawie przed kolejnymi wtórnymi detonacjami.
Dodatkowo Ukraina przeprowadziła atak niszcząc około sześć tysięcy dronów F-P-V i komponentów w co najmniej trzech punktach składowania w Rostowie nad Donem. Ukraińskie drony F-P-dwa zaatakowały również składy amunicji i obiekty logistyczne powiązane z pięćdziesiątą pierwszą Armią Ogólnowojskową w obwodzie donieckim oraz tabor paliwowy w składzie ropy podczas skoordynowanego ataku na Krymie.
Ukraińskie drony F-P-dwa zaatakowały również składy amunicji i obiekty logistyczne powiązane z pięćdziesiątą pierwszą Armią Ogólnowojskową w obwodzie donieckim oraz tabor paliwowy w składzie ropy podczas skoordynowanego ataku na Krymie.
Tymczasem fale ponad stu dronów dalekiego zasięgu operują nad obwodem moskiewskim, mając na celu wyeliminowanie rosyjskiej obrony powietrznej i oczyszczenie drogi dla kolejnych uderzeń w ten wielki węzeł logistyczny, jakim jest stolica. Dodatkowe ataki trafiły w wyspecjalizowaną infrastrukturę, w tym centrum danych w Primorsku, znajdujące się rzekomo w budynku dawnej poczty i odpowiedzialne za koordynację oraz dostawy rosyjskiego zaopatrzenia dla jednostek na linii frontu.
Wszystkie te uderzenia stanowią skoordynowaną kampanię mającą na celu degradację całego rosyjskiego ekosystemu wojskowego, a nie tylko izolowane cele. Poprzez jednoczesne uderzanie w zapasy amunicji, infrastrukturę rakietową, magazyny dronów, logistykę paliwową, centra danych i miejsca startowe na zapleczu — Ukraina nie tylko ogranicza zdolność Rosji do regeneracji sił bojowych, ale także uszkadza cały łańcuch dostaw na każdym jego krytycznym etapie.
Podsumowując — produkowane w Ukrainie pociski dalekiego zasięgu i drony systematycznie uderzają teraz w krytyczną infrastrukturę rosyjską głęboko na tyłach. Skuteczne ataki pociskami Flamingo zarówno na Kapustin Jar, jak i na arsenał Grau w Kotłubaniu — oddalone od siebie o około sto dwadzieścia kilometrów — świadczą o znacznym osłabieniu rosyjskiej obrony powietrznej.
Kampania ta nakłada ciągłą presję operacyjną, uniemożliwia czas na regenerację i przerywa łańcuchy dostaw u ich źródła. W miarę jak Ukraina zwiększa produkcję i dopracowuje zdolności przenikania na niskich wysokościach, systematyczne celowanie w obiekty o wysokiej wartości sugeruje celową strategię osłabienia fundamentów logistycznych Rosji i zmiany równowagi operacyjnej.
.jpg)
Komentarze