Ukraińcy przeprowadzili udany, wieloetapowy szturm na wyspy na Dnieprze.

Dzisiaj napływają ciekawe wieści z kierunku chersońskiego.

Tutaj Rosjanie sądzili, że mają pełną kontrolę nad wyspami na Dnieprze i są bezpieczni przed ukraińskim kontratakiem. Jednak Ukraińcy rozpoczęli wieloetapową operację, aby oczyścić wyspy i zmusić Rosjan do wycofania się.

Rosyjscy operatorzy dronów przeprowadzali uderzenia na ukraińskich cywilów, używając dronów kamikadze oraz granatów zrzucanych z dronów, aby ich zastraszyć i zmienić drugi brzeg Dniepru w strefę zakazaną.

Lokalne wyspy służą jako punkt wyjścia do ataków na ukraińskie pozycje po drugiej stronie rzeki, gdzie siły ukraińskie mają przewagę taktyczną dzięki położeniu na wyższym brzegu. Celem sił ukraińskich jest zmuszenie wojsk rosyjskich do wycofania się z wysp i ograniczenie ich ciągłych ataków dronami na miasto.

Pierwsza faza ukraińskiego planu obejmowała uderzenia w rosyjskie składy i centra dowodzenia w pobliżu frontu, które podtrzymywały presję z powietrza. Drony z ukraińskiej jednostki Venom obrały za cel kluczowe rosyjskie pozycje wykorzystywane przez operatorów dronów — jako miejsca składowania i punkty startowe — skutecznie niszcząc lokalizacje, z których rosyjskie drony były wysyłane i koordynowane.

Użyto specjalistycznej amunicji zrzucanej z dronów, w tym — w jednym przypadku — zmodyfikowanej miny T-M sześćdziesiąt dwa, wyposażonej w stateczniki umożliwiające zrzut z powietrza. Działania te miały kluczowe znaczenie dla kolejnych faz operacji, ponieważ osłabiły rosyjskie rozpoznanie i zdolność do kontrataku. Zakłócając obserwację i koordynację celów, siły ukraińskie skutecznie pozbawiły Rosjan świadomości sytuacyjnej i precyzyjnego wsparcia ogniowego.

Druga faza obejmowała ukraińskie drony F-P-V uderzające w przeprawy łodziami i szlaki posiłków między wyspami. Miało to na celu izolację rosyjskich jednostek poprzez odcięcie ich konwencjonalnego zaopatrzenia, ograniczenie ewakuacji rannych oraz uniemożliwienie rotacji — pozostawiając ich zależnymi głównie od ograniczonej logistyki opartej na dronach.

Zgeolokalizowane nagrania pokazują ukraińskie rozpoznanie powietrzne, które identyfikuje wrogie motorówki poruszające się między wyspami, a następnie uderza w nie w ruchu. Ocalali żołnierze próbowali uciekać wpław do brzegu i chować się w trzcinach, ale zostali później wyeliminowani w wyniku dodatkowych ataków dronów.

Dodatkowe punkty dowodzenia i obserwacji na tyłach wokół Oleszek również stały się celem Ukraińców, aby jeszcze bardziej zakłócić rosyjską koordynację po początkowym zniszczeniu kryjówek operatorów przy linii frontu.

Nagrania z geolokalizacją pokazują ukraiński Mig dwadzieścia dziewięć przeprowadzający precyzyjne uderzenie przy użyciu bomby kierowanej Hammer, niszcząc rosyjski punkt dowodzenia i obserwacji. Eliminacja lokalnych elementów dowodzenia pogłębia zakłócenia operacyjne na wyższym szczeblu, rozrywając cały łańcuch dowodzenia w tym obszarze.

Ostatnia faza ukraińskiej operacji skupiła się na systematycznym osłabianiu pozostałych rosyjskich pozycji na wyspach poprzez ciągłe, skumulowane uderzenia. Ataki te były wymierzone w pozostałe kryjówki, punkty logistyczne i koncentracje wojsk, co coraz bardziej utrudniało siłom rosyjskim utrzymanie spójności operacyjnej. Dzięki połączeniu precyzyjnych uderzeń z powietrza, ataków dronów F-P-V oraz celowego niszczenia krytycznej infrastruktury, siły ukraińskie sprawiły, że rosyjska obecność na wyspach stała się niemożliwa do utrzymania.

W rezultacie siły rosyjskie wycofały się z niektórych wysp, co potwierdził ukraiński rzecznik Władysław Wołoszyn, powołując się na dane wywiadowcze. Zauważył on, że pogarszające się morale i stan psychiczny rosyjskich żołnierzy zostały pogłębione przez udaną ukraińską operację, która zmusiła ich do odwrotu. Pozostanie na wyspach oznaczałoby dla rosyjskich żołnierzy utknięcie bez zaopatrzenia przy ciągłym bombardowaniu przez ukraińskie drony, co prowadziłoby do ich ostatecznego zniszczenia. Rosyjskie dowództwo uznało, że utrzymywanie wysp jest bezcelowe, ponieważ nie dysponują oni rezerwami do wsparcia tych pozycji.

Ogólnie rzecz biorąc, wycofanie się Rosjan podkreśla, jak trwałe, precyzyjne uderzenia i systematyczne niszczenie celów mogą zmienić równowagę taktyczną na polu bitwy, gdzie bezpośredni szturm lądowy nie jest możliwy. Jeśli Ukraina utrzyma presję na logistykę, węzły dowodzenia i przeprawy rzeczne w pobliżu Chersonia, rosyjskie pozycje wzdłuż Dniepru mogą stać się coraz trudniejsze i kosztowniejsze w obronie, co skłoni ich do wycofania większej liczby wojsk.

Pomoże to chronić Chersoń, ponieważ siły rosyjskie będą miały większe trudności z ostrzeliwaniem miasta, co zmniejszy presję wywieraną na cywilów. Ale co ważniejsze — podważa to narrację Kremla, że Rosjanie przygotowują się do uderzenia na Odessę, co było często sugerowane podczas negocjacji.