Iran bierze na cel nowe słabe punkty światowej gospodarki i rozszerza swoją strategię wojskową

lis 18, 2026
Share
24 Komentarze

3 listopada Partia Republikańska poniosła dotkliwą porażkę z Partią Demokratyczną w amerykańskich wyborach połówkowych. Porażka republikanów wynikała z niezadowolenia elektoratu wywołanego wojną z Iranem oraz wynikającym z niej wzrostem cen paliw. Według sondażu wyborczego stacji Fox News ponad jedna trzecia głosujących uznała wojnę między Stanami Zjednoczonymi a Iranem za istotny czynnik decydujący o sposobie głosowania w wyborach do Izby Reprezentantów, podczas gdy niemal sześciu na dziesięciu badanych oceniło decyzję USA o ataku na Iran jako błędną. Wynik ten pokazał Teheranowi, że zakłócanie dostaw ropy naftowej i podnoszenie cen paliw może również generować presję polityczną wewnątrz Stanów Zjednoczonych.

Iran przyjął strategię, która pozwala mu wywierać znaczącą presję na Stany Zjednoczone i ich sojuszników bez konieczności bezpośredniego pokonania amerykańskich sił zbrojnych. Teheran jest w stanie zakłócać kluczowe segmenty światowej gospodarki, ograniczając podaż ropy, gazu oraz innych towarów, a jednocześnie podnosząc koszty transportu i produkcji. Przedsiębiorstwa przerzucają te dodatkowe obciążenia na konsumentów poprzez wyższe ceny dóbr i usług, co w ostatecznym rozrachunku utrudnia codzienne funkcjonowanie zwykłych obywateli.

Obecnie Iran postrzega podmorskie kable internetowe w regionie Zatoki Perskiej jako potencjalny nowy cel. Według firmy wywiadu morskiego Windward zaobserwowano ostatnio co najmniej cztery jednostki powiązane z Iranem, które wykonywały podejrzane manewry nad podmorskimi kablami telekomunikacyjnymi w Zatoce Omańskiej.

Wśród tych jednostek znajdują się trzy tankowce objęte sankcjami USA oraz kuter rybacki. Kuter rybacki zauważono w pobliżu systemów kablowych Europe India Gateway oraz Transworld, natomiast tankowiec o nazwie Celestial Sea przez blisko cztery godziny utrzymywał pozycję bezpośrednio nad głównym kablem 2Africa, po czym na osiemdziesiąt sześć godzin zniknął z systemów śledzenia. Windward ocenia, że jednostki powiązane z Iranem mogą prowadzić mapowanie przebiegu kabli lub przygotowywać na dnie morskim miejsca pod rozmieszczenie min. Analitycy wojskowi uważają również, że Iran wykorzystuje te jednostki do zasygnalizowania, iż posiada zdolność uderzenia w tę infrastrukturę krytyczną w razie dalszej eskalacji konfliktu. Uszkodzenie tych kabli mogłoby zakłócić łączność internetową, usługi bankowe oraz handel transgraniczny w całym regionie Zatoki Perskiej, wywierając silną presję na aktywność gospodarczą na tym obszarze.

Ponadto Iran może wywierać presję na kolejny kluczowy szlak handlu światowego poprzez swoje powiązania z ruchem Huti w Jemenie. Huti rozszerzyli swoje wpływy wokół cieśniny Bab al-Mandab – strategicznego szlaku morskiego łączącego Morze Czerwone z Zatoką Adeńską. Według dziennika The Wall Street Journal część statków handlowych przed przepłynięciem przez cieśninę Bab al-Mandab wysyła obecnie wiadomości e-mail do prowadzonego przez Huti Centrum Koordynacji Operacji Humanitarnych, aby uzyskać gwarancje bezpiecznego przejścia. Poprzez zastraszanie załóg jednostek oraz narzucanie nowych wymogów dotyczących zezwoleń Huti mogą uzyskać większą kontrolę nad tym, które statki otrzymają zgodę na tranzyt przez cieśninę. Daje to Iranowi możliwość rozszerzenia swoich wpływów strategicznych zarówno nad cieśniną Ormuz, jak i nad cieśniną Bab al-Mandab.

Irańska kampania przymusu nie ogranicza się do szlaków morskich i infrastruktury na Bliskim Wschodzie, lecz objęła już obiekty cywilne w Europie. Francja oskarżyła niedawno Shahid Kaveh – jednostkę cybernetyczną powiązaną z irańskim Korpusem Strażników Rewolucji Islamskiej – o włamanie się do sterowników systemów chłodniczych w blisko siedmiuset supermarketach i innych placówkach handlowych. Atakujący zmienili ustawienia rozmrażania w tych urządzeniach, co doprowadziło do zepsucia dużych ilości żywności oraz wywołało co najmniej piętnaście pożarów. Choć atak ten różnił się metodą od innych operacji Iranu, jego zasadniczy cel pozostawał ten sam: uderzenie niskim kosztem w infrastrukturę cywilną i uczynienie konfliktu coraz bardziej kosztownym dla państw zachodnich.

Podsumowując, strategia Iranu uwypukla istotną prawidłowość współczesnych działań wojennych. Wywieranie presji na przeciwnika dysponującego przewagą militarną nie zawsze wymaga bezpośredniego pokonania jego sił zbrojnych; zakłócanie systemów krytycznych podtrzymujących jego gospodarkę i codzienne życie również może osłabić jego zdolność do kontynuowania walki. Iran wykorzystuje tę podatność, aby rozszerzać skutki wojny poza pole bitwy, przerzucając wynikające z niej koszty gospodarcze i polityczne na obywateli oraz rządy. Szerszy wniosek jest taki, że państwa zachodnie nie mogą już polegać wyłącznie na przewadze militarnej, ponieważ ochrona dostaw energii, sieci telekomunikacyjnych oraz infrastruktury morskiej stała się równie niezbędnym elementem ich całościowej obrony i gotowości wojennej.

05:04

Komentarze

0
Aktywny: 0
Loader
Zostaw komentarz jako pierwszy.
Ktoś pisze...
No Name
Set
4 lata temu
Moderator
This is the actual comment. It's can be long or short. And must contain only text information.
(Edytowane)
Twój komentarz pojawi się po zatwierdzeniu przez moderatora.
No Name
Set
2 lata temu
Moderator
This is the actual comment. It's can be long or short. And must contain only text information.
(Edytowane)
Załaduj więcej odpowiedzi
Thank you! Your submission has been received!
Oops! Something went wrong while submitting the form.
Załaduj więcej komentarzy
Loader
Loading

George Stephanopoulos throws a fit after Trump, son blame democrats for assassination attempts

Przez
Ariela Tomson

George Stephanopoulos throws a fit after Trump, son blame democrats for assassination attempts

By
Ariela Tomson
No items found.

Hotwire