Dzisiaj najważniejsze wiadomości napływają z Ukrainy.
Ukraina rozpoczyna tam wyniszczające polowanie na rosyjskich operatorów dronów, wykorzystując nowe jednostki typu hunter-killer, których zadaniem jest wykrywanie i eliminacja kontrolerów odpowiedzialnych za to zagrożenie. Przy nasyceniu linii frontu, ta ukraińska adaptacja może stać się punktem zwrotnym w walce o dominację operacyjną, a niesławna jednostka Rubikon może być jedną z pierwszych przeznaczonych do likwidacji.

Niedawno Naczelny Dowódca Sił Zbrojnych Ukrainy, Ołeksandr Syrski, ogłosił sformowanie nowych jednostek pościgowo-uderzeniowych, ukierunkowanych na eliminację rosyjskich operatorów bezzałogowych statków powietrznych. Choć na froncie operuje już kilka potężnych ukraińskich komponentów dronowych, takich jak Ptaki Maghara, Achilles, Raróg czy Nemezis, koncentrują się one na rażeniu szerokiego spektrum krytycznych instalacji wojskowych, pojazdów, linii zaopatrzeniowych i sieci łączności. W związku z tym, integracja wyspecjalizowanych grup hunter-killer z ukraińskimi siłami dronowymi znacząco podniesie efektywność operacji prowadzonych na linii styku wojsk.

Główną przyczyną tej strategicznej decyzji Kijowa jest gwałtowny i trwały wzrost rosyjskich zdolności uderzeniowych w domenie bezzałogowców. Według danych przedstawionych przez generała Syrskiego, Rosja sformowała już oddzielne siły dronowe liczące 80 000 personelu, z planami podwojenia ich stanu do około 165 500 do końca 2026 roku. Ponadto Rosja znacząco zwiększyła produkcję dronów FPV przeznaczonych do ataków na ukraińską piechotę i sprzęt zmechanizowany, wytwarzając obecnie ponad 50 000 jednostek miesięcznie. Siłą napędową tej masowej ekspansji jest jednostka dronowa Rubikon, która stała się kluczowym instrumentem rosyjskich działań na froncie dzięki wysokiemu stopniu koordynacji, zaawansowanemu wyposażeniu oraz rozbudowanemu systemowi szkolenia.

Co więcej, Rosja coraz częściej wykorzystuje drony do rozszerzania stref wysokiego ryzyka, przez co obszary oddalone o co najmniej 15 do 20 kilometrów za ukraińską linią frontu stają się podatne na ataki. Ta masowa ekspansja rosyjskich systemów bezzałogowych wywarła znaczący wpływ na ukraińskie linie logistyczne, nie tylko zakłócając dostawy, ale także wpływając na mobilność jednostek i ogólne planowanie operacyjne.

Aby przeciwdziałać temu zagrożeniu, jednostki hunter-killer są tworzone specjalnie w celu bezpośredniego wykrywania i eliminowania operatorów rosyjskich dronów FPV. W pierwszej kolejności ukraińskie grupy pościgowe będą wykorzystywać wojskowe systemy rozpoznania radioelektronicznego (SIGINT) do wykrywania rosyjskich operatorów. Wynika to z faktu, że rosyjscy specjaliści stale emitują sygnały na określonych częstotliwościach w celu sterowania dronami, co umożliwia śledzenie tych transmisji poprzez namierzanie kierunkowe i analizę natężenia sygnału.

Wykorzystując tę technologię, ukraińskie jednostki hunter-killer będą w stanie gromadzić, monitorować i analizować sygnały sterowania radiowego wysyłane przez rosyjskich operatorów FPV, co pozwoli na precyzyjne określenie ich współrzędnych geograficznych.

Po drugie, ukraińskie jednostki pościgowe będą identyfikować pozycje rosyjskich operatorów przy użyciu dronów rozpoznawczych. Ukraińcy mogą skanować rozległe obszary w poszukiwaniu anten, generatorów lub innych wskaźników aktywności personelu bezzałogowców. Działania te są uzupełniane przez kamery termowizyjne, zdolne do łatwego wykrywania ciepła emitowanego przez pozycje przeciwnika, generatory oraz samych żołnierzy. Następnie cele te są rażone przez drony FPV, ataki lotnicze lub artylerię, co prowadzi do całkowitego usunięcia zagrożenia z pola walki.

Co istotne, ponieważ rosyjscy operatorzy starają się pozostawać w ukryciu, Ukraińcy stosują taktykę parkowania dronów FPV w pobliżu podejrzewanych wejść do schronień, oczekując w zasadzce na jakikolwiek przejaw ruchu przed dokonaniem detonacji. Zidentyfikowana pozycja może być następnie poddawana ciągłemu ostrzałowi do czasu pełnej neutralizacji zagrożenia.


W celu wsparcia działań nowych wyspecjalizowanych jednostek, Ukraina dysponuje liczną kadrą doświadczonych analityków danych, zdolnych do szybkiej i trafnej oceny sytuacji na polu walki dzięki zaawansowanemu nadzorowi, identyfikacji celów oraz gromadzeniu informacji w czasie rzeczywistym. W rezultacie, gdy jednostki hunter-killer wchodzą do walki, Ukraina jest w pełni zdolna do zapewnienia im niezbędnego wsparcia technicznego i logistycznego dla zwiększenia ich skuteczności operacyjnej.

Poza tym Ukraina posiada znaczne zasoby doświadczonych operatorów dronów, co sprawia, że formowanie jednostek hunter-killer jest procesem relatywnie szybkim. W konsekwencji grupy złożone z tych weteranów mogą niemal natychmiast przystąpić do operacji polowych.

Dodatkowo, w wyniku długotrwałych działań wojennych, siły ukraińskie opracowały już rozległe strategie i efektywne metody identyfikacji rosyjskich operatorów. Poprzez zbiorowe zastosowanie tych doświadczeń, nowe jednostki będą mogły przeprowadzać misje szybciej i z większą precyzją.

Podsumowując, w obliczu masowej produkcji i przewagi liczebnej Rosji, ukraińskie doświadczenie, kreatywność i precyzja stały się siłą niezwykle skuteczną. Podczas gdy Rosja realizuje swoje plany wojenne oparte na UAV, Ukraina przygotowuje swoje jednostki hunter-killer do błyskawicznych i dokładnych uderzeń w operatorów i centra dowodzenia wroga. Ta oparta na umiejętnościach i innowacyjności strategia walki nie tylko umożliwiła Ukrainie opór, ale także dała jej zdolność do wpływania na przebieg wojny, oferując światu nowy model współczesnego konfliktu zbrojnego.


.jpg)








Komentarze