Ukraińcy dławią rosyjską machinę wojenną i ruszają z nową falą uderzeń w zaplecze

W tym materiale wideo przeanalizujemy, jak Ukraina rozpoczęła wprowadzanie blokady logistycznej rosyjskiego zaplecza.

Obecnie Ukraina przygotowuje się do uruchomienia drugiego etapu operacji, którą jej przedstawiciele otwarcie nazywają już pełnoskalową blokadą logistyczną. Ukraińskie dowództwo przechodzi od działań nękających i dezorganizacyjnych do przygotowań mających na celu odcięcie całej rosyjskiej machiny wojennej poprzez blokadę logistyczną na bezprecedensową skalę.

Pierwsza faza ukraińskiej kampanii wymierzonej w rosyjską sieć logistyczną przyniosła już znaczące rezultaty, jako że ukraińskie pododdziały drastycznie zwiększyły liczbę uderzeń średniego zasięgu na cele logistyczne na zapleczu wroga. W szczególności jeden z ukraińskich oddziałów operacji specjalnych przeprowadził niedawno ponad pięćset uderzeń na rosyjskie pojazdy, konwoje i elementy infrastruktury logistycznej zaplecza w ciągu zaledwie jednego tygodnia. Jednocześnie niezależni analitycy udokumentowali ponad tysiąc geolokalizowanych uderzeń średniego zasięgu od stycznia bieżącego roku. Co istotne, te ostatnie dane obejmują wyłącznie ataki zweryfikowane wizualnie, co już przekłada się na średnią ponad stu potwierdzonych uderzeń w każdym tygodniu, podczas gdy rzeczywista liczba jest znacznie wyższa, odzwierciedlając masową ekspansję ukraińskich zdolności uderzeniowych operujących głęboko za linią frontu.

Celem tego pierwszego etapu było zakłócenie systemu zaopatrywania sił rosyjskich, zanim zaopatrzenie dotrze do oddziałów na linii frontu. Ukraińskie bezzałogowe statki powietrzne systematycznie atakowały cysterny z paliwem, pojazdy transportowe, składy, magazyny, stanowiska dowodzenia oraz krytyczne szlaki zaopatrzeniowe łączące terytoria kontrolowane przez Rosję. Kampania okazała się szczególnie skuteczna na trasie Melitopol–Krym, gdzie zniszczone pojazdy stworzyły zatory drogowe na tyle poważne, że zmusiły rosyjskie konwoje do korzystania z dróg drugorzędnych na całym obszarze obwodu chersońskiego. Rosyjscy blogerzy wojskowi coraz częściej donosili o trudnościach logistycznych, podczas gdy na terenach okupowanych odnotowano narastające porcjowanie paliwa i przerwy w dostawach. Kampania z powodzeniem nałożyła rosnące obciążenie na rosyjskie linie zaopatrzeniowe i przyczyniła się do spowolnienia rosyjskich działań ofensywnych.

Obecnie Ukraina przygotowuje drugi etap kampanii, mający na celu zwiększenie wolumenu uderzeń i wywołanie wymiernych skutków bezpośrednio na polu walki. Celem nie jest już jedynie uszkodzenie logistyki przeciwnika, ale doprowadzenie armii rosyjskiej do zapaści systemowej.

Aby to osiągnąć, Ukraina zamierza skoncentrować uderzenia na głównych korytarzach łączących Krym, Melitopol, Mariupol i Donieck oraz na kluczowych węzłach logistycznych zaplecza. Przewiduje się, że priorytetowymi celami pozostaną cysterny paliwowe, transporty amunicji, pojazdy remontowo-ewakuacyjne, sprzęt inżynieryjny, kolejowe stacje przeładunkowe, węzły drogowe, mosty oraz miejsca formowania konwojów. Zamiast atakować pojedyncze pojazdy, armia ukraińska będzie w coraz większym stopniu dążyć do sparaliżowania całych sieci transportowych i uczynienia ich skrajnie niebezpiecznymi. Drugi etap zostanie wsparty początkową alokacją środków w wysokości około stu dwunastu milionów dolarów przekazanych bezpośrednio jednostkom liniowym, przy jednoczesnym uruchomieniu scentralizowanego programu produkcji i pozyskiwania dużych ilości dronów uderzeniowych średniego zasięgu dla sił zbrojnych.

Celem jest osiągnięcie bezprecedensowej produkcji na skalę przemysłową, zdolnej do radykalnego zwiększenia zarówno liczby, jak i ciągłości ukraińskich ataków. Po optymalizacji systemów na podstawie rzeczywistych danych z pola walki zebranych podczas pierwszego etapu kampanii, trzon tych działań mają stanowić nowe generacje dronów wspomaganych przez sztuczną inteligencję, takich jak platformy Hornet, Bulava, RAM-X, FP-One i FP-Two.

W wymiarze operacyjnym Ukraina buduje samowystarczalny cykl uderzeniowy, w którym drony rozpoznawcze lokalizują cele, drony uderzeniowe niszczą obronę powietrzną i systemy walki elektronicznej, a kolejne fale atakują konwoje, składy, stanowiska dowodzenia oraz zaplecze remontowe. W miarę jak trasy stają się bardziej niebezpieczne, rosyjski ruch zmuszony jest do koncentracji na mniejszej liczbie dróg, co czyni przemieszczenia coraz bardziej przewidywalnymi i łatwiejszymi do porażenia. W dłuższej perspektywie celem jest przekształcenie całych korytarzy logistycznych w permanentne strefy śmierci, rozciągające się do dwustu kilometrów za linią frontu.

Ukraińskie drony już teraz zagrażają rosyjskiej logistyce na głębokości od dwudziestu do pięćdziesięciu kilometrów za pozycjami frontowymi. Jeśli produkcja wzrośnie zgodnie z planem, tygodniowa liczba uderzeń może wzrosnąć kilkukrotnie powyżej obecnego poziomu, co sprawi, że skutki udanej drugiej fazy kampanii będą głębokie. Rosyjskie konwoje będą zmuszone do poruszania się głównie w porze nocnej, podczas gdy braki paliwa szybko przełożą się na deficyt amunicji, cykle naprawcze ulegną wydłużeniu, a zużycie amunicji artyleryjskiej stanie się coraz bardziej ograniczone.

Podsumowując, ukraińska kampania blokady logistycznej już w swojej pierwszej fazie osłabiła rosyjskie zdolności ofensywne poprzez dezorganizację szlaków zaopatrzeniowych, niszczenie środków transportu i wymuszanie kosztownych działań adaptacyjnych. Druga faza ma na celu pójście znacznie dalej i przekształcenie tych zakłóceń w kompleksową blokadę operacyjną. Jeśli zakończy się sukcesem, rosyjskie zgrupowania frontowe mogą zostać coraz bardziej odizolowane, pozbawione zaopatrzenia i niezdolne do prowadzenia działań ofensywnych na dużą skalę, co stworzy dokładnie taki rodzaj słabości, jaki Ukraina zamierza wykorzystać w przyszłych kontratakach i lokalnych przełamaniach frontu.