Ukraińskie drony łamią mosty i zmieniają Most Kerczeński w rosyjski koszmar bez wyjścia

W niniejszej analizie poddamy ocenie ukraińską operację wymierzoną w Most Kerczeński.

W tym kontekście Ukraina zaprezentowała swój nowy bezzałogowy pojazd podwodny, skonstruowany z myślą o zniszczeniu Mostu Kerczeńskiego. Wywołało to głęboki niepokój w rosyjskich kręgach dowódczych, świadomych, że owa kluczowa infrastruktura staje się coraz bardziej podatna na ukraińskie uderzenia kinetyczne.

W ostatnim czasie ukraińskie przedsiębiorstwo sektora obronnego ujawniło swój najnowszy ciężki dron podwodny – Sea Trident. Wszystko wskazuje na to, że platforma ta została zaprojektowana specjalnie do neutralizacji celów o charakterze strategicznym, takich jak Most Kerczeński. Pojazd dysponuje głowicą bojową o masie tysiąca kilogramów, co pozwala na zadanie poważnych uszkodzeń elementom konstrukcyjnym znajdującym się poniżej linii wodnej, na których opiera się cała struktura. Rosyjska architektura defensywna jest zorientowana głównie na przeciwdziałanie zagrożeniom napadów powietrznych oraz nawodnych, podczas gdy wspomniany dron operuje w toni wodnej – w domenie, w której zdolności zwalczania i obrony Federacji Rosyjskiej są znacznie ograniczone. Zasięg operacyjny wynoszący trzy tysiące dwieście kilometrów pozwala Ukrainie na jego wystrzelenie z dowolnego punktu własnego wybrzeża, a maksymalna głębokość zanurzenia sięgająca sześćdziesięciu metrów poważnie utrudnia wykrywanie przez systemy sonarowe. Czyni to z Sea Tridenta kluczowy komponent podwodny w ramach planowanego połączonego uderzenia na Most Kerczeński.

Standardowe ukraińskie bezzałogowce byłyby wykorzystane głównie do nasycenia i przełamania rosyjskiej obrony powietrznej, podczas gdy pociski manewrujące i balistyczne uderzyłyby w konstrukcję od góry, w ścisłej koordynacji z nowymi dronami podwodnymi niszczącymi filary od dołu. Dodatkowo przewiduje się użycie dronów ze zmodyfikowanymi głowicami bojowymi lub ładunkami termobarycznymi, takich jak Behemoth, które dowiodły już swojej skuteczności przy wyłączaniu z eksploatacji przepraw w północnej części Krymu. Jednak aby zmaksymalizować prawdopodobieństwo nieodwracalnych uszkodzeń strukturalnych znacznie większego Mostu Kerczeńskiego, Ukraina zintegruje te systemy bezzałogowe z pociskami dalekiego zasięgu Neptun i Flamingo. Posiadają one znacznie cięższe głowice o masie do jednej tony materiału wybuchowego, co zapewnia potężne naprowadzenie w napowietrznej warstwie uderzeniowej. Pociski te zagrażają infrastrukturze nośnej i przęsłom mostu od góry, podczas gdy bezzałogowe aparaty nawodne wiążą obronę, a drony podwodne niszczą podpory. Całość operacji może być osłaniana przez drony nawodne wyposażone w wyrzutnie FPV oraz zdolności przeciwlotnicze, zdolne do zwalczania morskich samolotów patrolowych i łodzi przechwytujących. Tworzy to kompletną pętlę rażenia wymierzoną w Most Kerczeński, gdzie każda warstwa została zaprojektowana tak, by obezwładnić inny element rosyjskiego systemu defensywnego.

Niedawne ukraińskie uderzenia w rejonie mostu stanowią część systematycznej kampanii mającej na celu osłabienie osłony Mostu Kerczeńskiego. Jak dotąd Ukraina unikała przedwczesnego, bezpośredniego ataku na samą strukturę, koncentrując się na eliminacji otaczającej jej infrastruktury obronnej. Działania te stanowią przygotowanie do ostatecznego ciosu, którego nieuchronności strona rosyjska jest w pełni świadoma.

W ciągu ostatnich kilku tygodni Ukraina uderzyła precyzyjnie w te systemy, które są Rosji niezbędne do wykrywania dronów, pocisków rakietowych i zagrożeń morskich, zanim te dotrą do mostu. Na szczególną uwagę zasługuje zniszczenie przez ukraińskie drony systemu radarowego w Teodozji, odpowiedzialnego za śledzenie celów niskolecących, co drastycznie skraca czas reakcji rosyjskiej obrony powietrznej na ukraińskie bezzałogowce. Najnowszy ukraiński atak wyeliminował z walki cztery radary systemu S-400, co poważnie osłabia rosyjskie zdolności wczesnego ostrzegania przed ukraińskimi pociskami manewrującymi i balistycznymi. Jednocześnie zniszczenie dwóch systemów Pantsir w pobliżu mostu osłabiło obronę punktową krótkiego zasięgu, czyniąc go jeszcze bardziej wystawionym na atak.

W Kerczu zniszczono również system walki elektronicznej zakłócający działanie sieci Starlink, który utrudniał łączność ukraińskich operatorów z ich platformami bezzałogowymi. Operacje te otwierają korytarze taktyczne dla dronów, zmuszając rosyjskie systemy do relokacji i utrudniając skuteczną obronę mostu podczas połączonego ataku. Jednocześnie Ukraina oczyściła przestrzeń operacyjną dla swoich dronów morskich, niszcząc na lotniskach dwa dalekosiężne samoloty patrolowe ZOP, których zadaniem było tropienie jednostek podwodnych klasy Sea Trident. Poprzez to uderzenie Ukraina oślepia systemy zdolne do powstrzymania ataku podwodnego, zwiększając szanse na dotarcie Sea Tridenta do podpór Mostu Kerczeńskiego.

W rezultacie tej serii uderzeń w rosyjskich kręgach analitycznych podniesiono alarm, wskazując, że zmasowany, połączony atak na most jest nieunikniony. Sukces ostatnich operacji Kijowa sprawił, że wielu rosyjskich ekspertów wojskowych de facto pogodziło się już z perspektywą zniszczenia Mostu Kerczeńskiego, co potwiervza narastający niepokój w ich analizach. W połączeniu z powtarzającymi się zamknięciami przeprawy z powodu ataków w jej sąsiedztwie, Rosja nie opiera się już na domysłach, lecz próbuje przygotować się na kryzys, którego realizacja jest obecnie jedynie kwestią czasu.

Podsumowując, nowo opracowany ukraiński dron podwodny zasadniczo zmienia strukturę obronną Federacji Rosyjskiej, zmuszając jej dowództwo do przeciwdziałania jednoczesnym zagrożeniom z powietrza, powierzchni wody oraz spod jej lustra, co stwarza wielodomenowy dylemat obronny. Obecnie każdy zniszczony rosyjski aktyw defensywny zmniejsza zdolność do odparcia decydującego uderzenia, zbliżanie się którego Rosjanie w pełni dostrzegają. Utrata Mostu Kerczeńskiego byłaby dla Rosji ciosem o charakterze strategicznym i logistycznym, jako że stanowi on kluczową arterię zaopatrzeniową oraz geopolityczne trofeum. Ukraińskie drony wyspecjalizowane w niszczeniu przepraw zagrażają obecnie przekształceniem tego symbolu kontroli w największą kompromitację wizerunkową i militarną Kremla.