Ukraińskie czołgi ruszają do ofensywy na północy, miażdżąc Rosjan brutalnym ogniem z bliska

Najważniejsze doniesienia operacyjne bieżącej doby napływają z północnego odcinka kierunku charkowskiego.

Ukraińskie Siły Zbrojne przeprowadziły tam zmasowane uderzenie pancerne na rosyjskie pozycje obronne, stanowiące bezwzględne, bezpośrednie otwarcie ukraińskiej kontrofensywy jesiennej. Podczas gdy strona rosyjska usiłowała domknąć kocioł wokół pododdziałów ukraińskich stacjonujących wzdłuż granicy państwowej, ukraińska kontrakcja pancerna całkowicie sparaliżowała rosyjskie zamysły operacyjne.

Geolokalizowane materiały wideo dokumentują początkową fazę ukraińskiego natarcia. Dwa czołgi ciężkie, wyposażone w dodatkowe osłony pancerne, wkroczyły do kontrolowanej przez Rosjan miejscowości Wilchuwatka. Konstrukcja nawiązująca do rosyjskich czołgów żółwiowych nie wpłynęła negatywnie na dynamikę ruchu pododdziału; ukraińskie wozy bojowe zachowały pełną manewrowość i prędkość operacyjną, jak gdyby masa dodatkowego opancerzenia była pomijalna. Kolumna szturmowa była osłaniana przez komponent bezzałogowy; dronowe aparaty rozpoznawcze z optyką wysokiej rozdzielczości precyzyjnie prowadziły czołgi wokół zagrożeń na trasie przejazdu, skutecznie niwelując ograniczenia pola widzenia załóg wynikające z montażu osłon dodatkowych.

Ciężkie drony bombardujące typu Vampire krążyły w przestrzeni powietrznej, gotowe do przeprowadzenia zmasowanych uderzeń ładunkami o wysokiej sile rażenia w przypadku próby urządzenia zasadzki przez siły rosyjskie. W trakcie marszu czołgi najechały na kilka lekkich min przeciwpancernych, które nie wyrządziły szkód strukturze pancerza. Po dotarciu do rosyjskich linii obronnych pododdział otworzył intensywny ogień do rozpoznanych pozycji wroga. Zajmując dogodne stanowiska strzeleckie i prowadząc szybki ostrzał, Ukraińcy całkowicie zniszczyli rosyjskie punkty oporu osłaniające wjazd do wsi. Po zrealizowaniu zadania bojowego wozy rozpoczęły szybki odwrót; w tym samym czasie rosyjscy operatorzy skierowali w ich stronę serię dronów kamikadze. Rosyjskie uderzenia okazały się jednak nieskuteczne. Zewnętrzna warstwa pancerza, zaprojektowana specjalnie do neutralizacji amunicji krążącej, zaabsorbowała energię wszystkich trafień, umożliwiając bezpieczny powrót jednostek na pozycje wyjściowe na zapleczu.

Analiza mapy operacyjnej wskazuje, że ukraińskie natarcie pancerne zostało przeprowadzone na wschodnim skrzydle rosyjskiego ugrupowania realizującego manewr kleszczowy w północnej części obwodu charkowskiego. Zgodnie z planem dowództwa rosyjskiego celem było okrążenie sił ukraińskich w oparciu o granicę państwową, a następnie rozwinięcie natarcia na południe w międzyrzeczu Siewierskiego Dońca i Oskołu. Strona ukraińska zdołała wcześniej rozbić czołowe pododdziały rosyjskiego klina natarcia na wschodniej flance, likwidując bezpośrednie zagrożenie okrążeniem i załamując tempo rosyjskiej ofensywy. Rozpoznanie wykazało jednak, że rosyjskie siły przygraniczne zdołały umocnić się i stworzyć rejon ufortyfikowany w pasie miejscowości i kompleksów leśnych po ukraińskiej stronie granicy. Pozostawienie tego przyczółka stworzyłoby warunki do ponownych prób infiltracji i okrążenia wojsk ukraińskich na północy, co wymusiło podjęcie natychmiastowych działań w celu jego likwidacji.

W związku z tym dowództwo ukraińskie zdecydowało o przeprowadzeniu przełamującego uderzenia pancernego w celu przełamania rosyjskiej linii umocnień. Brak przygotowania rosyjskich pozycji na przypadek ataku broni pancernej umożliwił ukraińskim czołgom łatwe wybicie wyłomu oraz utorowanie drogi pododdziałom piechoty. Działania wozów bojowych umożliwiły ukraińskim grupom szturmowo-czyszczącym wejście do tak zwanej szarej strefy na podejściach do miejscowości i jej sukcesywne oczyszczenie. Jest wysoce prawdopodobne, że równolegle z natarciem pancernym wprowadzono komponent piechoty bezpośrednio do Wilchuwatki, jednak ze względu na wymogi bezpieczeństwa operacyjnego materiały z tego epizodu nie zostały dotąd ujawnione.

Podsumowując, ukraińskie Siły Zbrojne rozpoczęły na najdalej na północ wysuniętych odcinkach obiecującą operację przeciwuderzeniową. Dzięki wykorzystaniu ciężko opancerzonych wozów bojowych rosyjskie pozycje obronne są niszczone za pomocą intensywnego ognia. W miarę wypychania sił rosyjskich w kierunku granicy państwowej na wschodzie, ostatnie nadzieje dowództwa rosyjskiego na osiągnięcie znaczącego sukcesu operacyjnego przed końcem roku ulegają załamaniu w sposób analogiczny do sytuacji na pozostałych kierunkach.