Verwoestend resultaat: Rusland blijft schepen naar een zekere ondergang sturen

Nieuwe satellietbeelden van de Russische haven van Azov tonen beschadigde Russische tankers en vrachtschepen die zich langs de kustlijn hebben opgehoopt. Nadat ze werden getroffen tijdens de grootschalige Oekraïense aanvalscampagne om de Krim van zee af te snijden, zijn veel vaartuigen teruggesleept naar de havens in de hoop dat ze nog gerepareerd kunnen worden.

In de praktijk slepen de Russische bemanningen echter maritieme wrakken terug naar de kust, om vervolgens alleen maar meer schepen langs dezelfde routes en rechtstreeks de Oekraïense vernietigingszones in de Zee van Azov in te sturen. Dit is de maritieme variant geworden van de dodelijke frontale aanvallen over land, waarbij nieuwe schepen naar voren worden gestuurd terwijl beschadigde en onklaar gemaakte schepen van mislukte pogingen om de blokkade te doorbreken terug naar de haven worden gesleept.

De beelden van de aanvallen verklaren waarom de haven volstroomt, aangezien Oekraïense strijdkrachten melden dat ze in slechts twee weken tijd meer dan honderdzevenennegentig Russische schepen hebben getroffen. Oekraïense videobeelden tonen hoe droni zich van het ene Russische vaartuig naar het andere verplaatsen, wat duidelijk illustreert hoe snel de schade zich opbouwt. Andere beelden tonen een schip dat in brand staat op de Zee van Azov en een ander schip dat nog steeds de Russische vlag voert nadat het is getroffen. Het vrachtschip Babylon biedt het duidelijkste beeld van dichtbij, met de restanten van een geëexplodeerde drone in de romp en zichtbare brand- of inslagschade aan de binnenzijde. Het tempo van de verliezen neemt niet af; de Russen verliezen vrijwel dagelijks een vergelijkbaar aantal schepen, wat betekent dat nog veel meer schepen binnenkort naar de bodem zullen verdwijnen. Op dit punt volgt elk Russisch schip dat deze wateren binnenvaart tientallen andere die al zijn getroffen, maar Moskou blijft de volgende lading sturen.

Recente upgrades aan de FP-1- en FP-2-drones vormen een van de verbeteringen die de effectiviteit van de Oekraïense aanvallen op Russische schepen vergroten. Beide modellen zijn uitgerust met terminale geleiding en automatische doelcoördinatie, waardoor de systemen aan boord een bewegend schip kunnen identificeren en de vluchtkoers tijdens de eindbenadering kunnen corrigeren. De Russen hebben geprobeerd de drones te bestrijden door machinegeweren en apparatuur voor elektronische oorlogsvoering op de schepen te monteren om ze neer te schieten of het besturingssignaal te verstoren. Zodra het doel echter is gedetecteerd, kan de drone de aanval autonoom voortzetten, zelfs als dat signaal wegvalt. De bestuurder brengt de drone naar het schip, waarna het boordsysteem het doel tijdens de laatste seconden van de vlucht gecentreerd houdt, wat de precisie van de inslag aanzienlijk verhoogt.

Nu de Russen beschadigde schepen actief terug naar de haven slepen voor reparatie, is Oekraïne begonnen met het aanvallen van de ingezette slepen. Deze sleepboten vaart naar kreupele tankers en vrachtschepen om ze te evacueren, maar vrijgegeven beelden tonen aan dat de Oekraïense strijdkrachten er nu dagelijks één tot twee vernietigen. Zonder sleepboot blijft het oorspronkelijke schip hulpeloos achter, kunnen de reparaties niet beginnen en wordt schade die tijdelijk had kunnen zijn definitief. Rusland moet vervolgens een nieuw reddingsvaartuig naar dezelfde bedreigde wateren sturen, waardoor het patroon van de dodelijke aanval op zee zich herhaalt: de eerste schade trekt een tweede schip aan en dreigt van de reddingsmissie een nieuw verlies te maken. Deze intense druk heeft het veerbootverkeer over de Straat van Kertsj volgens berichten al met vijfenzeventig procent verminderd, waardoor sommige schepen buiten dienst zijn gesteld en andere alleen nog kunnen bewegen als ze heen en weer worden gesleept.

Al met al staat Rusland nu voor de keuze tussen het verminderen van het maritieme verkeer of het blijven sturen van meer schepen naar een campagne waarin verliezen inmiddels routine zijn geworden. Zelfs wanneer er geen schip wordt getroffen, zullen strakkere vaarschema's en zwaardere bescherming de hoeveelheid vracht die door de Zee van Azov kan passieren verminderen. Naarmate het aantal inzetbare schepen afneemt, zullen havens meer tijd kwijt zijn aan het afhandelen van beschadigde vaartuigen en minder aan het verplaatsen van lading. Oekraïne kan de Russische maritieme capaciteit dus blijven aantasten zonder elk doelwit tot zinken te brengen, want elk beschadigd schip dat in de haven vastzit, is één vaartuig minder dat beschikbaar is voor een volgende reis.