Video: Oekraïners ontwijken mitrailleurvuur en brengen Russische marineschepen tot zinken!

Vandaag komt het belangrijkste nieuws uit de Zwarte Zee.

Hier voeren Oekraïense drones momenteel maritieme gevechten tegen de Russische marine, waarbij ze hen betrekken in intense zeeslagen. Nadat de Russische oorlogsschepen zijn geneutraliseerd, zetten de Oekraïners hun operaties voort met vervolgaanvallen op andere vaartuigen, waarmee ze de Zwarte Zee zuiveren van de hernieuwde Russische aanwezigheid.

Beelden tonen hoe Oekraïense zeedrones Russische patrouilleboten naderen in de Straat van Kertsj, terwijl de vaartuigen het vuur openen in een poging hen te stoppen. Met de duisternis als dekking manoeuvreren de drones scherp, waarbij ze aanhoudende salvo's ontwijken terwijl ze hun nadering voortzetten. Binnen enkele ogenblikken bereiken ze hun doelen en slaan in, wat resulteert in directe treffers op beide boten.

De vaartuigen, later geïdentificeerd als de door de FSB geëxploiteerde Sobol- en Grachonok-klasse, waren toegewezen aan de bescherming van de Kertsj-brug. Elk vaartuig had een gespecialiseerde defensieve rol: één was gericht op het bestrijden van oppervlaktedrones, terwijl de andere was uitgerust om onderwaterdreigingen te detecteren en te neutraliseren. Beide waren uitgerust met machinegeweren, en de Grachonok-klasse boot beschikte bovendien over sonar- en granaatwerpersystemen.

Ondanks het feit dat ze specifiek waren ontworpen om de Oekraïense dronetactieken te pareren, slaagden ze er niet in de aanval tijdig op te merken en waren ze niet in staat de naderende drones te onderscheppen. Bij de aanval kwamen negen bemanningsleden om het leven en raakten er twee gewond, wat de zoveelste tegenslag betekent voor de Russische marineoperaties in de Zwarte Zee.

De operatie ontspon zich in meerdere fasen en werd voortgezet nadat de Russische patrouilleschepen in de Straat van Kertsj waren uitgeschakeld. Oekraïense onbemande oppervlaktevaartuigen troffen vervolgens twee tankers van de Russische schaduwvloot nabij de haven van Novorossiejsk, op ongeveer zevenhonderd kilometer van Oekraïne, wat aantoont dat afstand alleen geen veiligheid biedt.

Beelden laten zien hoe Oekraïense drones de duisternis als dekking gebruikten om het doelwit ongedetecteerd te naderen. De drones begonnen rond de tanker te manoeuvreren voordat ze een nadering vanaf de achterzijde inzetten. De drones versnelden en richtten zich op het voortstuwingssysteem van de tanker, waardoor het schip onklaar werd gemaakt. Het vaartuig raakte geïmmobiliseerd, wat de Russen dwong om te proberen het weg te slepen naar een veilige locatie.

In een afzonderlijke operatie werd een groep Oekraïense onbemande oppervlaktevaartuigen gedetecteerd nabij de Krim. Hun routes suggereren dat de meeste afkomstig waren uit de oblast Odessa en richting de Krim voeren. Russische strijdkrachten concentreerden zich op het onderscheppen van deze groep nabij Sebastopol, waarbij zowel drones als patrouillevaartuigen werden ingezet. Tegelijkertijd lanceerde Oekraïne langeafstandsluchtdrones tegen de Krim, waardoor de Russische defensie verder onder druk werd gezet en de aandacht werd verdeeld.

Deze aanvallen dienden echter als afleidingsmanoeuvre, want te midden van de intense gevechten ontweken twee Oekraïense zeedrones de detectie rond de Krim en slaagden erin door de Russische linies te glippen en te verdwijnen. Ze doken later weer op ten zuiden van Novorossiejsk, waar ze een verrassingsaanval uitvoerden op een onverdedigde Russische tanker. Volgens de Oekraïense generale staf was het doelwit een gesanctioneerde olietanker, die met uitgeschakelde transponder dreef terwijl hij buitengaats wachtte om Russische olie van een ander schip over te laden.

Het vermogen van Oekraïne om Russische schepen aan te vallen berust op verschillende configuraties van onbemande maritieme systemen, elk afgestemd op een specifieke rol. Sommige zijn kamikazedrones, zowel oppervlakte- als half-onderwatermodellen, ontworpen om vijandelijke vaartuigen direct te rammen en te exploderen, waardoor ze zinken of onbruikbaar worden. Andere zijn bewapend met gemonteerde machinegeweren, waardoor ze accuraat vuur kunnen retourneren tegen Russische marinevaartuigen. In de vuurgevechten tegen de Russische schepen ontwijken Oekraïense zeedrones niet alleen inkomende projectielen; ze kunnen ook terugschieten. Dit dwingt de bemanningen om dekking te zoeken, verstoort de doelbepaling en vermindert de nauwkeurigheid van het inkomende vuur. Tegelijkertijd kunnen de drones laagvliegende dreigingen bestrijden, wat hun overlevingskansen vergroot.

Over het geheel genomen wijzen deze ontwikkelingen op een duidelijke verschuiving in de oorlogvoering op zee in de Zwarte Zee, van afstandsaanvallen naar directe nabijgevechten met onbemande systemen. Oekraïense zeedrones worden niet langer alleen gebruikt voor eenmalige aanvallen, maar gaan steeds vaker langdurige confrontaties aan met Russische vaartuigen, inclusief actieve vuurgevechten met machinegeweren. Dit weerspiegelt een bredere transitie naar drone-gecentreerde operaties, waarbij kleinere, wendbare platforms de traditionele maritieme capaciteiten uitdagen en de controle over betwiste maritieme ruimten herdefiniëren.