Putin idzie na całość: mobilizuje wojska do nowej inwazji na północ Ukrainy z 600 tys. żołnierzy

Z północnego odcinka frontu na Ukrainie napływają dziś istotne doniesienia.

To właśnie na tym kierunku ujawnione zostały cele nadchodzącej, wielkoskalowej operacji zaczepnej Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej. Z ustaleń ukraińskiego wywiadu wojskowego wynika, że Moskwa planuje szeroko zakrojone działania ofensywne wymierzone w północne obwody Ukrainy. Z raportów analitycznych wynika, iż choć strona rosyjska nie dysponuje obecnie odwodami operacyjnymi zdolnymi do natychmiastowego wyprowadzenia takiego uderzenia, to przewidywana mobilizacja trzystu tysięcy żołnierzy do końca bieżącego roku — zaplanowana po nadchodzących wyborach wyznaczonych na dwudziestego września — zapewni Rosji potencjał ludzki niezbędny do rozpoczęcia działań zaczepnych.

W ujęciu szczegółowym plan mobilizacyjny Rosji zakłada pozyskanie łącznie co najmniej sześciuset tysięcy rekrutów do końca dwa tysiące dwudziestego szóstego i dwa tysiące dwudziestego siódmego roku. Ukraiński wywiad szacuje, że do końca roku pierwsza połowa tego kontyngentu zostanie w pełni zmobilizowana, zorganizowana oraz sformowana w struktury brygadowe, co umożliwiłoby wyprowadzenie rosyjskiej ofensywy w styczniu dwa tysiące dwudziestego siódmego roku, czyli w perspektywie zaledwie czterech miesięcy. Głównym zamiarem operacyjnym takiego uderzenia ma być przekroczenie granicy państwowej i wkroczenie na terytorium ukraińskich obwodów sumskiego, charkowskiego i czernihowskiego, a następnie zajęcie lub przynajmniej bezpośrednie zagrożenie ich ośrodkom administracyjnym o tych samych nazwach. Jednocześnie sekretarz Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony Ukrainy wskazuje, że strona rosyjska prowadzi intensywne uzgodnienia z Białorusią w celu ponownego wykorzystania jej terytorium jako rejonu wyjściowego do natarcia.

Jak wielokrotnie wskazywano w analizach, Rosja i Białoruś dokonują na szeroką skalę rozbudowy infrastruktury wojskowej, baz oraz zwiększają bezpośrednią obecność rosyjskich komponentów wojskowych na terytorium Białorusi. Analitycy wojskowi konsekwentnie ostrzegają, że poprzez te działania Rosja tworzy przyczółek do prowadzenia długofalowych operacji militarnych skierowanych przeciwko północnej Ukrainie. Podkreślają przy tym, że w przypadku realizacji tego scenariusza sam Kijów może ponownie stać się bezpośrednim celem rosyjskiego natarcia lądowego.

Dowódca Gwardii Narodowej Ukrainy Ołeksandr Piwnenko potwierdził realność tych zagrożeń, wskazując, że wprowadzenie do działań od trzystu do sześciuset tysięcy żołnierzy posiłków mogłoby umożliwić siłom rosyjskim wtargnięcie na głębokość od dziesięciu do dwudziestu kilometrów w głąb północnego pasa przygranicznego Ukrainy. Zaznaczył jednak, że stanowiłoby to maksymalny możliwy zasięg rosyjskiego postępu, a ponowne zbliżenie się wojsk przeciwnika do Kijowa jest wykluczone. W konsekwencji głównym celem i prawdopodobnym rezultatem planowanej ofensywy nie byłoby bezpośrednie opanowanie stolic obwodów, lecz wytworzenie stałego zagrożenia operacyjnego i wymuszenie reakcji obronnej ze strony Kijowa.

Obecnie zasadnicza masa sił lądowych Ukrainy jest skoncentrowana na obronie odcinka wschodniego, obejmującego obwody doniecki, ługański, dniepropietrowski i zaporoski, podczas gdy pozostałe formacje stacjonują w obwodzie chersońskim oraz wzdłuż granicy państwowej w obwodzie charkowskim. Ewentualne przerzucenie części tych sił na odcinek północny otworzyłoby rosyjskim zgrupowaniom na wschodzie przestrzeń do osiągnięcia większych sukcesów operacyjnych i opanowania kolejnych terenów w Donbasie. Jednakże strona rosyjska ponosi obecnie na tym kierunku straty osobowe przewyższające jej możliwości uzupełnień, a ciągłe walki wzdłuż całej linii frontu uniemożliwiają jej sformowanie znaczących odwodów operacyjnych, gdyż nowo przybyli rekruci są niemal natychmiast kierowani do szturmów na pierwszej linii. Co więcej, na wielu odcinkach Ukraińcy odzyskują inicjatywę taktyczną lub doprowadzają do klinczu operacyjnego, skutecznie blokując wszelkie próby natarcia. W efekcie znaczna część sił zmobilizowanych po wyborach będzie musiała zostać skierowana na wzmocnienie ugrupowań rosyjskich na wschodzie, aby umożliwić dowództwu utrzymanie gotowości ofensywnej. Im większe zasoby rezerwowe Rosja będzie musiała zaangażować na wschodzie dla realizacji swoich głównych celów w Donbasie, tym mniejszy potencjał osobowy pozostanie do dyspozycji przy ewentualnym uderzeniu z północy, co wymusi redukcję zakładanych celów operacyjnych. Niezależnie od skali sukcesu bądź niepowodzenia tej operacji, zagrożenie ponowną ofensywą rosyjską na północną Ukrainę pozostaje niezwykle realne, a jego ostateczny wynik zależy wyłącznie od zdolności Ukrainy do przygotowania adekwatnej odpowiedzi.

Podsumowując, nadchodząca mobilizacja, którą Rosja planuje uruchomić po wyborach parlamentarnych w dalszej części tego miesiąca, zapewni rosyjskiemu dowództwu masowy napływ żołnierzy, których będzie mogło rozmieścić na froncie. Ukraiński wywiad oraz dowódcy wojskowi orientujący się w rosyjskich planach ostrzegają, że istnieje wysokie prawdopodobieństwo skierowania znacznej części tych rezerw do kolejnych transgranicznych operacji zaczepnych na północne obwody Ukrainy. Fakt, że Rosja i Białoruś aktywnie rozbudowują infrastrukturę wojskową również na granicy białoruskiej, wskazuje, iż ofensywa ta mogłaby zostać wyprowadzona także z samego terytorium Białorusi. Jednakże niedawne sukcesy Ukrainy na wschodzie mogą zmusić Rosję do przekierowania znacznej liczby zmobilizowanych rekrutów na wzmocnienie tamtejszych działań ofensywnych, co znacząco obniży ryzyko dla północnych obwodów Ukrainy; choć nie eliminuje to zagrożenia całkowicie, to do Ukrainy należy obecnie wypracowanie i przygotowanie skutecznej odpowiedzi na to wyzwanie.