Rekord rosyjskich ataków na NATO: Putin szuka pretekstu do wielkiej mobilizacji w całej Rosji

Dziś najważniejsze doniesienia napływają z granicy europejskiej.

Rosja rozpoczęła w tym rejonie masową intensyfikację uderzeń na ukraińskie pogranicze przylegające do państw członkowskich NATO. Poza zakłócaniem funkcjonowania przejść i logistyki cywilnej oraz wojskowej, najnowsze uderzenie niemal doprowadziło do śmierci kilku czołowych zachodnich osobistości.

Pociąg przewożący byłych zachodnich przywódców politycznych powracających z konferencji w Kijowie zdołał o mały włos uniknąć skutków rosyjskiego ataku, gdy dron uderzył w skład zaledwie kilka minut po jego przejeździe. Państwowe przedsiębiorstwo kolejowe Ukrainy oświadczyło, że prawdopodobnym celem ataku rosyjskiego bezzałogowca byli rzeczywiście zachodni dyplomaci, jako że godzina odjazdu pociągu została zmieniona w ostatniej chwili właśnie w celu uniknięcia precyzyjnego uderzenia. Choć trafiony pociąg został ewakuowany natychmiast po wykryciu nadlatujących rosyjskich dronów i żaden cywil nie zginął, próba eliminacji byłych premierów Wielkiej Brytanii i Szwecji za pomocą ataku dronowego stanowi nowy poziom eskalacji.

W ostatnim czasie rosyjskie prowokacje wobec NATO uległy gwałtownemu nasileniu, zarówno pod względem częstotliwości, jak i ciężaru gatunkowego. Rosyjskie pociski i drony spadają obecnie regularnie zaledwie kilkaset metrów od terytorium NATO, a naruszenia przestrzeni powietrznej przez drony typu Shahed odbywają się niemal co tydzień. Analitycy geopolityczni wskazują, że jest to działanie celowe: Rosja dąży do sprowokowania reakcji NATO. Eksperci twierdzą, że Putin oczekuje zdecydowanego kroku ze strony NATO wobec Rosji, aby wywołać efekt konsolidacji społecznej wokół władzy i wykorzystać go do uzasadnienia kolejnej fali mobilizacji. Co istotne, Kreml obawia się wybuchu niezadowolenia społecznego w przypadku ogłoszenia kolejnego poboru i podjął szeroko zakrojone środki zapobiegawcze, aż po testowanie ogólnokrajowych blokad Internetu na wzór irański, aby uniemożliwić protestującym koordynację działań. Jeśli jednak NATO przeprowadzi jakikolwiek atak na Rosję, Kreml – przy odpowiednim rozegraniu karty zagrożenia – będzie w stanie uniknąć masowych protestów przeciwko mobilizacji. Z każdym dniem staje się coraz bardziej jasne, że jest to dokładnie ten scenariusz, który Moskwa próbuje sprowokować.

Najbardziej wyrazistą próbą realizacji tej strategii był nieudany atak drona kamikadze na ukraiński samolot transportowy na lotnisku w Lipsku. Maszyna miała przewieźć sprzęt wojskowy zgromadzony w magazynie w pobliżu miasta na granicę z Ukrainą w celu jego dalszego transportu. Do tragedii nie doszło jedynie dlatego, że dron FPV przenoszący osiemset gramów materiału wybuchowego nie zdetonował i uderzył w skrzydło samolotu. Prawdopodobny dron rozpoznawczy, mający ocenić skutki ataku, rozbił się później o inny samolot, który został skierowany na inną część płyty postojowej po wykryciu szczątków pierwszego bezzałogowca i zamknięciu lotniska. Pomimo powściągliwej oficjalnej reakcji rządu niemieckiego – polegającej na zamknięciu konsulatu, rosyjskiego domu kultury oraz utworzeniu specjalnej jednostki policji do walki z dronami i ochrony infrastruktury krytycznej – Ławrow określił tę odpowiedź jako początek realnej wojny, dodając, że Niemcy zmierzają do bezpośredniego konfliktu z Rosją. Ta jaskrawa dysproporcja rosyjskiej reakcji dodatkowo potwierdza tezę, że Kreml próbuje sfabrykować powód do mobilizacji, który zostanie zaakceptowany przez rosyjskie społeczeństwo.

Ponadto Bułgaria prowadzi śledztwo w sprawie drugiego poważnego pożaru w magazynie broni należącym do największego producenta uzbrojenia w kraju, dostarczającego sprzęt również Ukrainie. Jest to już drugi pożar połączony z eksplozją w zakładzie EMCO w ostatnich tygodniach, a dochodzenie skupia się na ujawnieniu powiązań z rosyjskimi służbami. Z kolei rumuński wywiad poinformował niedawno o udaremnieniu rosyjskiej operacji sabotażowej skierowanej przeciwko bazom wojskowym Rumunii i NATO, dowództwom oraz infrastrukturze krytycznej, a także kolejnemu ukraińskiemu samolotowi transportowemu typu Antonow. Duński wywiad opublikował raport szczegółowo opisujący, jak Rosja aktywnie przygotowuje akcje sabotażowe przeciwko producentom uzbrojenia i obiektom wojskowym na terytorium Danii. Wreszcie na początku miesiąca nieznany sprawca włamał się i podpalił fabrykę dronów w Polsce, przy czym premier Tusk oświadczył, że nie ma wątpliwości co do faktu sabotażu, a służby specjalne badają wątek rosyjski.

Podsumowując, o ile rosyjski plan sprowokowania odpowiedzi NATO i usprawiedliwienia mobilizacji przed własnym społeczeństwem jest niezwykle przejrzysty, o tyle właściwy kierunek działań dla Zachodu pozostaje niejednoznaczny. Ataki, do których doszło w ciągu ostatnich dwóch tygodni, mają charakter dywersyjny i pośredni: uderzenie w Lipsku było wymierzone w samolot ukraiński na terytorium Niemiec, a nie bezpośrednio w zasoby NATO. Operacje cybernetyczne, sabotażowe i wywiadowcze są prowadzone przez podmioty zastępcze. Incydent z pociągiem delegacji na granicy nie dotyczył urzędujących dyplomatów ani szefów rządów, lecz byłych polityków i nieoficjalnych osobistości. Rosyjska wojna hybrydowa aktywnie operuje w szarej strefie, aby wywołać podziały i spory co do adekwatnej reakcji. Oznacza to, że idealnym scenariuszem dla Rosji byłoby podjęcie przez kilka państw twardych działań odwetowych – które Rosja byłaby w stanie przetrwać – a następnie wykorzystanie ich do skonsolidowania poparcia społecznego dla nowej, być może jeszcze szerszej mobilizacji oraz dalszej kontynuacji wojny w Ukrainie.