Ingenieuze drone-tactiek: Oekraïners breken door Russische vesting met onbemande BTR

Vandaag is er opmerkelijk nieuws gemeld vanuit het operationele kwartier van Lyman.

In deze sector heeft het Derde Legerkorps van Oekraïne een reeks onconventionele tactieken op het slagveld toegepast nabij Lyman, waarvan de meest in het oog springende het ombouwen van een verouderd pantservoertuig tot een massaal onbemand kamikazevoertuig was om een Russische versterkte positie te vernietigen die de Oekraïense opmars naar Nove blokkeerde.

Het gekozen voertuig was een BTR-60 van de Derde Zelfstandige Assault Brigade: een oud, beschadigd exemplaar dat niet langer geschikt was voor reguliere gevechtsacties, maar nog wel mobiel was. In plaats van het pantservoertuig af te schrijven, rustten Oekraïense genie-eenheden het uit met camera's en een afstandsbedieningssysteem, vulden de gevechtsruimte met zware explosieven en veranderden het voertuig in een reusachtige grondgebaseerde kamikazedrone.

Het doelwit was een versterkte Russische stelling die een gelijktijdige Oekraïense aanval op Nove hinderde. Aangezien de Russische troepen zich in ondergrondse schuilbunkers bevonden, zouden kleinere explosieve gronddrones of bommenwerperdrones de positie slechts gedeeltelijk hebben beschadigd zonder deze volledig te vernietigen; Oekraïne had derhalve behoefte aan een aanzienlijk zwaardere uitwerkingslading.

De BTR van volledig formaat bood precies de vereiste capaciteit: door het grote interne volume konden de technici een vele malen grotere hoeveelheid explosieven laden dan welke conventionele gronddrone ook kan vervoeren, terwijl de aanwezige pantsering en de terreinvaardigheid de kans vergrootten dat het voertuig het doelwit daadwerkelijk zou bereiken. Een verkenningsdrone volgevolgde het traject vanuit de lucht om de route bij te sturen terwijl het onbemande voertuig de Russische stelling naderde.

Dankzij de besturing op afstand hoefde geen enkele Oekraïense bemanningslid zijn leven te wagen aan wat in feite een enkeltje was. Zodra de BTR het steunpunt bereikte, werd deze tot ontploffing gebracht. Dit veroorzaakte een explosie waarvan de schaal vergelijkbaar was met de inslag van een KAB-geleide bom, waardoor het Russische bolwerk werd verwoest en de daaropvolgende Oekraïense grondaanval op Nove zonder verdere obstructie kon plaatsvinden.

De Oekraïense NC-13-drone-eenheid heeft binnen Operatie Vivaldi eveneens geëxperimenteerd door kleine kamikaze-grondrobots uit te rusten met twee Bullspike-granaatwerpers voor eenmalig gebruik. Deze werden door een groter onbemand moederplatform achter de Russische linies getransporteerd en vlak bij de vijandelijke posities afgezet. Vervolgens naderden de robots de Russische versterkingen in een gebouw, vuurden hun granaatwerpers er rechtstreeks op af en reden daarna dichterbij om zichzelf tot ontploffing te brengen en de aanwezigen uit te schakelen.

Het psychologische effect van dergelijke operaties is aanzienlijk: Russische soldaten die zich tot wel tien kilometer achter de frontlijn bevinden, verwachten normaal gesproken nooit plotseling te worden bestookt met direct vuur van korte afstand. Granaten die uit de directe nabijheid inslaan, wekken daardoor de indruk dat de Oekraïense infanterie diep in de rug is doorgebroken, wat leidt tot extra paniek en chaos onder de Russische troepen.

Wanneer Russische commandanten berichten ontvangen over vermeende Oekraïense stoottroepen, zetten zij mogelijk versterkingen in of reageren zij op een doorbraak die in werkelijkheid niet bestaat. Ondertussen kunnen de Oekraïense robots de Russische posities onderdrukken en vernietigen, en tegelijkertijd een hinderlaag leggen voor de naderende Russische versterkingen.

Tegelijkertijd begonnen de Oekraïners ook handzame verkenningsdrones in te zetten om te zorgen voor surveillance, doelgeleiding en tactische flexibiliteit, waarna de infanterie pas naar voren rukte nadat de Russische verdediging reeds ontregeld was. Die creativiteit is van cruciaal belang geworden op een slagveld dat wordt gedomineerd door drones, waar conventionele frontale aanvallen tot enorme verliezen kunnen leiden.

Over het geheel genomen heeft Operatie Vivaldi de operationele meerwaarde van de Oekraïense drone-experimenten aangetoond. Het Derde Legerkorps zet steeds vaker eerst onbemande systemen in op het gevaarlijkste deel van de aanval, waardoor soldaten worden gespaard voor het zuiveren en consolideren van het terrein. Door massale onbemande doorbraakvoertuigen te combineren met kleinere gewapende grondrobots die zijn ontworpen om verwarring achter de Russische linies te zaaien, breken de Oekraïense strijdkrachten door versterkte posities, stichten zij chaos en zetten zij pas daarna stormtroepen in tegen een vijand die al is ontregeld voordat de directe gevechten überhaupt zijn begonnen. Samen laten deze tactieken zien hoe het Derde Legerkorps tijdens Operatie Vivaldi de drone-oorlogvoering heruitvindt en verschillende typen machines aanpast aan specifieke tactische vraagstukken op het slagveld.