Rosjanie doświadczają całkowitego chaosu dowodzenia, gdy sieci łączności zostają wyłączone.

Dziś napływają ważne wiadomości z kierunku zaporoskiego.

Tutaj siły ukraińskie rozpoczęły operację oczyszczania terenu, która zaskoczyła przeciwnika, odbierającego ją jako dużą kontrofensywę. Doprowadziło to do sprzecznych oświadczeń i ostrzeżeń ze strony rosyjskich analityków, którzy nie zdążyli jeszcze uświadomić sobie, jak naprawdę załamał się front.

W ramach standardowych działań kontrinfiltracyjnych ukraiński wywiad wykrył wrogą piechotę okopaną w budynku w Prydorozhnem, na południe od Ternuwatego, co doprowadziło do wysłania grupy oczyszczającej. Jednak z powodu krytycznej utraty przez Rosjan dostępu do systemu Starlink Ukraińcy napotkali znacznie mniejszą aktywność dronów i mniej precyzyjny ogień artyleryjski.

W rezultacie operacje oczyszczania przebiegały znacznie szybciej niż zwykle, gdyż ukraińskie wojska zlikwidowały infiltratorów i podniosły flagę państwową, potwierdzając kontrolę również w przestrzeni informacyjnej online. Podobne, lokalne działania oczyszczające przeprowadzono na południe od Pokrowskiego i Wełykomychajliwki, mając na celu dalszą stabilizację sektora na północy poprzez usunięcie wysuniętych rosyjskich elementów, które przedostały się tam podczas wcześniejszych ataków infiltracyjnych.

Sukces tych operacji został dodatkowo wzmocniony skutecznymi uderzeniami dronów FP-2 na pozycje wykorzystywane przez rosyjskich operatorów dronów FPV z jednostki Rubikon, jedynej obecnej formacji zdolnej zapewnić wsparcie dronów światłowodowych, niewrażliwych na awarię Starlinka.

Siły ukraińskie atakowały również rosyjskie obiekty logistyczne, w tym bazę przechowującą środki transportu, takie jak samochody, motocykle, a nawet konie. Dodatkowe nagrania z 225. Pułku Szturmowego pokazały rosyjską grupę szturmową precyzyjnie trafioną w momencie rozładowywania amunicji z bagażnika samochodu.

Takie straty jeszcze bardziej osłabiły rosyjską mobilność i dodatkowo przyspieszyły tempo ukraińskich operacji oczyszczania na tyłach, ponieważ jednostki lądowe miały znacznie mniej zagrożeń, o które musiały się martwić, i mogły działać o wiele bardziej agresywnie.

Kluczowym szczegółem jest to, że gdy rosyjscy infiltratorzy docierają do danej miejscowości, rosyjskie siły uznają tę miejscowość oraz teren przed nią za zdobyte.

Jednak gdy ich infiltratorzy byli eliminowani z miejscowości w całym sektorze hulajpolskim i dniepropietrowskim, Rosjanie natychmiast założyli najgorszy scenariusz: musiała rozpocząć się duża ukraińska kontrofensywa.

Ta niepokojąca wizja została dodatkowo wzmocniona doniesieniami, że siły ukraińskie są aktywne na wschodnim brzegu rzeki, który Rosjanie uważali za zdobyty, podczas gdy w rzeczywistości właśnie tam przebiegała linia frontu.

Oznaczało to, że z powodu braku komunikacji, ukraińskich uderzeń na tyłach, operacji oczyszczających oraz wcześniejszych fałszywych raportów lokalnych rosyjskich dowódców, z perspektywy rosyjskich generałów Ukraińcy właśnie rozpoczęli największą kontrofensywę od czasu Kurska i głęboko wdzierali się w rosyjskie linie.

Rosyjski aparat informacyjny natychmiast podchwycił własne doniesienia i zaczął umniejszać znaczenie nieistniejącej ukraińskiej operacji. Rosyjskie siły twierdziły, że została ona odparta i zatrzymana na wschód od rzeki, szybko fabrykując raporty o okrążeniu i zniszczeniu sił ukraińskich, ponownie dokładnie wzdłuż aktualnej linii styczności. Ironią jest to, że to samo dowództwo ukraińskie wyjaśniło sytuację, publicznie odrzucając twierdzenia o kontrofensywie w tym rejonie i kompromitując Rosjan. Rzecznik Władysław Wołoszyn stwierdził, że rosyjskie mapy nie odzwierciedlają rzeczywistości, a działania Ukrainy polegały na rozpoznaniu i operacjach oczyszczających, a nie na ofensywie.

Co ciekawe, Rosjanie pośrednio przyznali, że linia frontu przebiega dokładnie tam, gdzie wskazują Ukraina i analitycy open source, przy czym Rosjanie zawyżali swoje zdobycze o ponad 10 kilometrów. Samo to wyjaśnienie podkreśliło, jak bardzo rosyjskie postrzeganie sytuacji oderwało się od rzeczywistości i ujawniło głębszą słabość.Rosyjski strach przed kontrofensywą wywołał dezorganizację, panikę i chaotyczne próby reakcji, co pozwoliło ukraińskim jednostkom łatwiej oczyszczać teren z infiltratorów. Co znamienne, wiarygodne źródła informowały nawet o przypadkach ostrzału przez Rosjan własnych grup szturmowych wysłanych rzekomo w celu zatrzymania nieistniejącej ofensywy.

Rosyjski strach przed kontrofensywą wywołał dezorganizację, panikę i chaotyczne próby reakcji, co pozwoliło ukraińskim jednostkom łatwiej oczyszczać teren z infiltratorów. Co znamienne, wiarygodne źródła informowały nawet o przypadkach ostrzału przez Rosjan własnych grup szturmowych wysłanych rzekomo w celu zatrzymania nieistniejącej ofensywy.

Ogólnie rzecz biorąc, ukraińskie operacje oczyszczające na północ od Hulajpola obnażyły rosyjską farsę polegającą na wyolbrzymianiu sukcesów i natychmiastowym zaprzeczaniu porażkom, a jednocześnie rosyjski sposób raportowania zdobytego terenu wprowadził ich samych w przekonanie, że trwa wielka kontrofensywa. Ponieważ Ukraińcy niemal doprowadzili do załamania rosyjskiej linii, nawet nie mając takiego zamiaru, z pewnością dostarczy to ukraińskiemu dowództwu nowych pomysłów na wdrożenie strategii, by następnym razem zrobić to już celowo. Podczas gdy Ukraińcy mają tendencję do wyciągania wniosków z takich doświadczeń, rosyjskie dowództwo historycznie tego nie robi; błędy będą powtarzane i pozostaną gotowe do wykorzystania. Ukraina nie zamierzała prowokować załamania, lecz paraliż rosyjskiego dowodzenia sprawił, że ograniczone działania oczyszczające przerodziły się w zakłócenie obejmujące cały sektor już przy pierwszych oznakach skoordynowanej presji.