Na het zorgvuldig observeren van de oorlog in Oekraïne en de innovaties op het slagveld, nemen de Verenigde Staten belangrijke stappen om hun strijdkrachten aan te passen aan de realiteit van de drone-oorlogvoering. Waarnemers hebben in het bijzonder opgemerkt hoe de introductie van FPV-drones en andere strijddrones de dynamiek op het slagveld ingrijpend verandert. Met het uitbreken van de oorlog in Iran zijn deze veranderingen door de Verenigde Staten zelf ondervonden, waarbij het besef is ontstaan dat de Amerikaanse strijdkrachten onvoldoende voorbereid waren op de dreiging van de Shahed-aanvalsdrones.

Om dit aan te pakken, gaat het Korps Mariniers van de Verenigde Staten over tot het oprichten van UAV-bataljons binnen de militaire structuur. Zo'n bataljon is niet alleen uitgerust met luchtverkennings- en strijddrones, maar bestaat uit compagnieën die eveneens zijn uitgerust met land- en zeedrones. Opvallend is dat de compagnie die gespecialiseerd is in onbemande grondvoertuigen, is uitgerust met gronddrones voorzien van machinegeweren of ontworpen voor het transport van vracht, gewondenevacuatie en verkenningsoperaties op de grond. Amerikaanse militaire specialisten worden tevens naar Oekraïne afgevaardigd om gevechtsoperaties met drones rechtstreeks te leren van Oekraïense instructeurs, wat betekent dat Oekraïne een actieve rol speelt bij het opleiden van de nieuwe Amerikaanse eenheden.
Oekraïne ondersteunt echter niet alleen bij de opleidingen, maar verleent ook assistentie bij de productie van interceptordrones en staat de Verenigde Staten zelfs rechtstreeks toe om drones aan te schaffen bij Oekraïense fabrikanten. De Verenigde Staten ontplooien momenteel Merops-interceptordrones naar hun bases nabij Iran, drones die reeds zijn getest, verbeterd en met succes zijn ingezet in Oekraïne. Bovendien heeft Oekraïne voor het eerst toestemming verleend voor de export naar de Verenigde Staten van F-10-aanvalsdrones, die zullen worden getest en geëvalueerd voor integratie binnen de Amerikaanse strijdkrachten.

De Verenigde Staten ontwikkelen echter ook eigen drones en testen veelbelovende concepten. Met name het Pentagon heeft een nieuwe interceptordrone onthuld die is ontworpen om gehele FPV-zwermen te neutraliseren. In plaats van uitsluitend te vertrouwen op stoorzenders, gebruikt dit systeem microgolfpulsen om de elektronica aan boord van vijandelijke drones te vernietigen. Dit betekent dat deze combinatie van interceptordrone en elektronische oorlogvoering in staat is om zelfs glasvezelgestuurde drones te neutraliseren die anders niet met stoorzenders kunnen worden uitgeschakeld; drones die intensief worden gebruikt, niet alleen door Rusland, maar in toenemende mate ook door Iran en zijn proxies.

Snelheid wordt eveneens gemaakt op zee: tijdens oefeningen in de Stille Oceaan hebben de Amerikaanse strijdkrachten maritieme drones getest die vergelijkbaar zijn met die uit de Oekraïense Magura-familie, die Oekraïne met succes had ingezet tegen de Russische marine en de Russische schaduwvloot. De positieve resultaten van deze oefeningen hebben de Verenigde Staten overtuigd om samen met Oekraïne te starten met de gezamenlijke productie van Magura-zeedrones op Amerikaans grondgebied. Deze drones zijn recentelijk al operationeel ingezet tegen Iraanse haveninfrastructuur, en hun integratie toont aan dat de Verenigde Staten onbemande vaartuigen beschouwen als een doeltreffend middel voor hun maritieme operaties.

De lessen van de Oekraïense moderne oorlogvoering reiken echter verder dan drones alleen, aangezien de Verenigde Staten overstappen op software voor gevechtsveldbeheer die de langdurige geïntegreerde aanpak van Oekraïne weerspiegelt, waarbij elk wapensysteem en alle beschikbare datastromen samenkomen in één enkel overzicht. Het is opmerkelijk dat Oekraïne een hoog niveau van integratie heeft bereikt ondanks de grote verscheidenheid aan wapensystemen die door bondgenoten zijn geleverd — elk met een eigen ecosysteem — die de Oekraïners hebben gekoppeld en beheren via één geünificeerd softwareplatform. Op soortgelijke wijze heeft Palantir het Maven-systeem ontwikkeld, waarin alle beschikbare gegevens worden geïntegreerd en alle mogelijke handelingsopties worden gepresenteerd door de geïntegreerde kunstmatige intelligentie. Dit houdt in dat het systeem data ontvangt van satellieten, radars en andere sensoren, waarna algoritmen automatisch en snel potentiële doelen kunnen identificeren en aanvalspakketen kunnen samenstellen. Met name de met AI geïntegreerde systemen voor gevechtsveldbeheer sluiten naadloos aan bij de koers die de Amerikaanse strijdkrachten reeds voeren, aangezien het Amerikaanse stealth-gevechtsvliegtuig van de vijfde generatie, de F-35, is ontworpen om te worden geïntegreerd op het slagveld en in constante communicatie te staan met omringende wapensystemen; gevechtsveldbeheer door middel van AI is de logische volgende stap in deze militaire evolutie.

Over het geheel genomen komt de evoluerende Amerikaanse doctrine voort uit een combinatie van urgentie, lessen van het slagveld en de ambitie om de leidende positie te behouden. De lessen uit Oekraïne zijn van enorme waarde gebleken om te begrijpen hoe innovatie en drone-oorlogvoering voortdurend een grote, gestructureerde krijgsmacht zoals de Russische weerstand kunnen bieden. Zodoende versterken de Verenigde Staten gestaag hun nauwere samenwerking met Oekraïne, niet als een ondergeschikte bondgenoot, maar als een cruciale partner voor de toekomst van hun krijgsmacht. Hoewel dit proces laat op gang is gekomen, tonen de hervormingen en de omvang van de investeringen aan dat het de Verenigde Staten ernst is met het inhalen van de achterstand.



.jpg)








Opmerkingen