Partyzanci uderzają w głębi Rosji i niszczą kluczową logistykę wojskową w historycznej operacji

Dzisiaj kluczowe wydarzenie o znaczeniu strategicznym ma miejsce wewnątrz samej Federacji Rosyjskiej.

Rosyjscy partyzanci walczący po stronie Ukrainy przeprowadzili tu zakrojoną na szeroką skalę operację w głębi terytorium opanowanego przez wroga, która sparaliżowała rosyjską logistykę kolejową.

Główny Zarząd Wywiadu Ukrainy (GUR) opublikował niedawno nagrania z tej prawdziwie historycznej operacji tajnej. Obywatele Rosji walczący po stronie Ukrainy w Legionie „Wolność Rosji” zostali wysłani, aby w ramach jednej połączonej operacji przeniknąć na całe terytorium Ukrainy kontrolowane przez Rosję. Mówiąc po rosyjsku i udając obywateli rosyjskich państw marionetkowych w Donbasie, pozostali niewykryci, zmierzając do swojego celu – najbardziej krytycznego elementu całej sieci logistycznej rosyjskiej armii: ich linii kolejowych.

Jednocześnie podkładając ładunki wybuchowe na wagonach z paliwem w środku nocy, zaatakowano wszystkie główne rosyjskie węzły kolejowe. Ukraińcy wysadzili w powietrze pociągi w głównych miastach Donbasu i Ługańska, stanowiących stolice marionetkowych państw Rosji – ŁRL i DRL. Podpalili lokomotywy oraz kolejowe stacje przekaźnikowe w Mariupolu i Melitopolu, przez które przepływa cała rosyjska logistyka w obwodach zaporoskim i chersońskim. Tajni operacyjni przeniknęli nawet tak głęboko, jak do Rostowa nad Donem, gdzie funkcjonuje główna kwatera dowództwa rosyjskiego nadzorującego wojnę w Ukrainie. Nigdzie nie było bezpiecznie, gdyż nagrania pokazują liczne pociągi i kluczową infrastrukturę kolejową eksplodujące i stające w płomieniach.

Sami Rosjanie zareagowali oburzeniem. Skarżą się, że zbyt wielu Rosjan wewnątrz kraju w coraz większym stopniu okazuje wsparcie i sympatię Ukrainie. Twierdzą, że osoby te odpowiadają za regularne ataki partyzanckie wewnątrz Rosji oraz na terytoriach Ukrainy kontrolowanych przez Rosję. Nie jest to jednak zaskakujące, ponieważ ukraiński zarząd wywiadu aktywnie zachęca ludność na tych terytoriach oraz przeciwników reżimu Putina do nawiązywania z nimi kontaktu, aby stać się częścią ruchu oporu, w tym poprzez szkolenia, zbieranie danych wywiadowczych, a nawet bezpośrednie ataki sabotażowe.

Z tego powodu niedawne ataki partyzanckie rozprzestrzeniły się na logistykę kolejową w miastach położonych tak daleko, jak Kemerowo, Tiumeń i Jekaterinburg. Tutaj spłonęły trzy lokomotywy podwójnego zastosowania wykorzystywane przez rosyjskie siły zbrojne, co sparaliżowało rosyjskie zdolności transportowe na najważniejszych liniach transportowych łączących Syberię z właściwą Rosją przez góry Ural. Najczęściej jednak do sabotażu dochodzi znacznie bliżej linii frontu w Ukrainie, gdzie wszelkie zakłócenia są odczuwane natychmiast na froncie. Partyzanci podpalili kolejowe szafy sterownicze w Ługańsku, co tymczasowo wstrzymało transport na czas wystarczający, aby towarzyszące drony uderzeniowe w pełni wykorzystały unieruchomione pociągi.

Pojazdy używane przez rosyjskich żołnierzy na zapleczu są również częstym celem sabotażu niższego szczebla ze strony członków ruchu oporu, co uniemożliwia transport zaopatrzenia, amunicji i posiłków na front. Choć wpływ pojedynczego pojazdu może wydawać się niewielki, skutkuje to jednym pojazdem mniej, z którym Ukraińcy muszą mierzyć się na froncie, jednym rosyjskim sektorem, w którym zaczyna brakować zaopatrzenia, oraz mniejszą liczbą potencjalnych dywersantów wywołujących problemy dla sił ukraińskich na zapleczu.

Podsumowując, jeśli każde drobne działanie składa się na brzemienny w skutki efekt, Ukraińcy właśnie wywołali potężną falę uderzeniową na linii frontu. Skoordynowana operacja przeprowadzona przez ochotników z Legionu „Wolność Rosji” nie tylko zniszczyła ponad dziesięć tysięcy ton zapasów paliwa, ale także cysterny i lokomotywy przewożące te zapasy. Ponieważ kolej nadal stanowi kręgosłup logistyki rosyjskiej armii, zakłócenia i opóźnienia spowodowane tymi zniszczeniami są znaczące. W sytuacji, gdy rosyjscy urzędnicy wydają się niezdolni do powstrzymania fali bojowników ruchu oporu działających nie tylko na kontrolowanych przez nich terytoriach ukraińskich, ale także w całej Rosji właściwej, presja rośnie, a dalszy opór staje się z każdą kolejną operacją bardziej dostępną opcją.