Rosjanie panikują: Ukraina przeprowadza niszczycielski atak desantowy z użyciem dronów z morza

W tym materiale przeanalizujemy ukraiński atak desantowy na Mierzeję Kinburnską.

Na tym odcinku siły ukraińskie systematycznie przekształcają teatr działań wojennych za pomocą systemów bezzałogowych, wywyierając stałą presję na rosyjskie pozycje wzdłuż mierzei i linii brzegowej w południowo-zachodniej Ukrainie. Rozszerzająca się kampania wywołuje niepokój wśród rosyjskiego dowództwa, które coraz bardziej obawia się, że ukraińskie operacje mogą w rzeczywistości stanowić przygotowanie gruntu pod operację o znacznie większej skali.

Niedawno opublikowane ukraińskie materiały wideo potwierdzają te rosyjskie obawy – jeden z bezzałogowców Bayraktar zniszczył rosyjską łódź próbującą przetransportować personel lub zaopatrzenie na Mierzeję Tendrowską. Kolejne nagranie przedstawia rosyjską łódź motorową, która bezskutecznie próbowała wykorzystać swoją wysoką prędkość i została zneutralizowana jeszcze przed dotarciem do brzegu. Choć przez ostatnie dwa lata Bayraktary działały głównie jako platformy rozpoznawcze ze względu na gęstość rosyjskiej obrony powietrznej, systematyczne ukraińskie uderzenia na stacje radarowe i systemy przeciwlotnicze otworzyły rosnące luki operacyjne, pozwalając większym dronom na ponowne operowanie w bliskim sąsiedztwie linii frontu.

Jednocześnie 40. Brygada Piechoty Morskiej Ukrainy wykorzystała bezzałogowe jednostki nawodne (USV) typu Barracuda, pełniące funkcję mobilnych nosicieli dronów. Umożliwiły one transport dronów FPV oraz ciężkich dronów bombowych, użytych do rażenia punktów obserwacyjnych, składów amunicji i pozycji logistycznych, co potwierdzają ukraińskie nagrania. Inne jednostki Barracuda zostały zarejestrowane z pociskami przeciwlotniczymi służącymi do samoobrony, co jeszcze bardziej ogranicza zdolności Rosji do przeciwdziałania ich aktywności. W połączeniu z ciągłym ukraińskim rozpoznaniem działania te sprawiają, że utrzymanie rosyjskich pozycji wzdłuż Mierzei Tendrowskiej i pobliskiego wybrzeża staje się coraz trudniejsze.

Ta nieustanna presja skłoniła wielu rosyjskich analityków wojskowych do wniosku, że Ukraina przygotowuje operację o znacznie większym zasięgu niż tylko uderzenia dronów mające na celu eliminację personelu i osłabienie ogólnego ugrupowania sił. W tamtejszych kręgach eksperckich coraz częściej spekuluje się, że ukraińskie siły operacji specjalnych prowadzą ćwiczenia przed desantem w rejonie Półwyspu Kinburnskiego, na co wskazywać mają doniesienia o manewrach łodzi i treningach stawiania zasłon dymnych w pobliżu rzeki Południowy Buh, prowadzącej ku Limanowi Dniepru i Bohu. Według tych rosyjskich ocen na tym kierunku operacyjnym skoncentrowano ponad 2500 ukraińskich żołnierzy z różnych formacji podległych 30. Korpusowi Piechoty Morskiej. Mają oni dysponować wsparciem 46 łodzi, ponad 100 łodzi pontonowych, co najmniej 9 dronów morskich, a także dodatkowych pojazdów opancerzonych i systemów artyleryjskich.

W obawie, że przygotowania te mogą zwiastować regularną operację desantową, siły rosyjskie przeprowadziły uderzenie na obszar zidentyfikowany przez nie jako ukraiński rejon bazowania nad Południowym Buhem, używając 5 dronów typu Geran do zaatakowania zabudowań i infrastruktury bazy. Rosyjscy analitycy podkreślali, że atak miał na celu udaremnienie ukraińskiej operacji przed jej rozpoczęciem, twierdząc, że uszkodzono również łodzie i sprzęt, choć jak dotąd nie pojawiło się żadne wizualne potwierdzenie tych strat.

Rosyjscy eksperci uważają, że ukraiński plan ataku amfibijnego zakłada kilka ściśle skoordynowanych faz. W pierwszej kolejności Ukraina miałaby przeprowadzić ograniczony desant dywersyjny w pobliżu Pokrowske przy użyciu stosunkowo niewielkich sił, mający na celu przetestowanie rosyjskiej obrony i ustanowienie tymczasowego przyczółka. Wsparcie ogniowe miałyby zapewniać drony morskie uzbrojone w pociski rakietowe oraz drony FPV operujące zarówno z jednostek desantowych, jak i z pobliskich pozycji na lądzie. Po związaniu walką rosyjskiej obrony, większe siły szturmowe liczące do 800 żołnierzy wylądowałyby w dalszej części wybrzeża, dążąc do izolacji okolicznych miejscowości przed podjęciem natarcia w kierunku granicy administracyjnej oddzielającej obwód chersoński od mikołajowskiego. Jednocześnie działania pozorowane wokół innych punktów na wybrzeżu miałyby rozprozyć uwagę rosyjskiego dowództwa, podczas gdy specjalistyczne ukraińskie drony morskie klasy Sargan oczyszczałyby rosyjskie pola minowe chroniące plaże.

Czynnikiem, który czyni te rosyjskie obawy znacznie bardziej uzasadnionymi niż w latach ubiegłych, jest zmieniający się układ sił i zdolności operacyjnych. Czołowi rosyjscy analitycy wojskowi argumentują, że ich linie logistyczne w całym kontrolowanym przez Rosję południu Ukrainy znalazły się pod ogromną presją, podczas gdy stosunkowo niewielka odległość trzech i pół kilometra między kontrolowanym przez Ukrainę Oczakowem a Półwyspem Kinburnskim ułatwia przeprowadzenie operacji desantowych. Wskazują oni, że Ukraina dysponuje obecnie znacznie większą liczbą dronów morskich i powietrznych, których współczesne warianty są w stanie zapewnić rozpoznanie, wsparcie ogniowe, uderzenia precyzyjne, a nawet wsparcie logistyczne i ewakuację rannych w trakcie całej operacji. Dodają, że jednocześnie rozwijane ukraińskie kampanie uderzeń dronów średniego zasięgu systematycznie niszczą składy paliw, węzły logistyczne i infrastrukturę na rosyjskim zapleczu, co paraliżuje zdolność armii rosyjskiej do podjęcia odpowiednio szybkiej reakcji.

Podsumowując, nawet jeśli rosyjskie podejrzenia się nie zmaterializują, psychologiczny efekt ukraińskiej kampanii dronowej jest już wyraźnie widoczny. Zmusiła ona rosyjskie dowództwo do przyjęcia postawy defensywnej, podsycając obawy, że każdy zniszczony punkt obserwacyjny, łódź zaopatrzeniowa czy stacja radarowa to jedynie przygotowanie pola walki pod przyszły przyczółek. Jeśli Ukraina utrzyma ten kurs, jakiekolwiek odizolowane siły rosyjskie stacjonujące na wybrzeżu będą miały coraz większe trudności z otrzymywaniem posiłków i zaopatrzenia. Nawet bez natychmiastowego przeprowadzenia desantu, Ukrainie już udało się zmusić Rosję do zaangażowania znacznej uwagi i zasobów w przygotowania do odparcia takiego scenariusza.