Paniek bij Russen: Oekraïne voert verwoestende aanvallen uit vanaf zee

In deze video zullen we de Oekraïense amfibische aanval op de landtong van Kinboern analyseren.

Binnen dit operatiegebied herstructureren de Oekraïense strijdkrachten het slagveld stelselmatig door de inzet van onbemande luchtvaartuigen (UAV's), waarmee de druk op de Russische defensieve posities langs de landtongen en de kustlijn in Zuidwest-Oekraïne continu wordt opgevoerd. De intensivering van deze campagne zorgt voor onrust binnen het Russische operationele commando, dat in toenemende mate vreest dat deze Oekraïense operaties in feite de tactische voorwaarden scheppen voor een militair optreden op veel grotere schaal.

Recent vrijgegeven Oekraïens beeldmateriaal illustreert deze Russische bezorgdheid: een Oekraïense Bayraktar-drone vernietigde een Russische boot die manschappen of logistieke voorraden naar de landtong van Tenderivska trachtte te transporteren. Een ander fragment toont een snelle Russische motorboot die zijn superieure mobiliteit probeert uit te buiten, evenwel zonder succes, aangezien het vaartuig nog voor het bereiken van de kustlijn wordt uitgeschakeld. Hoewel de Bayraktar gedurende de afgelopen twee jaar vanwege de dichtheid van de Russische luchtverdediging hoofdzakelijk werd ingezet voor ISR-taken (Intelligence, Surveillance, and Reconnaissance), hebben systematische Oekraïense aanvallen op Russische radarstations en grondgebonden luchtverdedigingssystemen gaten in de defensieve dispositie geslagen, waardoor grotere drones opnieuw dichter bij de bestookte frontlinies kunnen opereren.

Gelijktijdig maakte de Oekraïense 40e Marinierbrigade gebruik van onbemande oppervlaktevaartuigen (USV's) van de Barracuda-klasse, die fungeren als mobiele drone-moederschepen. Deze platforms maakten het transport en de lancering mogelijk van FPV-drones en zware bommenwerperdrones voor aanvallen op observatieposten, munitiedepots en logistieke knooppunten, zoals gestaafd door Oekraïense operationele beelden. Andere Barracuda-drones werden waargenomen met luchtdoelraketten voor zelfbescherming, wat het Russische vermogen om hun operationele vrijheid in te perken verder erodeert. In combinatie met persistente Oekraïense surveillance zorgen deze operaties ervoor dat de Russische posities op de landtong van Tenderivska en de aangrenzende kuststreken op middellange termijn onhoudbaar worden.

Deze aanhoudende druk dwingt veel Russische militaire analisten tot de conclusie dat Oekraïne een operatie voorbereidt die aanzienlijk ambitieuzer is dan louter drone-aanvallen gericht op het uitschakelen van personeel en het verzwakken van de algemene defensieve dispositie. Binnen Russische expertkringen wordt in toenemende mate gespeculeerd dat Oekraïense speciale eenheden (SOF) amfibische operaties trainen rond het schiereiland Kinboern, waarbij wordt gewezen op waargenomen vaaroefeningen en trainingen met rookgordijnen nabij de Zuidelijke Boeg-rivier, leidend naar het estuarium van de Dnipro-Boeg. Volgens deze Russische inlichtingenevaluaties hebben zich in deze richting meer dan 2.500 Oekraïense militairen verzameld uit diverse formaties die ressorteren onder het 30e Korps Mariniers. Zij worden ondersteund door 46 tactische vaartuigen, ruim 100 rigid-hull inflatable boats (RHIB's), minstens negen maritieme drones, alsmede aanvullende pantservoertuigen en artilleriesystemen.

Uit bezorgdheid dat deze voorbereidingen de preambule zouden vormen voor een grootschalige amfibische operatie, voerden de Russische strijdkrachten een preventieve aanval uit op wat zij omschreven als een Oekraïens concentratiegebied langs de Zuidelijke Boeg-rivier, waarbij vijf Geran-drones werden ingezet om infrastructuur en logistieke zones op het terrein van de basis te treffen. Russische analisten benadrukten dat deze kinetische actie bedoeld was om de Oekraïense operatie in de kiem te smoren, en claimden daarbij schade te hebben toegebracht aan vaartuigen en materieel, hoewel onafhankelijke visuele verificatie van deze verliezen tot dusver ontbreekt.

Russische analisten gaan ervan uit dat het Oekraïense operationele concept voor een amfibische aanval zich in verschillende nauw gecoördineerde fasen zal voltrekken. Initieel zou Oekraïne een beperkte afleidingslanding uitvoeren nabij Pokrovske met een relatief kleine eenheid, ontworpen om de Russische verdediging te sonderen en een tijdelijk bruggenhoofd te vestigen. Vuursteun zou daarbij worden geleverd door met raketten uitgeruste maritieme drones en FPV-drones, opererend vanaf zowel landingsvaartuigen als nabijgelegen posities op het vasteland. Zodra de Russische defensieve eenheden zijn gefixeerd, zou een grotere aanvalsmacht van maximaal 800 militairen verderop langs de kustlijn landen, met als operationeel doel de nabijgelegen nederzettingen te isoleren alvorens op te rukken naar de administratieve grens tussen de oblasten Cherson en Mykolajiv. Gelijktijdig zouden nevenactiviteiten rond andere kustplaatsen de Russische aandacht versnipperen, terwijl gespecialiseerde Oekraïense maritieme drones van de Sargan-klasse ingezet kunnen worden om de Russische mijnenvelden ter bescherming van de landingsstranden te ruimen.

Wat deze Russische vrees momenteel aanzienlijk plausibeler maakt dan in voorgaande oorlogsjaren, is de veranderde krachtsverhouding qua operationele capaciteiten. Vooraanstaande Russische militaire analisten stellen dat hun logistieke toevoerlijnen in het door Rusland gecontroleerde zuiden van Oekraïne onder immense Oekraïense interdictiedruk zijn komen te staan, terwijl de relatief korte geografische afstand van drieënhalve kilometer tussen het door Oekraïne gecontroleerde Otsjakiv en het schiereiland Kinboern amfibische operaties aanzienlijk vereenvoudigt. Zij wijzen erop dat Oekraïne nu over aanzienlijk grotere aantallen maritieme en aerodynamische drones beschikt, waarbij deze varianten thans in staat zijn om gedurende de gehele operatie te voorzien in verkkenning, vuursteun, precisieaanvallen en zelfs logistieke ondersteuning en gewondenvervoer (CASEVAC). Zij voegen daaraan toe dat de expanderende Oekraïense dronecampagne op de middellange afstand stelselmatig brandstofdepots, logistieke knooppunten en vitale infrastructuur in het Russische achterland degradeert, wat het vermogen van het Russische leger om tijdig en adequaat te reageren ernstig ondermijnt.

Kortom, zelfs indien de Russische vermoedens niet materialiseren in een daadwerkelijke landing, is het psychologische en operationele effect van de Oekraïense dronecampagne reeds onmiskenbaar. Het heeft de Russische commandanten in een defensieve dispositie gedwongen en voedt de vrees dat elke uitgeschakelde observatiepost, bevoorradingsboot of radarstation louter dient om het slagveld te conditioneren voor een toekomstig bruggenhoofd. Mocht Oekraïne deze operationele lijn doortrekken, dan zal elke geïsoleerde Russische eenheid aan de kustlijn met toenemende logistieke frictie te maken krijgen bij de aanvoer van versterkingen en operationele voorraden. Zelfs zonder dat er direct een landing plaatsvindt, is Oekraïne er reeds in geslaagd om Rusland te dwingen aanzienlijke capaciteit en doctrinaire aandacht te besteden aan de voorbereiding op dit scenario.