Poetin verliest aanzien terwijl de Russische opmars bij Kostiantynivka instort

Vandaag komt het belangrijkste nieuws uit de richting van Kostiantynivka.

Hier hebben Russische troepen hun opmars sterk overdreven en aan hun bevel gemeld dat zij Kostiantynivka hebben bereikt en zelfs zijn binnengedrongen. Ondanks deze beweringen ziet de werkelijkheid ter plaatse er anders uit, en Russische militaire analisten slaan alarm over een dreigende ineenstorting die zelfs erger zou kunnen zijn dan die recent bij Koepjansk.

Opgeblazen Russische voortgangsrapporten hebben geleid tot een discrepantie van ongeveer zeven kilometer tussen de geclaimde en de daadwerkelijke frontlinies. De schaal van de misrepresentatie door het Russische commando is zo groot geworden dat zelfs doorgaans loyale militaire analisten openlijk de geloofwaardigheid van gemelde opmarsen ten noorden van Kostiantynivka ter discussie stellen. Zelfs Maiske, nabij Tsjasiv Jar, blijft betwist ondanks dat het drie maanden geleden al als veroverd werd gepresenteerd, terwijl Klynove, verder naar het westen en belangrijk voor de Oekraïense verdediging, voortijdig onder Russische controle werd verklaard zonder dat Russische troepen het gebied überhaupt hadden bereikt.

In werkelijkheid hebben Russische eenheden moeite om betekenisvolle vooruitgang te boeken nabij Tsjasiv Jar, aangezien dit gebied zwaar versterkt is en door de Oekraïners is aangewezen om zowel westelijk terrein te beschermen als een omsingeling van Kostiantynivka te voorkomen.

Valse meldingen over territoriale controle veroorzaken ernstige problemen voor Russische aanvalseenheden op alle niveaus. Op tactisch niveau rukken eenheden op onder verkeerde aannames dat posities veilig zijn, wat leidt tot hinderlagen en zware verliezen. Artillerie- en dronevuur sluiten vaak niet aan op de werkelijkheid, waardoor het risico op eigen vuur of ontoereikende vuursteun toeneemt. Aanvallen worden regelmatig te vroeg bevolen, nog vóór consolidatie, bevoorrading of degelijke verkenning, wat resulteert in zelfmoordaanvallen op intacte Oekraïense verdedigingslinies. Op commandoniveau ondermijnen vervormde rapporten de besluitvorming, omdat hogere bevelen reserves herverdelen op basis van fictieve successen.

In de veronderstelling dat zij ten noorden van Kostiantynivka succes hadden geboekt, gaf het Russische commando opdracht tot een hernieuwd offensief vanuit het zuiden, met het idee extra druk uit te oefenen op de Oekraïense verdediging door te proberen op te rukken in de richting van het Kleban-Byk-reservoir.

Beelden van de Oekraïense 28e Brigade laten zien hoe hun ervaren drone-operators, duidelijk veel minder overweldigd dan de Russen hadden verwacht, actief zijn rond de stad en infiltrerende Russische soldaten opsporen en uitschakelen met FPV-drones en door drones afgeworpen granaten.

Degenen die erin slagen door te glippen door gebruik te maken van slechte weersomstandigheden en zich ingraven, worden vervolgens aangevallen door Oekraïense infanterie, die tot taak heeft de buitenwijken te zuiveren voordat de Russen zich kunnen consolideren.

Naast extra verliezen zonder reële kans op succes ontstaat er ook een aanzienlijk strategisch risico voor Rusland, omdat Oekraïne het vermogen behoudt om het verloop van de strijd op een politiek gevoelig moment om te keren, met name tijdens onderhandelingen. Oekraïne kan lokale tegenacties uitvoeren en diep infiltreren door eenheden tot wel tien kilometer achter de door Rusland gemelde frontlinie te sturen, waarmee het verschil tussen het narratief en de realiteit op het slagveld direct wordt blootgelegd, net zoals eerder bij Koepjansk.

Als Russische troepen zich plotseling, terwijl zij beweren Kostiantynivka te hebben omsingeld, zelf in een omsingeling terugvinden in een vergelijkbare ramp, kan dit leiden tot een volledige stilstand van offensieve operaties. Dat zou de Russische ambitie om de rest van de Donbas onder controle te krijgen ernstig dwarsbomen. Zonder Kostiantynivka kan Rusland niet verder oprukken en zouden de plannen met maanden worden vertraagd, aangezien het winterse aanvalsvenster kort is en daarna het modderige voorjaar volgt.

Kostiantynivka vormt een cruciaal Russisch doelwit, omdat de verovering ervan Russische troepen in staat zou stellen de frontlinie recht te trekken, controle te consolideren over naar schatting 400 vierkante kilometer gebied en een springplank te creëren voor verdere operaties tegen Druzhkivka. Van daaruit zouden Russische troepen noordwaarts kunnen oprukken om druk uit te oefenen op Kramatorsk en Slovjansk vanuit het zuiden. Het niet innemen van de stad zou op politiek vlak zelfs rampzaliger zijn dan wat bij Koepjansk gebeurde, omdat Rusland herhaaldelijk heeft verklaard dat de volledige verovering van de regio Donetsk een van zijn hoofddoelen in de oorlog is. Aanhoudend falen om dit doel te bereiken zou opnieuw een reputatieschade voor Poetin betekenen en de pogingen ondermijnen om Russische opmarsen als onvermijdelijk af te schilderen, waardoor het Russische narratief over een naderende val van de Donbas verzwakt.

Al met al kan valse rapportage binnen delen van het Russische commandosysteem en bij het Russische publiek de schijn van vooruitgang wekken, maar dit vertaalt zich niet in daadwerkelijke successen op het slagveld. Integendeel, het vergroot systematisch de Russische verliezen en maakt de verovering van Kostiantynivka minder waarschijnlijk in plaats van slechts een kwestie van tijd. Russische officieren zullen gedwongen worden de aanvallen te intensiveren om hun claims waar te maken en achteraf te bewijzen dat deze kloppen. Dit zal nog meer druk leggen op hun aanvalseenheden om resultaten te leveren en uiteindelijk in het voordeel werken van de Oekraïners, die zo meer vijandelijke troepen kunnen uitschakelen.